Ενθουσιώδης ήταν η υποδοχή του κοινού που κατέκλυσε την Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για το «Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα» το Σάββατο 24 Ιανουαρίου. H performance-installation των Γιώργου Κουμεντάκη και Δημήτρη Παπαϊωάννου, που δημιουργήθηκε το 1995 -«για τους φίλους που χάθηκαν από AIDS»-, επέστρεψε σε μια νέα εκδοχή, για έναν κύκλο δώδεκα παραστάσεων στην ΕΛΣ, ενώ τον Νοέμβριο του 2027 θα ταξιδέψει στο Παρίσι για να παρουσιαστεί στο ιστορικό Théâtre du Châtelet.
Το «Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα» είναι ένα από τα εμβληματικότερα έργα της πρώτης συνθετικής περιόδου του καλλιτεχνικού διευθυντή της ΕΛΣ Γιώργου Κουμεντάκη, με λιμπρέτο βασισμένο στο ποίημα «Λάζαρος» του Δημητρίου Καπετανάκη.
Ο διεθνής Έλληνας αρχιμουσικός Θεόδωρος Κουρεντζής έδωσε νέα πνοή στο σπαρακτικό έργο του Γιώργου Κουμεντάκη, αναδεικνύοντας τις σπάνιες ποιότητες της μουσικής και επιβεβαιώνοντας τη διαχρονικότητά του. Ερμήνευσαν οι σολίστ μουσικοί της Ορχήστρας της ΕΛΣ, το χορωδιακό σύνολο ΜΕΙΖΟΝ Ensemble και οι υψίφωνοι Ντιάνα Νοσίρεβα και Ξένια Ντορόντοβα.
Ο κορυφαίος Έλληνας σκηνοθέτης, χορογράφος και εικαστικός δημιουργός Δημήτρης Παπαϊωάννου, ξαναδουλεύοντας το Ρέκβιεμ στη μεγάλη κλίμακα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, συνδιαλέγεται με τις έννοιες της πτώσης και της φθαρτής διάστασης της ανθρώπινης ύπαρξης. Από την κορυφή της μεγάλης σκάλας που δεσπόζει επί σκηνής -και καταλήγει σε μία καταπακτή- πενήντα περφόρμερ κατρακυλούν, πέφτουν, σηκώνουν ο ένας τον άλλον, χάνονται, άλλοτε αργά, άλλοτε γρήγορα, σε άμεσο διάλογο με το μουσικό μέρος.
Οι επόμενες παραστάσεις -έως τις 30 Ιανουαρίου- είναι sold out.
