Το πένθος, στο Ιράν, φαίνεται να έχει αποκτήσει τιμή. Οικογένειες που έχασαν συγγενείς στις πρόσφατες διαδηλώσεις καταγγέλλουν ότι οι αρχές τους ζητούν χρήματα για να τους παραδώσουν τις σορούς, στερώντας τους ακόμη και το στοιχειώδες δικαίωμα της ταφής.

Σύμφωνα με όσα μεταφέρονται από πηγές του BBC Persian, οι σοροί παραμένουν σε νοσοκομεία και νεκροτομεία, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας φέρονται να αρνούνται την παράδοσή τους μέχρι να καταβληθούν τα ποσά.

Advertisement
Advertisement

Οι καταγγελίες περιλαμβάνουν συγκεκριμένα περιστατικά:

Στη Ραστ, οικογένεια ανέφερε ότι ζητήθηκαν 700 εκατ. τομάν (περίπου 5.000 δολάρια) για την παράδοση σορού, ενώ στο ίδιο νοσοκομείο φέρεται να υπήρχαν δεκάδες ακόμη νεκροί διαδηλωτές. 

Στην Τεχεράνη, οικογένεια Κούρδου εργάτη λέει πως της ζητήθηκε 1 δισ. τομάν (περίπου 7.000 δολάρια) — ποσό αδύνατο να καλυφθεί για ανθρώπους που ζουν με μισθούς της τάξης των λίγων δεκάδων δολαρίων τον μήνα. 

Σε άλλη περίπτωση, για 18χρονο στο δυτικό Ιράν, οι συγγενείς φέρονται να πλήρωσαν περίπου 4.000 δολάρια για να παραλάβουν τη σορό. 

Όταν το νοσοκομείο “προλαβαίνει” την ασφάλεια

Ιδιαίτερα σοκαριστικές είναι οι αναφορές ότι εργαζόμενοι σε νοσοκομεία τηλεφωνούν κρυφά σε οικογένειες, προειδοποιώντας τις να παραλάβουν άμεσα τη σορό “πριν φτάσουν οι δυνάμεις ασφαλείας”. Σε μία αφήγηση, γυναίκα πήρε τη σορό του συζύγου της και ταξίδεψε επί ώρες για να τον θάψει μακριά από τα βλέμματα και τους εκβιασμούς.

“Πες ότι ήταν με τους Μπασίτζ και θα στον δώσουμε δωρεάν”

Σε νεκροτομείο της Τεχεράνης (Μπεχεστ-ε Ζάχρα) φέρεται να λέγεται σε οικογένειες ότι αν δηλώσουν πως ο νεκρός ήταν μέλος της παραστρατιωτικής πολιτοφυλακής Μπασίτζ και σκοτώθηκε από διαδηλωτές, τότε η σορός παραδίδεται χωρίς χρέωση. Άλλοι συγγενείς καταγγέλλουν πίεση να εμφανίσουν τον νεκρό ως “μάρτυρα” σε φιλοκυβερνητικές συγκεντρώσεις.

Το ευρύτερο σκηνικό: καταστολή, μπλακ άουτ και “εξαφάνιση” στοιχείων

Οι καταγγελίες έρχονται μέσα σε ένα περιβάλλον γενικευμένης καταστολής, με οργανώσεις να μιλούν για μαζικές παράνομες δολοφονίες και διακοπές επικοινωνιών που δυσκολεύουν την τεκμηρίωση των γεγονότων.

Δημοσιεύματα περιγράφουν επίσης νεκροτομεία κοντά στην Τεχεράνη να “λυγίζουν” από τον αριθμό των σορών, με οικογένειες να δυσκολεύονται ακόμη και να αναγνωρίσουν τους νεκρούς τους υπό την παρουσία ενόπλων και αυστηρών περιορισμών.