Ρίγη συγκίνησης προκάλεσε ο Γιώργος Νταλάρας στον επικήδειο που εκφώνησε κατά την εξόδιο ακολουθία της Μαρινέλλας που τελέστηκε την Τρίτη 31 Μαρτίου, στην Μητρόπολη Αθηνών.

Αποκαλώντας τη μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδού «Μάνα», όπως και στον πρώτο αποχαιρετισμό του το απόγευμα του Σαββάτου, 28 Μαρτίου, οπότε και έγινε γνωστή η εκδημία της Μαρινέλλας, μέσα από τα social media, ο σπουδαίος τραγουδιστής είπε ότι «Για μένα προχθές έφυγε η δεύτερη μάνα μου, εκείνη που με πήρε παιδί από το χέρι».

Advertisement
Advertisement

 «Μαρινέλλα μου, είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή. Όμως μου το ζήτησες… και δεν μπορώ να σου το αρνηθώ. Ξέρω πως δεν ήθελες πολλά λόγια -και γιατί να τα πω άλλωστε;

Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την ιστορία σου; Την περιπετειώδη πορεία σου που δεν ήταν καθόλου εύκολη. Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές. Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα, ήσουν γενναία και ανατρεπτική και επίμονη μέχρι το τέλος. Δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές.

Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ με πόσο μεγάλο θαυμασμό και σεβασμό μιλούσες για τις μεγάλες φωνές πριν από σένα και έπειτα όταν μου μιλούσες για τη Βίκυ Μοσχολιού και τα εκπληκτικά τραγούδια που τραγούδησε και μετά για τη Χαρούλα μας.

Θέλω, ακόμα, να σου θυμίσω -σαν μουσικός- ότι κατάφερες κάτι απίστευτο: Οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες. Και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς, αν φύγει η φωνή σου, τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ ίδια.

Όταν σε ρώτησα, «βρε μάνα, πώς τα κάνεις όλα αυτά; Πώς παίρνεις τέτοιο ρίσκο;», μου απάντησες: «Η ανάγκη, αγόρι μου».

Μαρινέλλα, εσύ δεν πέθανες προχθες… Έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου τον περασμένο Σεπτέμβρη, σαν αρχαία τραγωδός. Σαν την Εκάβη, όπως σε βάφτισε ο Μίνως Βολανάκης πριν από χρόνια. Προχθές όμως, Μαρινέλλα, για μένα, πέθανε η δεύτερη μάνα μου. Αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου. Τζωρτίνα, Τίμο, Μελίνα, Δημητράκη, να είστε περήφανοι, όπως ήταν κι εκείνοι για σας.

Καλό ταξίδι, μάνα και καλή τύχη, όπου κι αν πας».