Μια υπόθεση με έντονο διπλωματικό αποτύπωμα και πολλά αναπάντητα ερωτήματα βρίσκεται στο μικροσκόπιο των κυπριακών αρχών. Υψηλόβαθμο στέλεχος της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη Λευκωσία εντοπίστηκε νεκρό μέσα στο γραφείο του, με τις έρευνες να εξελίσσονται υπό ιδιόμορφες συνθήκες, λόγω του καθεστώτος που διέπει τους διπλωματικούς χώρους.
Η είδηση αποκτά επιπλέον «ηλεκτρισμό» από το χρονικό πλαίσιο: Ο θάνατος καταγράφηκε την ίδια ημέρα (Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026) που εμφανίστηκε στο X το επίμαχο, αφηγηματικό/μονταρισμένο βίντεο από λογαριασμό με το όνομα “Emily Thompson”, το οποίο η κυπριακή κυβέρνηση έχει περιγράψει ως κακόβουλο και μέρος υπό διερεύνηση «υβριδικής δραστηριότητας» εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διαρρέοντας μάλιστα την άποψη της ότι πρόκειται για ρωσικό δάκτυλο.
Το αν πρόκειται για απλή σύμπτωση ή για κάτι που «δένει» σε μεγαλύτερο κάδρο, παραμένει, προς το παρόν, εικασία. Όμως η χρονική ταύτιση, σε μια περίοδο όπου η Λευκωσία μιλά ανοιχτά για επιχειρήσεις παραπληροφόρησης και για εμπλοκή Ρώσων, αρκεί για να πυροδοτήσει σενάρια, ψιθύρους και πιέσεις για απαντήσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε ο ΑΝΤ1 Κύπρου, το στέλεχος της ρωσικής πρεσβείας εντοπίστηκε νεκρό το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης στο γραφείο του. Οι κυπριακές αρχές – όπως αναφέρεται – ενημερώθηκαν με καθυστέρηση ωρών.
Όταν κλιμάκιο της Αστυνομίας έφτασε στην πρεσβεία, δεν του επετράπη η είσοδος στο εσωτερικό. Η σορός, πάντα σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, παραδόθηκε στους αστυνομικούς στην αυλή του κτιριακού συγκροτήματος.
Η πρεσβεία φέρεται να ανέφερε ότι ο θάνατος επήλθε λόγω αυτοχειρίας, κάνοντας λόγο και για γράμμα που – σύμφωνα με το ρεπορτάζ – δεν παραδόθηκε στις κυπριακές αρχές, με την ενημέρωση ότι θα αποσταλεί στη Μόσχα.
Για την υπόθεση ενημερώθηκε το Υπουργείο Εξωτερικών, ενώ την παρακολουθούν και οι αρμόδιες υπηρεσίες ασφαλείας. Η νεκροτομή αναμένεται να διενεργηθεί σήμερα Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026.
Το «βίντεο της Έμιλυ», η καταγγελία για υβριδική επίθεση και η σκιά της παραπληροφόρησης
Το πολιτικό-επικοινωνιακό θερμόμετρο στην Κύπρο ανεβαίνει από την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου, όταν αναρτήθηκε στο X ένα βίντεο που παρουσιάζεται ως «διαρροή» και εμφανίζει πρόσωπα του δημόσιου βίου, συνεργάτες του Προέδρου Χριστοδουλίδη, σε ιδιωτικές συνομιλίες για χρήμα, πρόσβαση και πολιτικές διαδρομές.
Η κυπριακή κυβέρνηση, διά του κυβερνητικού εκπροσώπου, χαρακτήρισε το περιεχόμενο ως κακόβουλο, κάνοντας λόγο για μοντάζ και για απόπειρα υπονόμευσης της εικόνας της χώρας. Παράλληλα, έχει αναφερθεί ότι διερευνάται υπόθεση «υβριδικής δραστηριότητας» εις βάρος της Δημοκρατίας.
Σε διεθνές επίπεδο, μεταδόθηκε ότι βάσει αρχικής ανάλυσης των κυπριακών υπηρεσιών ασφαλείας, το βίντεο εμφανίζει χαρακτηριστικά οργανωμένης εκστρατείας παραπληροφόρησης «με όλα τα γνωρίσματα» προηγούμενων ρωσικών επιχειρήσεων – αν και σημειώνεται ότι δεν αποκλείεται και άλλος δρων με παρόμοια μεθοδολογία.
Πρόσθετο ενδιαφέρον προκαλεί και το «ποιος είναι» πίσω από τον λογαριασμό “Emily Thompson”. Σύμφωνα με πληροφορίες η Κύπρος ζητά την συνδρομή Ηνωμένων Πολιτειών, Γαλλίας και Ισραήλ
Και εδώ βρίσκεται και ο πυρήνας της ιστορίας: Άλλο η χρονική σύμπτωση, άλλο η τεκμηριωμένη σύνδεση. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει δημόσια επιβεβαιωμένο στοιχείο που να συνδέει τον θάνατο στο εσωτερικό της ρωσικής πρεσβείας με τη διαρροή του βίντεο ή με την υπό διερεύνηση υπόθεση «υβριδικής επίθεσης». Την ίδια στιγμή, όμως, η συγκυρία είναι τέτοια που σχεδόν «προσκαλεί» πολιτικές αναγνώσεις: Μια πρεσβεία που επικαλείται αυτοχειρία, μια αστυνομία που – σύμφωνα με το ρεπορτάζ – δεν μπόρεσε να μπει στον χώρο, ένα γράμμα που δεν παραδόθηκε και ένα κλίμα γενικευμένης καχυποψίας γύρω από επιχειρήσεις επιρροής.
Σε περιόδους υβριδικής έντασης, ακόμη και η πληροφορία ή η απουσία πληροφορίας, λειτουργεί σαν καύσιμο.
Το συμπέρασμα (προς το παρόν)
Η Λευκωσία ζει ταυτόχρονα δύο παράλληλες ιστορίες. Μία καθαρά ποινική/ιατροδικαστική (τον θάνατο στη ρωσική πρεσβεία) και μία πολιτικο-επικοινωνιακή/ασφαλείας (το βίντεο, οι καταγγελίες για υβριδική επίθεση, τα σενάρια παραπληροφόρησης).
Το κοινό τους σημείο είναι, προς το παρόν, η ημερομηνία. Και στην πολιτική, οι ημερομηνίες σπάνια μένουν «αθώες».
