Φυλαχτείτε από τον φανατισμό,
είναι η λογική των ηλιθίων
Ν.Γ.Μουρτζούχος, Οδοιπορικό Ιδεών
Επειδή όποιος ξεχνάει δίνει την εντύπωση ότι έχει συγχωρέσει, θα αναφερθώ σε κάποιες αξέχαστες ιστορίες του 2025 [που ελπίζω να μη συνεχισθούν το 2026], χρησιμοποιώντας το ΑΝ, ως υπόθεση εργασίας σε ένα ασταθές πεδίο
1. ΑΝ αφήνουμε «το κοινό» να κατα-δικάζει και «τα αντι-κοινωνικά δίχτυα» να εκτελούν, τότε η Δικαιοσύνη έχει ηττηθεί κατά κράτος από ένα ιδιότυπο «παρακράτος των εν-διά-μεσων».
2. ΑΝ δεν μπορούμε αμέσως να ξε-χωρίσουμε τον αριστερό από τον δεξιό και τον δεξιό από τον Τραμπικό, τότε μας αξίζει να ζήσουμε την κυβέρνηση «των αλλοπρόσαλλων συνωμοσιολόγων».
3. ΑΝ κάποιοι/ες πιστεύουν ότι πηγές του πολιτικού νοήματος είναι το πένθος και ο πόνος, τότε καθίστανται εκτός από εγωκεντρικοί/ές και μεροληπτικά κοντόφθαλμοι/ες[Susan Neiman]
4. ΑΝ η ευθύνη διαχέεται αφού άπαντες καταγγέλλονται ως υπεύθυνοι, τότε ουδείς είναι προσωπικά ένοχος [γεγονός που βολεύει το «σύστημα» των κακών διαχειριστών]
5. ΑΝ συνεχώς μιλάμε για την Αλήθεια, αρνούμενοι να ακολουθήσουμε τη μέθοδο ανεύρεσής της, τότε καθιστάμεθα κι εμείς συμμέτοχοι του ψέματος.
6. ΑΝ «το παιχνίδι του θησαυρού», δηλαδή της από-κτησης της εξουσίας, πασπαλίζεται με άχνη ηθικολογίας, τότε ο δρόμος προς το Καθαρτήριο είναι γεμάτος αναχώματα ψευδαισθήσεων.
7. ΑΝ ισχύει το ρηθέν από τον Μπίσμαρκ για «τους τρεις καθηγητές που καταστρέφουν το κράτος»,τότε ο κίνδυνος που διατρέχουμε λόγω των 92 του Σαμαρά [;], των 41 του Τσίπρα και των Σοφών της Καρυστιανού είναι άμεσος.
Με τα παραπάνω δεν θέλω να ενσπείρω τον πανικό. Απλώς επιθυμώ να επισημάνω ότι δεν ωφελεί ένα δημοκράτη, προοδευτικό πολίτη να σκέφτεται με τα αμφι-λεγόμενα ΑΝ των «πονηρών πολιτικών», αλλά επιβάλλεται να θέσει ο ίδιος, με καθαρότητα σκέψης, τα [ακυρωτικά;] ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ στην πορεία εξέλιξης των πολιτικών πραγμάτων στη χώρα, δίχως ιδεοληψίες, καχυποψίες και θρησκοληψίες.
