«Έχω έναν σκοπό. Αν νομίζεις ότι αυτό είναι κάποιο είδος ευλογίας, δεν είναι. Σημαίνει ότι έχω την υποχρέωση να φέρνω σε πέρας κάτι πολύ συγκεκριμένο» παραδέχεται σε μια σκηνή ο κεντρικός ήρωας, Μάρτι Μάουζερ τον οποίο υποδύεται αριστοτεχνικά ο Τίμοτε Σαλαμέ στην καλύτερη, ίσως, ταινία της φετινής κινηματογραφικής σεζόν- μαζί με το One battle after another- με τίτλο Marty Supreme.
Και αν το Marty Supreme δεν είναι το καλύτερο φιλμ της χρονιάς γύρω από το σκληρό τίμημα του American Dream, είναι σίγουρα η καλύτερη ερμηνεία στην καριέρα του 30χρονου πρωταγωνιστή της ταινίας αν και στα Όσκαρ θα έχει δύσκολο αντίπαλο τον Ίθαν Χοκ για το Blue Moon.
Παρά τη, σχετικά μεγάλη, διάρκεια (δυόμισι ώρες ακριβώς), ο ρυθμός είναι τουλάχιστον καταιγιστικός, η εικόνα της Νέας Υόρκης του ΄50 δείχνει ωμά αυθεντική- αλλά εκεί ο δημιουργός της ταινίας κάνει το δικό του παιχνίδι με τις δεκαετίες, αφού οι ήρωες μιλάνε σαν να βρίσκονται στα 70’s με μουσική υπόκρουση θρυλικές επιτυχίες των 80’s από τους Tears for fears τον Peter Gabriel και τους Alphaville.
Η κινηματογραφική επιστροφή της Γκουίνεθ Πάλτροου στο Marty Supreme, ένα υπερεκτιμημένo, για πολλούς, nepo baby του Χόλιγουντ, καταφέρνει να υπηρετήσει επάξια τους στόχους του σκηνοθέτη στον ρόλο μιας ξεπεσμένης σταρ των 30’s που έχει εξαργυρώσει τη φήμη της σε έναν γάμο συμφέροντος, ενώ σε εμφάνιση- έκπληξη η «Νταντά αμέσου δράσεως», Φραν Ντρέσερ, υποδυόμενη τη μητέρα του Μάρτι που μοιάζει να βρίσκεται σε διαρκή σύγχυση.
O ίδιος ο Μάρτι είναι ο τύπος που, στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι είναι ο καλύτερος αθλητής του πινγκ-πονγκ στον κόσμο δημιουργεί συνεχώς προβλήματα και, αντί να τα επιλύει, καταφέρνει να τα πολλαπλασιάζει πέρα από κάθε λογική.
Επιδεικνύοντας μια αλαζονική αυτοπεποίθηση και μια ανεξέλεγκτη παρόρμηση, που προσπαθεί να σκεπάσει τα συμπλέγματα κατωτερότητάς του, ο Μάρτι θέλει να ξεφύγει από τις φτωχογειτονιές της Νέας Υόρκης και να πραγματοποιήσει ένα όνειρο στο οποίο έχει προσκολληθεί, φαινομενικά περισσότερο από την επιθυμία να το επιτύχει παρά από μια ιδιαίτερη αγάπη για το άθλημα στο οποίο είναι όντως ο καλύτερος.
Ο θεατής αναπτύσσει ανάμεικτα συναισθήματα για τον ήρωα: Θαυμάζει το ταλέντο του και την αποφασιστικότητά του αλλά τον τρομάζει ο αμοραλισμός του. Σε μία από τις τελευταίες σκηνές όμως του Marty Supreme, το συναίσθημά του εκρήγνυται σαν ηφαίστειο οδηγώντας τον θεατή στην πολυπόθητη κάθαρση.
Όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος ο Σαλαμέ μάλιστα έκανε εξάσκηση στο πινγκ πονγκ από το 2018 ακόμα και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων των προηγούμενων ταινιών του σε όλον τον κόσμο. Μάλιστα την περίοδο του lockdown, είχε στήσει ένα τραπέζι του πινγκ πονγκ στο σαλόνι του κάνοντας καθημερινά προπόνηση.
Είναι αληθινή η ιστορία του Marty Supreme;
Η αλήθεια είναι τόσο φρενήρης και πολυεπίπεδη όσο μια κινηματογραφική λήψη του χαρισματικού σκηνοθέτη. Αν και ο εβραίος πρωταγωνιστής ονομάζεται Μάρτι Μάουζερ, η ταινία είναι μια «εμπνευσμένη» οδύσσεια βασισμένη στη ζωή του Νεοϋρκέζου θρύλου του πινγκ πονγκ, Marty Reisman.
Ο Josh Safdie έχει παραδεχτεί ότι το Marty Supreme δεν ήταν μια τυπική βιογραφική ταινία αλλά μια δεκαετής εμμονή που ξεκίνησε όταν η σύζυγός του του έδωσε το βιβλίο του Reisman, The Money Player πουκυκλοφόρησε το 1974. Ο Safdie, ο οποίος πέρασε χρόνια «παθολογικά ονειρεύοντας» να γυρίσει την ταινία του «Άκοπο διαμάντι», είδε τον εαυτό του στον Reisman — έναν άντρα που κυνηγούσε εμμονικά να πετύχει κάτι που ο υπόλοιπος κόσμος θεωρούσε ασήμαντο.
Γιατί αξίζει να δει κανείς το Marty Supreme; Γιατί είναι ένα τρελό ταξίδι, μια καθηλωτική εμπειρία, και μια ανάλυση ενός «αυτολατρευτικού» αντιήρωα που παρασύρει τον θεατή σε ένα συναισθηματικό rollercoaster.
Το Marty Supreme θα ξεκινήσει να προβάλλεται στους ελληνικούς κινηματογράφους την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου από την Spentzos Film.
