Η κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή και οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν φαίνεται να ενισχύουν την πεποίθηση της Βόρειας Κορέας ότι η κατοχή πυρηνικών όπλων αποτελεί τον βασικό μηχανισμό επιβίωσης ενός καθεστώτος. Αναλυτές εκτιμούν ότι το μήνυμα που λαμβάνει η Πιονγκγιάνγκ είναι πως τα κράτη χωρίς πυρηνική αποτροπή είναι πιο ευάλωτα σε στρατιωτικές επεμβάσεις.
Η συζήτηση αυτή γίνεται ακόμη πιο επίκαιρη καθώς αυξάνονται οι εικασίες για πιθανή συνάντηση μεταξύ του ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν, και του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ μέσα στον μήνα.
Την περασμένη εβδομάδα, η Βόρεια Κορέα πραγματοποίησε δοκιμή πυραύλου από πολεμικό πλοίο, γεγονός που σχολίασε ο Κιμ Γιονγκ Ουν με σχετικά συγκρατημένη αισιοδοξία. Σύμφωνα με τον ίδιο, η δοκιμή απέδειξε ότι η προσπάθεια εξοπλισμού των πλοίων με πυρηνικά όπλα προχωρά «ικανοποιητικά». Η εκτόξευση έγινε από το αντιτορπιλικό Choe Hyon, ένα πλοίο 5.000 τόνων και το μεγαλύτερο στο βορειοκορεατικό ναυτικό.
Ωστόσο, το μήνυμα της δοκιμής δεν αφορούσε μόνο τη στρατιωτική ισχύ της χώρας. Η αναφορά του Kιμ στα πυρηνικά έγινε ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ συνέχιζαν τις επιθέσεις τους εναντίον του Ιράν, το οποίο ο Tραμπ είχε κατηγορήσει ότι βρισκόταν μόλις λίγες εβδομάδες μακριά από την απόκτηση πυρηνικού όπλου.
Πυρηνική ασφάλεια
Για τη Βόρεια Κορέα, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή λειτουργεί ως επιβεβαίωση μιας στρατηγικής επιλογής που ακολουθεί εδώ και δεκαετίες. Το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως μέσο στρατιωτικής ισχύος, αλλά ως ζήτημα επιβίωσης του καθεστώτος. Η δυναστεία των Κιμ, που κυβερνά τη χώρα από το 1948 όταν την ίδρυσε ο παππούς του σημερινού ηγέτη, θεωρεί ότι η πυρηνική αποτροπή προστατεύει το καθεστώς από εξωτερικές παρεμβάσεις.
Ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η επίθεση στο Ιράν ενισχύει αυτή την αντίληψη. Όπως σημειώνει ο καθηγητής Song Seong-jong από το Πανεπιστήμιο Daejeon, ο Kim πιθανότατα συμπέρανε ότι το Ιράν δέχθηκε επίθεση επειδή δεν διέθετε πυρηνικά όπλα.
Η Βόρεια Κορέα έχει ήδη προχωρήσει σημαντικά στην ανάπτυξη του πυρηνικού της προγράμματος παρά τις κυρώσεις των Ηνωμένων Εθνών και τις διπλωματικές προσπάθειες των ΗΠΑ για αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου. Η πρώτη πυρηνική δοκιμή πραγματοποιήθηκε το 2006 και η πιο πρόσφατη το 2017. Παρότι παραμένουν αβεβαιότητες σχετικά με το ακριβές μέγεθος του πυρηνικού οπλοστασίου της και την ικανότητά της να τοποθετήσει μικροποιημένη πυρηνική κεφαλή σε διηπειρωτικό πύραυλο, εκτιμάται ότι η χώρα διαθέτει περίπου 50 πυρηνικές κεφαλές και επαρκές υλικό για να κατασκευάσει έως και 40 ακόμη.
Παράλληλα, η Βόρεια Κορέα έχει ενισχύσει τις σχέσεις της με τη Ρωσία και την Κίνα, δημιουργώντας μια χαλαρή συμμαχία που της προσφέρει διπλωματική και στρατηγική προστασία. Αυτό, σύμφωνα με αναλυτές, μειώνει τον κίνδυνο να έχει την τύχη άλλων ηγετών χωρών όπως το Ιράκ ή η Λιβύη, οι οποίοι ανατράπηκαν μετά από δυτικές στρατιωτικές επεμβάσεις.
Η αντίδραση της Πιονγκγιανγκ στον πόλεμο
Η επίσημη αντίδραση της Πιονγκγιάνγκ στον πόλεμο με το Ιράν ήταν προσεκτική. Το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας κατήγγειλε τις αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις ως «παράνομη επιθετική ενέργεια», χωρίς όμως να κατονομάσει άμεσα τον Tραμπ. Η στάση αυτή θεωρείται από ορισμένους αναλυτές ένδειξη ότι η Βόρεια Κορέα δεν θέλει να κλείσει την πόρτα σε πιθανές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.
Η Πιονγκγιάνγκ έχει ξεκαθαρίσει ότι οποιεσδήποτε συνομιλίες θα πρέπει να βασίζονται στην αποδοχή της ως πυρηνικού κράτους. Σύμφωνα με δηλώσεις του Κιμ σε συνέδριο του κυβερνώντος κόμματος, εάν οι ΗΠΑ εγκαταλείψουν την «πολιτική αντιπαράθεσης» και αναγνωρίσουν το σημερινό καθεστώς της χώρας, δεν υπάρχει λόγος να μην υπάρξουν καλές σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών.
Ωστόσο, δεν είναι σαφές αν ο πόλεμος στο Ιράν θα δημιουργήσει ευκαιρίες για διάλογο ή αν θα οδηγήσει τη Βόρεια Κορέα σε μεγαλύτερη απομόνωση. Κάποιοι αναλυτές πιστεύουν ότι η προθυμία του Tραμπ να χρησιμοποιήσει στρατιωτική πίεση ως διαπραγματευτικό εργαλείο μπορεί να κάνει τον Kim πιο επιφυλακτικό.
Άλλοι, όμως, εκτιμούν ότι η επιθυμία του Kιμ να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη επιβίωση του καθεστώτος του, καθώς και η προσωπική σχέση που φέρεται να έχει με τον Trump, θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Εάν πραγματοποιηθεί μια νέα συνάντηση – ενδεχομένως κατά την επίσκεψη του Tραμπ στην Κίνα στο τέλος του μήνα – ο Kιμ θα προσέλθει στις συνομιλίες από θέση ισχύος. Όπως φαίνεται από την περίπτωση του Ιράν, για ορισμένα καθεστώτα η πραγματική κατοχή πυρηνικών όπλων, και όχι απλώς η επιδίωξή τους, θεωρείται πλέον ο πιο αξιόπιστος δρόμος προς την ασφάλεια.
