Το Boleskine House, το διαβοήτο αρχοντικό χτισμένο στη νοτιοανατολική πλευρά της λίμνης Λοχ Νες στα Σκωτσέζικα Χάιλαντς, που κάποτε ήταν το σπίτι του κιθαρίστα των Led Zeppelin Τζίμι Πέιτζ και του αποκρυφιστή, μάγου και ποιητή Άλιστερ Κρόουλι, θα ανοίξει για πρώτη φορά στο κοινό μετά από 260 χρόνια.
Το ιστορικό κτίριο, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιές το 2015 και το 2019, έχει ανακαινιστεί πλήρως τα τελευταία έξι χρόνια. Τα εγκανία του θα γίνουν στις 10 και 11 Απριλίου. Από τις 13 Απριλίου θα είναι διαθέσιμες και ξεναγήσεις.
‘Phoenix from the flames’ – public to get first glimpse of restored historic Loch Ness mansion twice destroyed by fire https://t.co/AKZPY6JewE @Boleskine_House
— Bob Freeman: Occult Detective (@OccultDetective) January 20, 2026
«Τα εγκαίνια δεν θα είναι τόσο μια στιγμή ολοκλήρωσης, όσο μια γιορτή για ένα μακρύ ταξίδι», δήλωσε ο Kιθ Ρέντι, πρόεδρος του “Boleskine House Foundation”, στην εφημερίδα The Inverness Courier. «Το Σαββατοκύριακο του Απριλίου σηματοδοτεί την πρώτη φορά σε περίπου 260 χρόνια που το ολοκληρωμένο κτίριο είναι προσβάσιμο στο κοινό – ένα ευχαριστώ στους εθελοντές, τους τεχνίτες, τους εργολάβους και τους υποστηρικτές που έκαναν δυνατή αυτή την εξαετή ανακαίνιση».
Τα τελετουργικά μαύρης μαγείας του Κρόουλι που δεν εξόρισε ποτέ τους δαίμονες από το Αρχοντικό και οι μυστήριοι θάνατοι που ακολούθησαν
Ο επανομαζόμενος «πιο επικίνδυνος άνθρωπος του κόσμου» και ιδρυτής της θρησκείας του Θελήματος, Άλιστερ Κρόουλι αγόρασε το σπίτι το 1899, εκμεταλλευόμενος την απομακρυσμένη του θέση για να ασκεί μαύρη μαγεία και άλλα τελετουργικά ενώ διέμενε εκεί, ανάμεσά τους την Ιερή Μαγεία του Μάγου Αμπραμέλιν, που προέρχονταν από ένα μαγικό βιβλίο με τίτλο Το Βιβλίο του Αμπραμέλιν.
Σύμφωνα με τον Κρόουλι, στο βιβλίο του «Οι Ομολογίες του Αλιστερ Κρόουλι», για να εκτελέσει τις τελετές «το πρώτο απαραίτητο στοιχείο είναι ένα σπίτι σε μια περισσότερο ή λιγότερο απομονωμένη τοποθεσία. Θα πρέπει να υπάρχει μια πόρτα που να ανοίγει προς τα βόρεια από το δωμάτιο που θα χρησιμοποιήσετε ως προσευχητήριο. Έξω από αυτή την πόρτα, θα κατασκευάσετε μια βεράντα καλυμμένη με ψιλή άμμο ποταμού. Αυτή καταλήγει σε ένα «καταφύγιο» όπου μπορούν να συγκεντρωθούν τα πνεύματα».
Ο σκοπός αυτού του τελετουργικού είναι να επικαλεστεί κανείς τον φύλακα άγγελό του.
At Boleskine House on the shores of Loch Ness, Aleister Crowley attempted the legendary Abramelin Ritual—a grueling six-month ceremonial operation meant to attain communion with one’s Holy Guardian Angel and mastery over darker, chaotic forces. Crowley claimed the rite was left… pic.twitter.com/x3xxsmxU7V
— CrypticChronicles (@CrypticChrncles) December 31, 2025Advertisement
Το τελετουργικό αυτό απαιτεί τουλάχιστον 6 μήνες προετοιμασίας, αγαμία και αποχή από το αλκοόλ. Ωστόσο, περιλαμβάνει επίσης την επίκληση των 12 Βασιλέων και Δουκών της Κόλασης, για να τους δεσμεύσει και να απομακρύνει τις αρνητικές επιρροές τους από τη ζωή του μάγου. Ενώ ο Κρόουλι βρισκόταν στη διαδικασία εκτέλεσης του μακροχρόνιου τελετουργικού, κλήθηκε στο Παρίσι από τον ηγέτη του Ερμητικού Τάγματος της Χρυσής Αυγής, μιας μυστικιστικής οργάνωση αφιερωμένη στην μελέτη και πρακτική του αποκρυφισμού, της μεταφυσικής και παραφυσικών δραστηριοτήτων κατά τον ύστερο 19ο και πρώιμο 20ο αιώνα.
Σύμφωνα με τον μύθο, δεν εξόρισε ποτέ τους δαίμονες που είχε επικαλέσει, με αποτέλεσμα να συμβούν παράξενα, φρικτά γεγονότα μέσα και γύρω από το Boleskine House.
The National Library of Scotland has published a wonderful piece on Aleister Crowley's Scottish years at Boleskine House. #AleisterCrowleyhttps://t.co/MkdjZONGq3 pic.twitter.com/Xj2h8S08YN
— SubRosa )✿( Magick @subrosamagick.bsky.social (@SubRosaMagick) November 20, 2025Advertisement
Ο Κρόουλι έγινε διαβόητος για τις ιστορίες που κυκλοφορούσαν σχετικά με την άσκηση μαύρης μαγείας και διάφορων άλλων τελετουργιών ενώ διέμενε στο σπίτι. Ένα από τα ψευδώνυμα του ήταν «Λόρδος Μπόλεσκιν». Ο φύλακας του σπιτιού του, Χιού Γκίλις, υπέστη μια σειρά προσωπικών τραγωδιών, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας δύο παιδιών. Έφυγε από το αρχοντικό το 1913.
1913-1970 Αυτοκτονίες, ανεξήγητα φαινόμενα και εγκλεισμοί σε ψυχιατρεία
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το σπίτι πέρασε στην ιδιοκτησία του ταγματάρχη Έντουαρντ Γκραντ. Στις 9 Νοεμβρίου 1960, αναφέρθηκε ότι ο ταγματάρχης Γκραντ είχε αυτοκτονήσει στο υπνοδωμάτιο του Κρόουλι με ένα κυνηγετικό όπλο.
Μετά από αυτό το περιστατικό, ένα νιόπαντρο ζευγάρι μετακόμισε στο σπίτι. Η γυναίκα ήταν τυφλή και μετά από ένα μήνα ο άντρας έφυγε, αφήνοντας τη γυναίκα να περιπλανιέται χωρίς να μπορεί να δει. Το 1969, ο Κένεθ Άνγκερ, ένας πειραματικός κινηματογραφιστής με ενδιαφέρον για τον αποκρυφισμό, έμαθε ότι το σπίτι ήταν προς πώληση και το νοίκιασε για μερικούς μήνες. Όταν ο Τζίμι Πέιτζ έμαθε για αυτό, αγόρασε το σπίτι.
JIMMY PAGE FUN FACT
— IZZY and the GOTH CHICK with a BLACK CAT (@DarkIsleMusic) January 13, 2026
Page was fascinated by the occult and owned Aleister Crowley's former home, Boleskine House, near Loch Ness…. David Bowie was said to be afraid of Page and his Magic #paws4music pic.twitter.com/k26JUnXAIN
Ο Τζίμι Πέιτζ και ο φίλος του που αντίκρισε την «προσωποποίηση του κακού»
Ο κιθαρίστας και ιδρυτής των Led Zeppelin ήταν συλλέκτης αναμνηστικών του Κρόουλι, ο οποίος «είχε διαβάσει πολλά έργα του και… ήταν γοητευμένος από τις ιδέες του». Μάλιστα είχε χαράξει τις δύο γνωστότερες φράσεις του Κρόουλι, «Κάνε ό,τι θέλεις» ή «Θέλησον ό,τι θέλεις και «Έτσι ας γίνει», στις αυλακώσεις των πρώτων εκδόσεων του τρίτου άλμπουμ των Led Zeppelin “III” – αγόρασε το κτίριο το 1970. Η φανταστική ακολουθία του Πέιτζ στην ταινία-συναυλία των Led Zeppelin του 1976, «The Song Remains the Same, γυρίστηκε εκεί.
Όταν ο Πέιτζ αγόρασε το σπίτι, αυτό βρισκόταν σε κατάσταση παρακμής, αλλά ο ίδιος θεώρησε ότι θα ήταν ένα καλό περιβάλλον για να γράψει τραγούδια. Ωστόσο, αφού φρόντισε για την ανακαίνιση του σπιτιού, πέρασε λίγο χρόνο στο Boleskine, αφήνοντας τον στη φροντίδα του φίλου του Μάλκολμ Ντεντ (1944–2011).
«Οι κακές ενέργειες ήταν ήδη εκεί», είπε ο Πέιτζ σε συνέντευξή του στο Rolling Stone το 1975. «Ένας άντρας αποκεφαλίστηκε εκεί και μερικές φορές μπορείς να ακούσεις το κεφάλι του να κυλάει. Εγώ δεν το έχω ακούσει, αλλά ένας φίλος μου, που είναι εξαιρετικά σοβαρός και δεν ξέρει τίποτα για αυτά πράγματα, το άκουσε. Νόμιζε ότι ήταν οι γάτες που έκαναν φασαρία. Δεν ήμουν εκεί εκείνη τη στιγμή, αλλά είπε στο προσωπικό: “Γιατί δεν αφήνετε τις γάτες έξω τη νύχτα; Κάνουν φοβερή φασαρία, κυλιούνται στους διαδρόμους”. Και εκείνοι απάντησαν: “Οι γάτες κλειδώνονται σε ένα δωμάτιο κάθε βράδυ”. Τότε του είπαν την ιστορία του σπιτιού. Άρα, τέτοια πράγματα γινόντουσαν πριν φτάσει ο Κρόουλι. Φυσικά, μετά τον Κρόουλι υπήρξαν αυτοκτονίες, άνθρωποι που μεταφέρθηκαν σε ψυχιατρικά νοσοκομεία».
Αν και ο Ντεντ ήταν σκεπτικός με τα παραφυσικά φαινόμενα, σύντομα άρχισε να βιώνει παράξενα γεγονότα. Μετά από μερικές εβδομάδες, άκουσε παράξενους θορύβους από το διάδρομο, οι οποίοι σταματούσαν όταν πήγε να δει τι συμβαίνει, αλλά ξανάρχιζαν μόλις έκλεινε την πόρτα της κρεβατοκάμαρας. Αφού ερεύνησε το σπίτι, ανακάλυψε ότι ο θόρυβος στο διάδρομο προφανώς προερχόταν από το κεφάλι του Λόρδου Λόβατ (σ.σ Λόρδος του Κοινοβουλίου στην Αριστοκρατία της Σκωτίας), παρόλο που αυτός είχε εκτελεστεί στο Λονδίνο. Ο Ντεντ εξηγεί: «Πάνω από το Μπόλεσκιν υπάρχει ένα μέρος που ονομάζεται Έρογκι, το οποίο θεωρείται το γεωγραφικό κέντρο των Χάιλαντς. Το Μπόλεσκιν ήταν τότε το πλησιέστερο ιερό έδαφος στο Έρογκι και πιστεύεται ότι η ψυχή του, ή μέρος αυτής, κατέληξε εδώ».
Ο Ντεντ βίωσε επίσης την «πιο τρομακτική νύχτα της ζωής μου» στο Boleskine. Ξύπνησε μια νύχτα και άκουσε κάτι που έμοιαζε με άγριο ζώο να ξεφυσάει και να χτυπά έξω από την πόρτα του υπνοδωματίου του. Αυτό συνεχίστηκε για αρκετή ώρα και μόνο το πρωί ο Ντεντ τόλμησε να ανοίξει την πόρτα, αλλά δεν υπήρχε τίποτα εκεί. Ο Ντεντ πρόσθεσε: «Ό,τι και να ήταν αυτό, ήταν η προσωποποίηση του κακού». Μια άλλη φίλη που έμεινε στο Boleskine ξύπνησε μια νύχτα και ισχυρίστηκε ότι της επιτέθηκε «κάποιο είδος διαβόλου». Άλλα περιστατικά, όπως καρέκλες που άλλαζαν θέση, πόρτες που άνοιγαν και έκλειναν χωρίς λόγο και χαλιά και κουβέρτες που τυλίγονταν ανεξήγητα, δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τον Ντεντ από το να μείνει εκεί.
Ο Πέιτζ πούλησε το ακίνητο το 1991.
