Στην Ελλάδα κανένα ΜΜΕ δεν τους πήρε χαμπάρι. Αυτή είναι η μία εκδοχή. Στην Ελλάδα τα ΜΜΕ τους πήραν χαμπάρι αλλά… Αυτή είναι η δεύτερη εκδοχή με το «αλλά».
Αλλά θεώρησαν (λοιπόν) περιττό να τους αναφέρουν γιατί ό,τι είχαν να πουν ήταν πολύ εξεζητημένο, πολύ σοφιστικέ, πολύ θολό, κουραστικά ασαφές, ένα αόριστο ευχολόγιο, που θα κούραζε την ενδοχώρια κοινή γνώμη, ίσως και να τη μπέρδευε με αυτά που υποστήριζε η δήλωσή τους όταν έφθανε στο «δια ταύτα»:
«Εμείς, οι βραβευμένοι με Νόμπελ, χαιρετίζουμε τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και άλλων παγκόσμιων ηγετών στην καταδίκη της καταστολής και της δολοφονίας διαδηλωτών στο Ιράν και τους καλούμε να υποστηρίξουν και να λάβουν πρακτικά μέτρα για να υποστηρίξουν την εξέγερση του ιρανικού λαού για αλλαγή, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη, βοηθώντας έτσι το Ιράν να ενταχθεί στην κοινότητα των δημοκρατικών εθνών».
Άντε τώρα να εξηγείς στην ελληνική γνώμη ποια είναι τα πρακτικά μέτρα. Η απόφαση για την έναρξη πολεμικών επιχειρήσεων είναι πρακτικό μέτρο; Η εισβολή είναι πρακτικό μέτρο; Οι βομβαρδισμοί είναι πρακτικό μέτρο; Η εξόντωση των ένοπλων υποστηρικτών του θεοκρατικού καθεστώτος είναι πρακτικό μέτρο; Η μεθοδική μέριμνα, υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας ώστε να σχηματισθεί μία ομοιογενής ηγετική ομάδα αντιφρονούντων που θα αποτελούσε την εναλλακτική κυβερνητική επιλογή, είναι πρακτικό μέτρο;
Αν σπαταλήσει κάποια, κάποιος μερικές ώρες στο Διαδίκτυο, θα διαπιστώσει πως υπάρχουν διάφορες αντιμαχόμενες ομάδες στα κοινωνικά δίκτυα:
Ορισμένοι διακατεχόμενοι από τυπολατρική εμμονή περί του τρόπου έναρξης των πολεμικών επιχειρήσεων. Άλλοι πάλι διότι προτάσσουν την έλλειψη ηθικής που εκπορεύεται από την απουσία διεθνούς εξουσιοδότησης. Η επωδός τους «Κακοί οι Αμερικάνοι και κάκιστοι οι Ισραηλινοί δεν είχαν κανένα δικαίωμα να προσφύγουν στην χρήση στρατιωτικών μέτρων σε βάρος του Ιράν. Στο όνομα ποιου Δικαίου επιτίθενται; Ποιο διεθνές Φόρουμ τους εξουσιοδότησε; Αφήστε τους Ιρανούς χωρίς να επεμβαίνετε να ξεκαθαρίσουν μεταξύ τους τα του οίκου τους.» Αυτή η ομάδα υποδιαιρείται σε υποκατηγορίες με κύριο γνώμονα την αντίθεση στους Αμερικανούς και Ισραηλινούς. Το φρικιαστικό μισάνθρωπο καθεστώς του Ιράν, το αφήνουν πρακτικά εκτός κάδρου. Πρόσφατα μια εκπρόσωπος του ελληνικού λαού φρόντισε να αποφανθεί «Με το Ιράν». Μπροστά στη θύελλα διαμαρτυριών «έδωσε συμπληρωματική κατάθεση»: επιχείρησε να απαλύνει την αλγεινή εντύπωση που προκάλεσε το «Με το Ιράν», παραθέτοντας ένα κατεβατό διευκρινήσεων επιπέδου κοινωνικών δικτύων και αμφίβολης πειστικότητας ως προς το κυρίως ζητούμενο που εξακολουθεί να είναι «Με ποια πρακτικά μέσα μπορεί και πρέπει να αντιμετωπίσει η διεθνής κοινότητα το τυραννικό ιρανικό καθεστώς;»
Υπάρχει και η άλλη κατηγορία που είτε σιωπηλά, είτε μέσω «ναι μεν αλλά», επικροτεί τους επιτιθέμενους ασυζητητί ή παρακάμπτει τις όποιες ενστάσεις έχει, και προτάσσει την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος έναντι όλων των άλλων ζητημάτων που εκ των πραγμάτων τίθενται επί τάπητος. Αυτή η κατηγορία με τις όποιες υποδιαιρέσεις έχει, αφήνει την έννοια και το περιεχόμενο του Διεθνούς Δικαίου πρακτικά εκτός κάδρου.
Και οι μεν και οι δε, είμαστε , συν-διαμορφώνουμε λίγο-πολύ μία χώρα επιλεκτικών ευαισθησιών…
Στις αρχές λοιπόν του Φεβρουαρίου του 2026 σε μια σημαντική παρέμβαση που σηματοδοτεί την επιδείνωση της διεθνούς απομόνωσης του ιρανικού καθεστώτος, μια ομάδα 113 βραβευμένων με Νόμπελ εξέδωσε κοινή δήλωση καταδικάζοντας την βάναυση καταστολή της πανεθνικής εξέγερσης από την κληρική δικτατορία. Οι υπογράφοντες, που περιλαμβάνουν μερικές από τις πιο σεβαστές προσωπικότητεςστον κόσμο για την ειρήνη, τη λογοτεχνία και την επιστήμη, προσέφεραν την ακλόνητη υποστήριξή τους στο αίτημα του ιρανικού λαού για μια δημοκρατική κοινωνία.
Η Δήλωση που υπέγραψαν οι 113 Νομπελίστες έχει ως εξής:
“Εμείς, οι Νομπελίστες, εκφράζουμε τη βαθιά και γεμάτη θλίψη ανησυχία μας για τις κατάφωρες και συγκλονιστικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Ιρανών πολιτών και τις σφαγές τους από το δικτατορικό καθεστώς στο Ιράν. Η συμπεριφορά του καθεστώτος, τόσο στην αδιάκοπη καταστολή του ιρανικού λαού όσο και στις διασυνοριακές του ενέργειες που τροφοδοτούν τη βία σε όλο τον κόσμο, έχει προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες στις συνειδήσεις όλων των πολιτισμένων λαών.
Καταδικάζουμε ιδιαίτερα έντονα τη χρήση θανατηφόρων όπλων και το άνοιγμα πυρών εναντίον Ιρανών διαδηλωτών, με εντολή του Ανώτατου Ηγέτη του καθεστώτος. Οι διαδηλωτές έχουν βγει στους δρόμους από τα τέλη Δεκεμβρίου για να διαμαρτυρηθούν για την καταστολή, τη δομική διαφθορά, τις συστηματικές λεηλασίες και τον αχαλίνωτο πληθωρισμό. Αξιόπιστες εκθέσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα δείχνουν ότι χιλιάδες αθώοι πολίτες έχουν χάσει τη ζωή τους από τις δυνάμεις ασφαλείας, και πράκτορες του καθεστώτος έχουν μάλιστα εισβάλει σε νοσοκομεία και έχουν πυροβολήσει τους τραυματίες ή τους έχουν συλλάβει και τους έχουν μεταφέρει σε κέντρα κράτησης με φρικτές συνθήκες.
Οι διαδηλωτές, φωνάζοντας για ελευθερία, απορρίπτουν κάθε δικτατορία, είτε μοναρχική είτε θρησκευτική, και ζητούν μια δημοκρατική, πλουραλιστική και απαλλαγμένη από τη διαφθορά δημοκρατία. Για να αποτρέψει αυτή την εξέγερση, το ιρανικό καθεστώς εκτέλεσε περισσότερους από 2.200 ανθρώπους μόνο το 2025, σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία. Ο αριθμός των εκτελέσεων που καταγράφηκαν μόνο τον Δεκέμβριο του 2025 έφτασε στο συγκλονιστικό και πρωτοφανές ποσοστό των 403.
Παρά την τόσο βάναυση και ξεδιάντροπη καταστολή, το καθεστώς δεν μπόρεσε να αποτρέψει την εξέγερση του φιλελεύθερου και θαρραλέου λαού του Ιράν. Αξίζουν την ισχυρή και ακλόνητη υποστήριξη του ελεύθερου κόσμου.
Εμείς, οι βραβευμένοι με Νόμπελ, χαιρετίζουμε τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και άλλων παγκόσμιων ηγετών στην καταδίκη της καταστολής και της δολοφονίας διαδηλωτών στο Ιράν και τους καλούμε να υποστηρίξουν και να λάβουν πρακτικά μέτρα για να υποστηρίξουν την εξέγερση του ιρανικού λαού για αλλαγή, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη, βοηθώντας έτσι το Ιράν να ενταχθεί στην κοινότητα των δημοκρατικών εθνών.»
Η παρέμβαση των βραβευμένων παρέχει κρίσιμη ηθική υποστήριξη σε ένα κίνημα που έχει εξελιχθεί γρήγορα από οικονομικά παράπονα σε μια πλήρη πολιτική αντιπαράθεση με το καθεστώς.
Κρίσιμο είναι ότι οι βραβευμένοι με Νόμπελ ευθυγραμμίστηκαν με τις συγκεκριμένες πολιτικές φιλοδοξίες του ιρανικού λαού, ο οποίος επιδιώκει ένα μέλλον απαλλαγμένο από κάθε μορφή δεσποτισμού. Οι υπογράφοντες τόνισαν ότι ο ιρανικός λαός κοιτάζει μπροστά, όχι πίσω.
«Οι διαδηλωτές, φωνάζοντας για ελευθερία, απορρίπτουν κάθε δικτατορία, είτε μοναρχική είτε θρησκευτική, και ζητούν μια δημοκρατική, πλουραλιστική και απαλλαγμένη από τη διαφθορά δημοκρατία», αναφέρει η δήλωση.
Αυτή η διατύπωση είναι σημαντική καθώς απηχεί τα συνθήματα που ακούγονται σε όλο το Ιράν, όπου ο λαός έχει διευκρινίσει ότι η αντίθεσή του στο θεοκρατικό καθεστώς δεν ισοδυναμεί με επιθυμία για επιστροφή στη δικτατορία του Σάχη.
Αναγνωρίζοντας τις πρόσφατες καταδίκες του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, οι βραβευθέντες τόνισαν ότι η λεκτική συμπάθεια δεν επαρκεί πλέον. Κάλεσαν τους παγκόσμιους ηγέτες να «υποστηρίξουν και να λάβουν πρακτικά μέτρα για να υποστηρίξουν την εξέγερση του ιρανικού λαού για αλλαγή, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη, βοηθώντας έτσι το Ιράν να ενταχθεί στην κοινότητα των δημοκρατικών εθνών».
Στους εξέχοντες υπογράφοντες περιλαμβάνονται ο πρώην Πολωνός πρόεδρος Λεχ Βαλέσα, ο πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ Χοσέ Ράμος-Όρτα και ο βραβευμένος με το βραβείο Οικονομικών του 2024 Ντάρον Ατσέμογλου.
Η δήλωση ευθυγραμμίζεται με το Σχέδιο Δέκα Σημείων της Μαριάμ Ρατζαβί, το οποίο προκρίνει τον διαχωρισμό θρησκείας και κράτους και την ισότητα των φύλων.
Όπως εύστοχα έχει λεχθεί, «Οι μάχες δεν κερδίζονται με τα λόγια, αρχίζουνε μονάχα». Και επομένως όπως πολύ ορθά επεσήμαναν οι Νομπελίστες, είναι καιρός η Διεθνής Κοινότητα να λάβει πρακτικά μέτρα για να υποστηρίξει το διαχρονικό αίτημα του ιρανικού λαού, ενός λαού εγκλωβισμένου σ’ ένα πολυδαίδαλο καθεστώς που δύσκολα μπορεί να ανατραπεί, αλλά πρέπει.
Μιχάλης Κονιόρδος , εκπαιδευτικός https://www.core-econ.org/
