Ο Ντέρικ Ρόουζ, ένα από τα μεγαλύτερα «what if» στην ιστορία του ΝΒΑ, είδε τη φανέλα του να αποσύρεται και να κοσμεί πλέον τον ουρανό του United Center των Σικάγο Μπουλς και να περνάει για πάντα στην ιστορία αυτού του ιστορικού συλλόγου.
Πλέον το νούμερο 1 θα βρίσκεται για πάντα δίπλα στο θρυλικό 23 του Μάικλ Τζόρνταν, στο 33 του Σκότι Πίπεν, στο 4 του Τζέρι Σλόαν και στο 10 του Μπομπ Λοβ, όπου μαζί με τα μπάνερ των Φιλ Τζάκσον, Τζέρι Κράους και Τζόνι Κερ, θα αποτελούν για πάντα την περηφάνια του Σικάγο και των Μπουλς.
Η συγκινητική τελετή πραγματοποιήθηκε μετά το τέλος του αγώνα των Μπουλς απέναντι στους Μπόστον Σέλτικς, όπου η νίκη των Ταύρων με το νικητήριο καλάθι του Ερτέρ ήρθε σε δεύτερη μοίρα.
To United Center ήταν κατάμεστο, με τους φίλους των Μπουλς να αποθεώνουν τον Ντέρικ Ρόουζ, τον παίκτη που τους έκανε να πιστέψουν ξανά στο όνειρο της κατάκτησης ενός ακόμη πρωταθλήματος, αλλά αυτό το όνειρο έμεινε ημιτελές, καθώς η μοίρα του επεφύλασσε άσχημο παιχνίδι.
28 Απριλίου 2012, ο τραυματισμός που άλλαξε τα πάντα
Το 2011 ο Ρόουζ πραγματοποιεί μία εκπληκτική σεζόν και αναδεικνύεται MVP της κανονικής περιόδου, μετρώντας 25 πόντους κατά μέσο όρο, 7.7 ασίστ, 4.1 ριμπάουντ, φτάνοντας μάλιστα και μέχρι τους τελικούς της ανατολικής περιφέρειας.
Ωστόσο, ένα χρόνο αργότερα άλλαξαν τα πάντα. Στις 28 Απριλίου 2012 σε ένα παιχνίδι πλέι οφ κόντρα στους Σίξερς ο Ρόουζ υπέστη ρήξη χιαστού στο αριστερό του γόνατο.
Η στιγμή που ο Ροούζ χτύπησε έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη κάθε φιλάθλου που παρακολούθησε εκείνον τον αγώνα από κοντά αλλά και σε κάθε φίλαθλο που αγαπάει το μπάσκετ.
Ο ίδιος κατάλαβε αμέσως ότι πρόκειται για σοβαρό τραυματισμό. Αποχώρησε υποβασταζόμενος από το γήπεδο.
Η προσπάθεια για το «restart» στην καριέρα του
Προσπάθησε να κάνει «restart» στην καριέρα του, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο που ήταν.
Αγωνίστηκε στους Μπουλς μέχρι το 2016. Στη συνέχεια προσπάθησε να βρει τον καλό του εαυτό μακριά από το Σικάγο, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε εκτός από κάποιες συγκεκριμένες εμφανίσεις, όπως οι 50 πόντοι που πέτυχε με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς το 2018.
Αγωνίστηκε στους Νιου Γιορκ Νικς, Κλίβελάντ Κάβαλιερς, όπου υπήρξε συμπαίκτης με τον Λεμπρόν Τζέιμς, Μινεσότα Τίμπεργουλβς, Ντιτρόιτ Πίστονς και έκλεισε την καριέρα του στους Μέμφις Γκρίζλις το 2024.
Εκπροσώπησε την εθνική των ΗΠΑ από το 2010 έως και το 2014.
Ήταν όλοι εκεί για το «παιδί του Σικάγο»
Στη χθεσινή τελετή έδωσαν το παρόν παλιοί συμπαίκτες του Ντέρικ Ρόουζ στα χρόνια του στους Μπουλς, όπως ο Γιοακίμ Νόα, ο Ταζ Γκίμπσον, ο Λουόλ Ντένγκ, αλλά και ο κόουτς Tομ Τίμποντο.
Όλοι ήταν εκεί για το «παιδί του Σικάγο» και όλοι δάκρυσαν, όταν είδαν τη φανέλα του να ανεβαίνει ψηλά.
Πιο πολύ από όλους, όμως, δάκρυσε η οικογένεια του Ντέρικ Ρόουζ, που ήταν δίπλα του στα δύσκολα και στα καλά του και, όπως είπε ο ίδιος, αποτελούν το μεγάλο στήριγμά του.
Χαρακτηριστική είναι η στιμγή που ο μικρός του γιος και η κόρη του κλαίνε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του.
