Όταν μια γυναίκα στις ΗΠΑ έστειλε δείγμα DNA με την ελπίδα να βρει απαντήσεις σε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, ενεργοποίησε μια αλυσίδα αποκαλύψεων που θα άλλαζαν ριζικά τη ζωή της.
Διαβάζοντας ξανά και ξανά 7 ονόματα που δεν αναγνώριζε, που ωστόσο δίπλα από το καθένα υπήρχε γραμμένο το «ετεροθαλής αδελφός», η σοκαριστική αλήθεια για το πώς γεννήθηκε είχε έρθει στο φως.
Όπως αναφέρει η Telegraph, μεγαλώνοντας σε μια παραδοσιακή οικογένεια με τη μητέρα της Κάρολ, τον πατέρα της Ρόι και τον μεγαλύτερο αδελφό της, ένιωθε πάντα διαφορετική. Το χιούμορ της, η αγάπη της για την ακαδημαϊκή γνώση, η πιο σκούρα επιδερμίδα και το γεγονός ότι στα 13 της ήταν ήδη 1,83 μ., ψηλότερη από τους γονείς της, την έκαναν να ξεχωρίζει. Η δυσφορία αυτή μετατράπηκε σε τελειομανία, ιδιαίτερα στη σχέση της με τον πατέρα της, με τον οποίο δεν ήταν ποτέ καλή και προσπαθούσε απεγνωσμένα να τον κάνει περήφανο. Όταν εκείνος πέθανε αιφνίδια στα 47 του από ανεύρυσμα αορτής, η απώλεια ήταν διπλή, καθώς δεν υπήρξε ποτέ η ευκαιρία να αποκαταστήσουν τη σχέση τους.
Πώς ξεκίνησαν όλα
Στα τέλη της εφηβείας της, άρχισαν σοβαρά προβλήματα υγείας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της αντιμετώπισε ανεξήγητα προβλήματα στις αρθρώσεις και στους συνδετικούς ιστούς, υποβλήθηκε σε τρεις επεμβάσεις στους αστραγάλους, χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση. Παρά τις δυσκολίες, υπήρξαν και φωτεινές περίοδοι. Στα μέσα της δεκαετίας των 20, η σχέση της με τη μητέρα της έγινε εξαιρετικά στενή και για 15 χρόνια στάθηκε δίπλα της σε αμέτρητες εξετάσεις, επεμβάσεις, την τρομακτική ανακάλυψη θρόμβων αίματος και, τελικά, στη διάγνωση του συνδρόμου Μάρφαν στα 40 της. Πρόκειται για κληρονομική γενετική διαταραχή που επηρεάζει τον συνδετικό ιστό, με επιπτώσεις στον σκελετό, τα μάτια και την καρδιά.
Παρά την ανακούφιση από τη διάγνωση, οι επικίνδυνοι θρόμβοι συνέχιζαν να εμφανίζονται. Σε αναζήτηση απαντήσεων, αγόρασε ένα τεστ DNA στο σπίτι. Ενημέρωσε τη μητέρα της, η οποία ζούσε στο Φέιτβιλ της Βόρειας Καρολίνας, ενώ εκείνη βρισκόταν στην Ατλάντα. Η σιωπηλή αντίδραση της μητέρας της δεν την ανησύχησε τότε. Όταν έφτασαν τα αποτελέσματα, η ενότητα για την υγεία δεν έδειχνε κάτι χρήσιμο. Ωστόσο, στην καρτέλα «συγγενείς» πάγωσε: επτά άγνωστα άτομα εμφανίζονταν ως ετεροθαλή αδέλφια.
Αρχικά αμφισβήτησε την ακρίβεια του τεστ, στη συνέχεια όμως σκέφτηκε ότι ίσως ο πατέρας της είχε μυστική οικογένεια. Σε κατάσταση σοκ, μίλησε με στενούς φίλους της και έστειλε μήνυμα σε τρία από τα ονόματα. Έναν μήνα αργότερα έλαβε την απάντηση που ανέτρεψε τα πάντα. Η γυναίκα που της απάντησε την παρότρυνε να ρωτήσει τους γονείς της αν είχαν επισκεφθεί τον γιατρό Τσαρλς Χ. Πιτ.
Επτά χρόνια νωρίτερα, εκείνη είχε ανακαλύψει ότι ήταν παιδί δότη σπέρματος και μέσω τεστ DNA, συνδέθηκε με άλλους ενήλικες που είχαν συλληφθεί με τον ίδιο τρόπο. Ερευνώντας, διαπίστωσαν ότι όλοι οι γονείς τους είχαν απευθυνθεί στον ίδιο γιατρό, ο οποίος ισχυριζόταν ότι χρησιμοποιούσε ανώνυμο σπέρμα. Τότε συνειδητοποίησαν ότι στην πραγματικότητα χρησιμοποιούσε το δικό του.
Το ελλιπές νομικό σύστημα
Η αποκάλυψη ότι η ίδια ήταν αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής την έκανε να νιώσει σωματικά άρρωστη. Θεώρησε την πράξη αποτρόπαιη και ένιωσε ότι η ύπαρξή της ήταν προϊόν εγκλήματος, ιατρικού βιασμού. Αναζητώντας το όνομα του γιατρού, βρήκε την αγγελία θανάτου του το 2013 και διάβασε επαίνους για τον χαρακτήρα του, καθώς και τα ονόματα των παιδιών του, συνειδητοποιώντας ότι είχε ακόμη περισσότερα ετεροθαλή αδέλφια.
Για να επεξεργαστεί το σοκ, παρακολούθησε το ντοκιμαντέρ Our Father, που πραγματεύεται την υπόθεση του Ντόναλντ Κλάιν, ενός γιατρού γονιμότητας που είχε πράξει το ίδιο. Εκεί έμαθε ότι η λεγόμενη «απάτη γονιμότητας» δεν είναι παράνομη σε πολλές περιπτώσεις. Παρά το σοκ, ένιωσε δικαίωση βλέποντας άλλους να διεκδικούν Δικαιοσύνη. Επικοινώνησε με περισσότερα ετεροθαλή αδέλφια, κατέγραψε στοιχεία τους σε υπολογιστικό φύλλο και προσπάθησε να βάλει τάξη στο χάος.
Μία εβδομάδα αργότερα, ρώτησε ευθέως τη μητέρα της αν ήταν παιδί δότη σπέρματος. Η απάντηση ήταν καταφατική. Στη συνέχεια της αποκάλυψε όλη την αλήθεια: ότι ο γιατρός είχε συστηθεί μετά από χρόνια υπογονιμότητας, ότι κάθε φορά ζητούσε 50 δολάρια σε μετρητά και ισχυριζόταν πως χρησιμοποιούσε φρέσκο σπέρμα ανώνυμου φοιτητή ιατρικής. Τη δεκαετία του 1980, όπως της είπε, αυτό θεωρούνταν φυσιολογικό και οι γονείς συμβουλεύονταν να μην πουν ποτέ την αλήθεια στα παιδιά τους.
Παρά την αγάπη της για τη μητέρα της, δυσκολεύτηκε να αποδεχθεί ότι τα δικαιώματα των παιδιών στην αλήθεια και στο ιατρικό τους ιστορικό αγνοούνταν, όπως και ο κίνδυνος αιμομιξίας. Με βάση τις ηλικίες των ετεροθαλών αδελφιών της, γεννημένων μεταξύ 1964 και 1985, ο γιατρός το έκανε αυτό για τουλάχιστον 21 χρόνια, με άγνωστο αριθμό παιδιών. Το γεγονός ότι κάποιοι είχαν φοιτήσει στο ίδιο πανεπιστήμιο την ίδια περίοδο την τρόμαξε βαθιά.
Σήμερα γνωρίζει ότι έχει 13 ετεροθαλή αδέλφια, διατηρεί επαφή με εννέα και συνάντησε έναν, τον Τζιμ, τον Οκτώβριο του 2025, βιώνοντας έντονα συναισθήματα βλέποντας ομοιότητες στα χαρακτηριστικά και στις κινήσεις τους. Την σοκάρει ακόμη ότι αυτό που συνέβη θεωρείται έγκλημα μόνο σε 14 πολιτείες των ΗΠΑ και ότι, ακόμη και νομικά, θύμα θα θεωρούνταν η μητέρα της. Το τεστ DNA πριν από δύο χρόνια διέλυσε τη ζωή της, όμως η γνώση της αλήθειας, όσο επώδυνη και αν είναι, την έκανε να νιώσει περισσότερο ο εαυτός της από ποτέ, βρίσκοντας νόημα στο να μοιράζεται την ιστορία της.
