Το Βέλγιο μπαίνει από σήμερα σε ένα τριήμερο απεργιακών κινητοποιήσεων (24,25,26 Νοεμβρίου), με αιτήματα από τα συνδικάτα που δεν διαφέρουν και πολύ από αυτά που βλέπουμε σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Ζητήματα μισθών, συντάξεων, συνθηκών εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης. Με άλλα λόγια, μια κινητοποίηση που, αν και βελγική, δεν είναι καθόλου ξένη στο ευρωπαϊκό, ούτε και στο ελληνικό, πλαίσιο, το μόνο που διαφέρει είναι ότι θα διαρκέσει τρεις ημέρες.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η χώρα παραλύει: Ο δημόσιος τομέας θα υπολειτουργεί, οι δημόσιες συγκοινωνίες στις Βρυξέλλες και οι εθνικές σιδηροδρομικές γραμμές, Eurostar, TGV κ.ά., θα λειτουργούν με τεράστιες διακοπές έως το βράδυ της Τετάρτης, ενώ την Τετάρτη συμμετέχει και ο εκπαιδευτικός τομέας. Τα αεροδρόμια της χώρας ουσιαστικά σταματούν να λειτουργούν: το αεροδρόμιο του Σαρλερουά έχει ακυρώσει όλες τις πτήσεις της Τετάρτης και το Αεροδρόμιο Βρυξελλών ανακοίνωσε ότι καμία αναχώρηση δεν θα πραγματοποιηθεί την ίδια ημέρα, με ενδεχόμενες και σοβαρές ακυρώσεις στις αφίξεις.
Οι τριήμερες κινητοποιήσεις, είχαν ανακοινωθεί στα τέλη Οκτωβρίου από τα τρία μεγάλα συνδικάτα της χώρας ACV-CSC, FGTB-ABVV και CGSLB-ACLVB και αποτελούν συνέχεια ενός διαρκώς εντεινόμενου κοινωνικού κύματος διαμαρτυρίας.
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις διαμαρτύρονται ενάντια σε σειρά κοινωνικοοικονομικών μεταρρυθμίσεων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, οι οποίες πλήττουν συντάξεις, μισθούς και συλλογικές συμβάσεις, συνθήκες εργασίας, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
Το υπόβαθρο είναι η δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση, καθώς η κυβέρνηση βρίσκεται σε σκληρές διαπραγματεύσεις με τους εταίρους για τον προϋπολογισμό ενώ εκκρεμεί η απειλή του πρωθυπουργού πως εάν δεν ψηφιστεί μέχρι τα Χριστούγεννα θα παραιτηθεί. Το δημοσιονομικό έλλειμμα του Βελγίου φθάνει τα 26 δισ. ευρώ, με προβλέψεις ότι μπορεί να εκτιναχθεί στα 39 δισ. ευρώ μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Οι κινητοποιήσεις που ξεκινούν σήμερα έρχονται λίγες εβδομάδες μετά την απεργία της 14ης Οκτωβρίου, στην οποία συμμετείχαν περίπου 100.000 διαδηλωτές, δείχνοντας ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια μεγαλώνει.
