«Ο Πούτιν προσπαθεί να σπάσει τον ουκρανικό λαό, ελπίζοντας να αποδυναμώσει την αποφασιστικότητά του. Αλλά η Ουκρανία και οι Ουκρανοί έχουν δείξει ότι δεν θα λυγίσουν», δήλωσε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε κατά τη συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες ανακοινώνοντας παράλληλα τη νέα αποστολή της Βορειατλαντικής Συμμαχίας στην Αρκτική με την ονομασία Arctic Sentry (Αρκτικός Φρουρός). Ο Ρούτε, ενόψει της συνάντησης των υπουργών Άμυνας τόνισε ότι η αυριανή συνεδρίαση αποσκοπεί στην εφαρμογή των αποφάσεων της Χάγης για ενίσχυση της αποτροπής, αύξηση των αμυντικών δαπανών και διατήρηση της στήριξης προς την Ουκρανία.
Αρκτικός Φρουρός
Η αποστολή του ΝΑΤΟ για την ενίσχυση της παρουσίας του στην Αρκτική γίνεται στο πλαίσιο μιας συμφωνίας για την εκτόνωση των εντάσεων στις τάξεις της Συμμαχίας, που προκλήθηκαν από την επιθυμία του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ οι ΗΠΑ να καταλάβουν τη Γροιλανδία.
Ο Ρούτε επέμεινε ότι «η Αρκτική και ο Βορράς γίνονται ολοένα και πιο σημαντικοί για τη συλλογική μας ασφάλεια». Το ΝΑΤΟ, είπε, «διεξάγει τακτικά ασκήσεις στην Αρκτική, διασφαλίζοντας ότι είμαστε έτοιμοι να επιχειρούμε και να πολεμούμε σε όλες τις συνθήκες».
«Απέναντι στην αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα της Ρωσίας και το αυξανόμενο ενδιαφέρον της Κίνας για την περιοχή, ήταν κρίσιμο να κάνουμε περισσότερα», σημείωσε, προσθέτοντας ότι «οι Κινέζοι γίνονται ολοένα και πιο ενεργοί εκεί». Υπενθύμισε ότι επτά χώρες του Αρκτικού Κύκλου είναι μέλη του ΝΑΤΟ, ενώ «υπάρχει μία μεγάλη χώρα, η Ρωσία, που επίσης βρίσκεται εκεί» και η Κίνα, αν και δεν συνορεύει γεωγραφικά, «εμπλέκεται όλο και περισσότερο».
Η Arctic Sentry ενοποιεί για πρώτη φορά όλες τις δραστηριότητες της Συμμαχίας «κάτω από μία διοίκηση».
Πρόκειται για «ενισχυμένη δραστηριότητα επαγρύπνησης», αντίστοιχη της Baltic Sentry και της Eastern Sentry, υπό την άμεση ευθύνη του Ανώτατου Συμμαχικού Διοικητή.
Θα συντονιστούν ασκήσεις όπως οι δανικές δραστηριότητες στη Γροιλανδία και η νορβηγική Cold Response, ενώ θα συνεργαστούν το SHAPE στο Μονς, η Joint Force Command Norfolk, η Allied Command Transformation, καθώς και η NORAD, η U.S. Northern Command και η U.S. European Command.
«Δεν μπορώ να πω περισσότερα, γιατί ό,τι αποκαλύψουμε θα ενημερώσει υπερβολικά τη Μόσχα και το Πεκίνο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σε ερώτηση για την κινεζική παρουσία, απάντησε ότι «καθώς ανοίγουν νέες θαλάσσιες οδοί, η δραστηριότητα θα αυξηθεί», κάτι που καθιστά αναγκαία την προστασία «αυτού του ζωτικού τμήματος του νατοϊκού εδάφους».
Η πρωτοβουλία συνδέεται με τις ανησυχίες του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία. Ο Ρούτε επιβεβαίωσε ότι στο Νταβός συμφώνησαν πως ο Αμερικανός πρόεδρος «έχει δίκιο σε ένα βασικό σημείο»: ότι η ασφάλεια της Αρκτικής δεν μπορεί να αγνοηθεί, ιδίως με το άνοιγμα των θαλάσσιων οδών. Οι διμερείς συνομιλίες ΗΠΑ–Δανίας–Γροιλανδίας, είπε, είναι ξεχωριστές.
Νωρίτερα ο ανώτατος διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στην Ευρώπη, Αλέξους Γκρίνκεβιτς, δήλωσε ότι η αποστολή «υπογραμμίζει τη δέσμευση της Συμμαχίας να προστατεύσει τα μέλη της» και να διατηρήσει τη σταθερότητα «σε μία από τις πιο στρατηγικά σημαντικές και περιβαλλοντικά δύσκολες περιοχές στον κόσμο».
Ουκρανία: Πόλεμος φθοράς με βαριά κόστη
Όσον αφορά στην ενημέρωση για την κατάσταση στην Ουκρανία, παρουσιάστηκε εικόνα παρατεταμένου πολέμου φθοράς. Η Ρωσία έχει καταλάβει περίπου 4.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα το 2025 και ελέγχει περίπου το 70% των περιοχών Ντονέτσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα. Διατηρεί περίπου 700.000 στρατιώτες στο μέτωπο, έναντι 300.000–400.000 Ουκρανών.
Μόνο μέσα στο 2025 εκτιμάται ότι οι ρωσικές απώλειες –νεκροί και τραυματίες– αγγίζουν τις 400.000, ανεβάζοντας το συνολικό κόστος του πολέμου σε περίπου 1,3 εκατομμύρια από το 2022. Παράλληλα, η Μόσχα έχει εξαπολύσει περίπου 55.000 επιθέσεις με drones μέσα στο έτος, πενταπλάσιες σε σχέση με πέρυσι.
Ο Ρούτε επανέλαβε ότι «η Ουκρανία δεν μπορεί να διατηρήσει τον αγώνα της ούτε να διασφαλίσει την ειρήνη μόνη της», υπενθυμίζοντας ότι σχεδόν το 99% της στρατιωτικής βοήθειας προέρχεται από συμμάχους και εταίρους του ΝΑΤΟ.
Μίλησε για «μεγάλη πρόοδο» στις συζητήσεις για εγγυήσεις ασφαλείας και για τη δοκιμή, «υπό την ηγεσία του Αμερικανού προέδρου», του κατά πόσο η Μόσχα είναι διατεθειμένη «να παίξει μπάλα» ώστε να υπάρξει βιώσιμη ειρήνη.
Δαπάνες, αποτροπή και αμερικανική πυρηνική ομπρέλα
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ξεκαθάρισε ότι η αυριανή συνάντηση των υπουργών Άμυνας λειτουργεί ως προπαρασκευαστικό βήμα για τη Σύνοδο της Άγκυρας, η οποία θα επικεντρωθεί στην εφαρμογή της απόφασης για αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035. Ως παράδειγμα ανέφερε τη Γερμανία, η οποία όπως είπε αναμένεται να φτάσει τα 152 δισ. ευρώ έως το 2029, υπερδιπλασιάζοντας τις δαπάνες της σε σχέση με το 2021.
Ο Ρούτε υπογράμμισε την αλληλεξάρτηση ΗΠΑ και Ευρώπης, σημειώνοντας ότι «για να είναι ασφαλείς οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται μια ασφαλή Αρκτική, μια ασφαλή Ευρώπη και έναν ασφαλή Ατλαντικό». Την ίδια στιγμή, αναγνώρισε ανοιχτά ότι η Ουάσιγκτον διαχειρίζεται πολλαπλά γεωπολιτικά μέτωπα –από τον Ινδο-Ειρηνικό έως το δυτικό ημισφαίριο– και ότι σε βάθος χρόνου θα ενισχύσει περαιτέρω τον προσανατολισμό της προς τον Ινδο-Ειρηνικό, όπου η στρατιωτική άνοδος της Κίνας δημιουργεί νέες προκλήσεις.
Έσπευσε, ωστόσο, να διαβεβαιώσει ότι αυτό δεν μεταφράζεται σε αποδέσμευση από την Ευρώπη. «Θα υπάρχει πάντα ισχυρή αμερικανική παρουσία στην Ευρώπη», τόνισε, τόσο σε επίπεδο συμβατικών δυνάμεων όσο και μέσω της πυρηνικής ομπρέλας, η οποία –όπως είπε– παραμένει «ο απόλυτος εγγυητής της ελευθερίας μας».
Παράλληλα, επισήμανε ότι η Ευρώπη «κάνει βήματα μπροστά»: αυξάνει τις αμυντικές επενδύσεις, ενισχύει τη βιομηχανική της βάση και αναλαμβάνει περισσότερες ευθύνες στο πλαίσιο της Συμμαχίας. Η εικόνα που επιχείρησε να αποτυπώσει ήταν αυτή μιας σταδιακής ανακατανομής βαρών, με περισσότερη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία, αλλά χωρίς ρήξη στη διατλαντική συνοχή.
Κλείνοντας, έστειλε σαφές μήνυμα αποτροπής: «Είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε σε κάθε απειλή. Η αντίδρασή μας θα είναι καταστροφική. Είμαστε αμυντική συμμαχία, αλλά η αντίδρασή μας θα είναι φονική αν επιχειρήσουν να μας επιτεθούν».
Με την Arctic Sentry στον Βορρά και την Ουκρανία στο επίκεντρο, ο ΓΓ του ΝΑΤΟ επιχειρεί να δώσει την εικόνα ότι η Συμμαχία ενισχύσει την αποτροπή της σε όλα τα γεωγραφικά μέτωπα, ισορροπώντας ανάμεσα στην αμερικανική στροφή προς τον Ινδο-Ειρηνικό και στην αυξημένη ευρωπαϊκή ευθύνη, διατηρώντας ταυτόχρονα τη στρατηγική συνοχή της διατλαντικής σχέσης.
