«Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ κάτι χειρότερο από εκείνη τη νύχτα», εξηγεί ο 19χρονος Τζιάνι, μιλώντας για τη νύχτα που ξέσπασε η φονικη φωτιά το βράδυ της παραμονής της πρωτοχρονιάς σε μπαρ στο Κραν Μονοτανά της Ελβετίας. Το μπαρ «Le Constellation» τυλίχτηκε στις φλόγες προκαλώντας τον θάνατο τουλάχιστον 40 ατόμων και τον τραυματισμό άλλων 115 ενώ μεταξύ των πρώτων που παρενέβησαν ήταν ο Τζιάνι, ένας 19χρονος φοιτητής μηχανολόγος μηχανικός και κάτοικος της Γενεύης, που τώρα αφηγείται ζοφερές στιγμές.
Όπως λέει, μιλώντας στην L’ Essentiel εκείνο το βράδυ μια φίλη του πήγαινε στο Constellation και τον ενημέρωσε για το τι συνέβαινε αφού η κοπέλα εφτασε περίπου πέντε λεπτά μετά την έκρηξη και άκουσε δυνατούς κρότους και είδε φλόγες. Ακόμη δεν είχαν φτάσει πυροσβεστική και ασθενοφόρα. Αμέσως εκείνος έσπευσε στο σημείο. «Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης έφτασαν αρκετά γρήγορα, αλλά ερχόντουσαν από μακριά. Τα ασθενοφόρα έφτασαν εξαιρετικά αργά». Εν τω μεταξύ, η σκηνή ήταν αφόρητη. «Άνθρωποι κείτονταν στο έδαφος, γυμνοί, παραμορφωμένοι, καμένοι. Όλοι μπορούσαν να το δουν».
🇨🇭 Gianni, 19 ans, étudiant à Genève, a porté secours à l'intérieur du bar qui s'est embrasé dans la nuit du Nouvel-An à Crans-Montana. #Suisse https://t.co/sApdqFbwXf
— L'essentiel (@lessentiel) January 1, 2026
Αμέσως ανέλαβε δράση καθώς είχε και κάποια εμπειρία στην πολιτική προστασία και προσέφερε τη βοήθειά του στους πυροσβέστες. «Δεν υπήρχαν αρκετοί. Δεν είχα ξαναδεί τόσους πολλούς ανθρώπους σε τόσο κακή κατάσταση». Ξεκίνησε βοηθώντας τα θύματα που ήταν ακόμα σε θέση να κινηθούν, παρά τα τραύματά τους. Η κατάσταση όμως γινόταν όλο και πιο εφιαλτική.
«Όσο πιο μέσα πηγαίναμε, τόσο πιο ακραίες γίνονταν οι περιπτώσεις. Σοβαρά εγκαύματα. Δεν είχαν απομείνει πρόσωπα, ούτε μαλλιά. Οι άνθρωποι ήταν μαυρισμένοι, τα ρούχα τους έλιωναν στο δέρμα τους». Μαζί με άλλους εφτιαξε αυτοσχέδια φορεία χρησιμοποιώντας τα μεταλλικά πλαίσια των καναπέδων για να παραλάβουν τους τραυματίες.
Ελλείψει πόρων και ανθρώπινου δυναμικού, έπρεπε να γίνουν αδύνατες επιλογές. «Μερικές φορές έπρεπε να ξαπλώνουμε τα θύματα στο έδαφος και να τα «εγκαταλείπουμε» για να πάμε να βοηθήσουμε όσους ήταν ακόμα μέσα».
Ο Τζιάνι περιγράφει σκηνές απόλυτου χάους: «Άνθρωποι σχεδόν διαμελισμένοι, χωρίς να αντιδρούν. Είδα πολλούς ανθρώπους να πεθαίνουν μπροστά στα μάτια μου».
«Έπρεπε να τρέξω για να πάρω κουβέρτες από τα κοντινά μπαρ…Δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις ένα παιδί από έναν ενήλικα, μια γυναίκα από έναν άνδρα, οι άνθρωποι ήταν τόσο άσχημα καμένοι. Είναι αδύνατο να τους αναγνωρίσεις».
Πιστεύει πάντως πως κατάφερε να σώσει κάποιους.
«Είμαι σίγουρος ότι βοήθησα ανθρώπους. Πολύ λίγοι πολίτες ήρθαν να βοηθήσουν: μόνο τρεις ή τέσσερις». Ακόμα και οι επαγγελματίες ήταν μερικές φορές συγκλονισμένοι. «Οι πυροσβέστες έκλαιγαν. Ήταν χειρότερο από ταινία τρόμου».
Ακόμα και τώρα, ο νεαρός αγωνίζεται να κατανοήσει τι βίωσε. «Η αδρεναλίνη με κατέλαβε όλη τη νύχτα. Ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει πλήρως».
Πηγή: L’ Essesntiel
