Παραίτηση βόμβα στη Κύπρο. Σε εποχή στοχοποίησης και του Νίκου Χριστοδουλίδη και της Κυπριακής Δημοκρατίας που ανέλαβε πριν λίγες μέρες την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Φιλίππα Καρσερά, «Πρώτη Κυρία», σύζυγος του Κύπριου προέδρου, ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη Διαχειριστική Επιτροπή του Ανεξάρτητου Φορέα Κοινωνικής Στήριξης (ΑΦΚΣ) και από όλους τους φιλανθρωπικούς οργανισμούς όπου είχε ρόλο εκτελεστικής προέδρου. Ο λόγος; Μια «ανελέητη επίθεση» στα κοινωνικά δίκτυα, που, όπως καταγγέλλει, δεν την χτυπά μόνο την ίδια αλλά και τα παιδιά της.
Οι πληροφορίες που έχω από τη Λευκωσία, είναι ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν θέλησε να μπει εμπόδιο σε μία απόφαση που έχει να κάνει με την υπεράσπιση/προάσπιση του ήθους που επέλεξε να διεκδίκηση η σύζυγος του και η μητέρα των παιδιών. Και μάλιστα προσφεύγοντας από αύριο στο νομικό της σύμβουλο για τα περαιτέρω.
Από τα γραφεία της HuffPost επικοινώνησα πριν λίγο και με συνομιλητή μου στη Λευκωσία, που εμπιστεύομαι και ο όποιος είναι κοντά στο περιβάλλον της οικογένειας Χριστοδουλίδη. Και η απάντηση του ήταν ξεκάθαρη:
«Καλά να τους κάνει η Φιλίππα. Δεν αξίζει να κάνεις τίποτα σε αυτή την εποχή που ζούμε».
Στην ανάρτησή της, η Πρώτη Κυρία περιγράφει τις τελευταίες ώρες ως ένα κύμα «διασποράς ψευδών ειδήσεων», δυσφημιστικών σχολίων και «ισχυρισμών αδικημάτων» από «επώνυμους και ανώνυμους» λογαριασμούς.
Δεν είναι μια απλή “γκρίνια” για την κριτική. Είναι μια ευθεία περιγραφή ενός μηχανισμού πίεσης, που θυμίζει κάτι πολύ γνώριμο στην εποχή μας. Στοχοποίηση μέσω θορύβου, μέχρι να σωπάσεις ή να φύγεις. Και ίδια προτίμησε να μη σωπάσει, με την γενναία απόφαση της να μην τους κάνει άλλο τη χάρη να την στοχοποιούν, αλλά μαζί και τα παιδιά της
Και εδώ έρχεται η λεπτή, αλλά κρίσιμη διάκριση: Άλλο η θεμιτή δημόσια λογοδοσία (ιδίως όταν υπάρχει δημόσιο χρήμα, θεσμοί και διαδικασίες), κι άλλο η ψηφιακή, η υβριδική κακοποίηση, που “παίρνει παραμάζωμα” οικογένειες και παιδιά.
Γιατί τώρα; Το φόντο ενός “επίμαχου βίντεο” και ο πολιτικός τριγμός
Σύμφωνα με το Reporter της Κύπρου, η παραίτηση/αποχώρηση έρχεται μετά από δημοσίευση «επίμαχου βίντεο» στο Χ, από λογαριασμό με το όνομα «Emily Thompson», το οποίο – όπως αναφέρεται – προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις και περιλάμβανε αναφορές και στο «Ταμείο» του Φορέα.
Η ίδια, πάντως, επιμένει σε ένα βασικό σημείο: Ότι λειτούργησε «τηρώντας πιστά» τη νομοθεσία που υιοθετήθηκε το 2015 και ότι από τότε που ανέλαβε (Μάρτιος 2023) και ειδικά μετά την ενίσχυση του προϋπολογισμού και την παροχή περισσότερων υποτροφιών το 2024-2025, «ο πόλεμος έγινε ανελέητος».
Και επιπλέον φαίνεται ότι λίγοι θυμούνται ή κάνουν ότι το ξέχασαν, ότι η Φιλίππα Καρσερά υπήρξε διακεκριμένη διπλωμάτης, με λαμπρή καριέρα στο υπουργείο Εξωτερικών της νήσου και μάλιστα, αν και σε άλλες πολιτικές ρίζες εκείνη, την είχε σε πολύ υψηλή υπόληψη ο τότε πρόεδρος της Κύπρου Δημήτρης Χριστόφιας (ΑΚΕΛ) ο οποίος την ανακάλεσε από το πόστο που βρισκόταν στο εξωτερικό, για να την φέρει κοντά του.
Το “stop” δεν είναι ήττα. Είναι όριο.
Το πιο πολιτικό (και ταυτόχρονα πιο ανθρώπινο) σημείο στην τοποθέτησή της δεν είναι η αποχώρηση. Είναι το όριο. Στην δημόσια τοποθέτηση της η Πρώτη Κυρία λέει καθαρά ότι δεν αποχωρεί επειδή δεν θέλει να βοηθά τα παιδιά από άπορες οικογένειες. Αποχωρεί γιατί δεν θα δεχτεί να διασύρεται «το ήθος και η ακεραιότητα» της ίδιας και της οικογένειάς της «με πρόσχημα» τη λειτουργία του ΑΦΚΣ. Και προσθέτει ότι θα συνεχίσει να στηρίζει «αθόρυβα, διακριτικά και με ανιδιοτέλεια».
Σε απλά ελληνικά: “Θα βοηθάω, αλλά όχι ως ονοματεπώνυμο-στόχος.”
Και ναι: η συγκυρία είναι βαριά – η Κύπρος στο τιμόνι της Ε.Ε.
Δεν είναι αμελητέο ότι αυτά συμβαίνουν ενώ η Κύπρος έχει αναλάβει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε. για το πρώτο εξάμηνο του 2026, με την επίσημη έναρξη να συνοδεύεται από υψηλού επιπέδου διεθνείς παρουσίες και έντονο γεωπολιτικό φορτίο.
Και εδώ μπαίνει το ερώτημα: Τόση σύμπτωση πια, αυτή την κρίσιμη εποχή με την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ, η κλιμάκωση των επιθέσεων με ένα ευρύτερο κλίμα “υβριδικής πίεσης”;
Δηλαδή ότι πρόκειται για οργανωμένη υβριδική επιχείρηση;
Υπάρχει, όμως και κάτι αδιαμφισβήτητο: Σε περιόδους υψηλής πολιτικής έντασης, ο δημόσιος λόγος γίνεται πιο τοξικός, οι “εύκολοι στόχοι” πολλαπλασιάζονται, και η παραπληροφόρηση βρίσκει πιο πρόθυμο έδαφος.
Επιπλέον στο δημόσιο διάλογο μπαίνει κι ένα άλλο μεγάλο ερώτημα: Αξίζει να παλεύεις για το καλό του άλλου, όταν σε χτυπούν και μαζί τα παιδιά σου;
Αξίζει. Αλλά όχι χωρίς κανόνες προστασίας. Γιατί όταν μια κοινωνία “δέχεται” ως φυσιολογικό να στοχοποιούνται παιδιά, τότε δεν μιλάμε για πολιτική αντιπαράθεση. Μιλάμε για κοινωνική παραίτηση από το στοιχειώδες ήθος.
Και η αλήθεια είναι σκληρή:
Αν οι άνθρωποι που σηκώνουν φιλανθρωπικές δομές (είτε θεσμικά είτε εθελοντικά) ξέρουν ότι θα πληρώσουν με λάσπη, απειλές και διασυρμό, οι καλύτεροι θα αποσύρονται.
Κι έτσι, θα μείνουν όσοι αντέχουν το παιχνίδι της φθοράς και όχι όσοι μπορούν να προσφέρουν.
Μια τελευταία, ανθρώπινη λεπτομέρεια
Θα ήθελα να προσθέσω και μία λεπτομέρεια που αφορά την κυρία Φιλίππα Κορσερά. Το έχω δει με τα μάτια μου σε πτήση από τη Λευκωσία, όπου ήμουν συνεπιβάτης. Όταν ταξιδεύει μόνη της ή με τα παιδιά της, επιλεγεί θέση στην οικονομική και όχι στην διακεκριμένη.
Αυτό ως μαρτυρία, λέει κάτι υπαρκτό: ότι στην κοινωνία μετράνε πολύ οι μικρές “χειρονομίες κανονικότητας” — ειδικά όταν το δημόσιο πρόσωπο γίνεται εύκολος στόχος.
Το πλήρες κείμενο της παραίτησης στην ανάρτηση στο fb
«Με λύπη και ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθώ τα τελευταία 24ώρα και εγώ και τα παιδιά μου μια ανελέητη επίθεση στα ΜΚΔ με διασπορά ψευδών ειδήσεων, δυσφημιστικών σχολίων, ισχυρισμών αδικημάτων από προσωπικούς λογαριασμούς, επώνυμους και ανώνυμους.
Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος περαιτέρω διάχυσης και αβασάνιστης μαζικής αναπαραγωγής των κακοηθειών και ανυπόστατων ισχυρισμών κάτι που θα αποτελεί δυσφήμιση και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων δικών μου και της οικογένειας μου.
Το ότι είμαι σύζυγος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αποτελεί δικαιολογία ή ελαφρυντικό για αυτές τις ανυπόστατες επιθέσεις και κατηγορίες.
Επειδή ως άτομο πιστεύω βαθιά ότι η προάσπιση των δικαιωμάτων μας δεν είναι απλώς δικαίωμα αλλά υποχρέωση και ότι οφείλουμε να παλεύουμε και να μην επιδεικνύουμε ανοχή σε τέτοια φαινόμενα, έχω ήδη ζητήσει νομική συμβουλή.
Για άλλη μια φορά, επαναλαμβάνω, ότι από την στιγμή που ανέλαβα, τηρώντας πιστά τη νομοθεσία που υιοθετήθηκε το 2015 από την Βουλή των Αντιπροσώπων, ως πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής του Ανεξάρτητου Φορέα Κοινωνικής Στήριξης (Μάρτιος 2023) και ειδικότερα μετά την ενίσχυση του προϋπολογισμού του και την παροχή υποτροφιών σε πολύ περισσότερα παιδιά από άπορες οικογένειες το 2024 και το 2025, ο πόλεμος έγινε ανελέητος.
Αύριο, θα συνέλθει εκτάκτως η Διαχειριστική Επιτροπή του ΑΦΚΣ την οποία θα ενημερώσω για την απόφαση μου για αποχώρηση από την Επιτροπή. Όχι γιατί δεν θέλω να συνεχίσω να βοηθώ τα παιδιά, αυτός ήταν εξαρχής ο μόνος κινητήριος λόγος δράσης μου, αλλά επειδή δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να συνεχίσει να διαβάλλει το ήθος και την ακεραιότητα, τη δική μου, του συζύγου μου και της οικογένειας μου με πρόσχημα την λειτουργία του ΑΦΚΣ από τον οποίον κανένα μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής δεν έχει το παραμικρό προσωπικό όφελος.
Την ίδια στάση έχω αποφασίσει να τηρήσω και ως προς τους υπόλοιπους φιλανθρωπικούς οργανισμούς στους οποίους αποδέχθηκα με χαρά να είμαι εκτελεστική πρόεδρος για να βοηθήσω στη δράση τους όπως έπρατταν και οι προηγούμενες Πρώτες Κυρίες.
Οφείλουμε όλοι να μην επιτρέπουμε να διαβάλλονται πρόσωπα με ανυπόστατους ισχυρισμούς για σκοπούς πολιτικούς, κομματικούς, ψηφοθηρικούς. Αυτό δεν είναι πολιτισμός ή πολιτικό ήθος, ούτε τρόπος να κερδίσουμε την συμπάθεια του λαού. Τουναντίον.
Ξέρω ότι ο κόσμος καταλαβαίνει την αλήθεια και ότι το δίκαιο πάντα επικρατεί. Δεν χρειάζονται επίσημες ιδιότητες και τίτλοι για να βοηθάμε, ούτε να είμαστε κομματικά στελέχη. Αρκεί να παραμένουμε Άνθρωποι που έχουν τον Θεό μέσα τους και στη ζωή τους πορεύονται για το σωστό και το δίκαιο. Ως μητέρα, θα υπερασπίζομαι πάντα την οικογένεια μου, ως ενεργός πολίτης θα συνεχίσω να στέκομαι δίπλα σε όλα τα παιδιά και τους ευάλωτους που με έχουν ανάγκη, αθόρυβα, διακριτικά και με ανιδιοτέλεια, τηρώντας πιστά το δίκαιο και προασπίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων».
