Οι περισσότερες στρατιωτικές επιχείρησεις των ΗΠΑ τις τελευταίες 3 και πλέον δεκαετίες, από την περίφημη «Καταιγίδα της Ερήμου» το 1991 στο Ιράκ μέχρι την πρόσφατη επίθεση στο Ιράν, έχουν ένα καθοριστικό κοινό στοιχείο.
Εχουν ως στόχο ισχυρές πετρελαιοπαραγές χώρες. Το Ιράκ, η Συρία, το Αφγανιστάν, η Λιβύη, η Σομαλία, το Ιράν και φυσικά η Βενεζουέλα, που έχουν δεχθεί αμερικανικές επιθέσεις, είναι πλούσιες σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Το ερώτημα όμως είναι, γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες, που παράγουν περισσότερο πετρέλαιο από οποιαδήποτε άλλη χώρα στην ιστορία του πλανήτη, θέλουν να ελέγχουν αυτές τις χώρες και γιατί ο πόλεμος με το Ιράν, έχει αυξήσει τις τιμές του φυσικού αερίου κατά 7% στα 20 σεντς το γαλόνι όταν οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να πληρώνουν μόλις 4-5 δολάρια το γαλόνι ακόμη και εάν δεν είχαν καθόλου δικό τους πετρέλαιο.
Όπως αναφέρει σε ανάλυσή του το CNN, ανεξάρτητα από το πόσο αργό πετρέλαιο παράγουν οι ΗΠΑ, οι τιμές του πετρελαίου διαπραγματεύονται σε μια παγκόσμια αγορά. Και παρότι θα υπέθετε κανείς ότι θα μπορούσαν να λύσουν οριστικά τα ενεργειακά τους προβλήματα αν κρατούσαν όλο το πετρέλαιό τους για τους ίδιους, κάτι τέτοιο θα ήταν «μια τρύπα στο νερό».
Αυτό συμβαίνει επειδή οι ΗΠΑ παράγουν ένα συγκεκριμένο είδος αργού πετρελαίου που είναι καλό για την παραγωγή βενζίνης, αλλά ακατάλληλο για άλλα προϊόντα πετρελαίου όπως το ντίζελ, η κηροζίνη και άλλα μαζούτ. Αυτό τους αναγκάζει να εισάγουν αυτά τα προϊόντα και πιο βαρύ αργό πετρέλαιο από άλλες χώρες του κόσμου.
Η ραγδαία αύξηση των τιμών στις αμερικανικές αντλίες βενζίνης επηρεάζεται όχι μόνο από την παραγωγή στο Τέξας, το Νέο Μεξικό και σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες – αλλά και από τους traders που εξετάζουν την προσφορά και τη ζήτηση σε όλο τον πλανήτη και καθορίσουν την τιμή ανάλογα με τις γεωπολτικές εντάσεις.
Και η Αμερικανοισραηλινή επίθεση στο Ιράν, που έχει οδηγήσει σε de facto κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ όπου περνά το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, θα προκαλέσει ενεργειακή κρίση σε όλο τον πλανήτη με τους Αμερικανούς να πληρώσουν πολύ περισσότερα για βενζίνη, ανεξάρτητα από τα τεράστια αποθέματα που διαθέτουν.
Η άνθηση του πετρελαίου στις ΗΠΑ
«Η ανάδειξη των Ηνωμένων Πολιτειών ως πετρελαϊκού γίγαντα σίγουρα συγκρατεί τις παγκόσμιες τιμέςπου επηρεάζονται από τις γεωπολιτικές εντάσεις», υποστηρίζει ο Robert Yawger, ειδικός σε εμπορεύματα στην Mizuho Securities.
Οι ΗΠΑ αποτελούν σημαντικό παραγωγό πετρελαίου από τον 19ο αιώνα, αλλά μόλις στις αρχές του αιώνα ξεκίνησε μια άνθηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας η οποία οφείλεται στην αυξημένη χρήση του «fracking», της έγχυσης νερού βαθιά στο έδαφος για την απελευθέρωση πετρελαίου που έχει παγιδευτεί σε σχηματισμούς σχιστόλιθου. Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται σε όλες τις πετρελαιοπηγές στις ΗΠΑ, από το Τέξας μέχρι τη Βόρεια Ντακότα, και από το Ουαϊόμινγκ ανατολικά μέχρι την Πενσυλβάνια.
Το fracking είναι μια τακτική γνωστή εδώ και πάνω από έναν αιώνα, αλλά έγινε εμπορικά βιώσιμη μόνο τις τελευταίες δύο δεκαετίες, χάρη στις υψηλότερες τιμές του πετρελαίου και στην ανακάλυψη από τους γεωλόγους ότι τόνοι πετρελαίου είναι παγιδευμένο σε σχηματισμούς σχιστόλιθου.
Η άνθηση του fracking ξεκίνησε το 2009, το πρώτο έτος ανάπτυξης μετά από μια δεκαετία μείωσης της παραγωγής. Μέχρι το 2018, η παραγωγή πετρελαίου στις ΗΠΑ ήταν στην πρώτη θέση παγκοσμίως, ξεπερνώντας ακόμη και τη Ρωσία και τη Σαουδική Αραβία.
Μέχρι το 2025, η Αμερικανική παραγωγή είχε αυξηθεί κατά 167% από το 2008, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Είναι η μεγαλύτερη περίοδος ανάπτυξης στη βιομηχανία πετρελαίου των ΗΠΑ από την κατακόρυφη αύξηση στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά τη Μεγάλη Ύφεση.
Το χειρότερο σενάριο
Εάν το Στενό του Ορμούζ δεν ανοίξει «σύντομα», οι τιμές του πετρελαίου πιθανότατα θα ξεπεράσουν τα 100 δολάρια το βαρέλι, εκτοξεύοντας τις τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ πάνω από τα 4 δολάρια το γαλόνι, σύμφωνα με τον Bob McNally, πρώην σύμβουλος ενέργειας του προέδρου George W. Bush και πρόεδρο σήμερα του Rapidan Energy Group.
Το γεγονός, ότι η μέση λιανική τιμή βενζίνης στα αμερικανικά πρατήρια έφτασε στα 11 σεντς το γαλόνι τη Δευτέρα – 48 ώρεςμετά την επίθεση – είναι άσχημα νέα για την κυβέρνηση Τραμπ η οποία βιώνει την μεγαλύτερη ημερήσια αύξηση τιμών απ’ όταν ο τυφώνας Κατρίνα κατέστρεψε τη Νέα Ορλεάνη και τις γύρω ακτές του Κόλπου το 2005. Κι εκείνη η περίοδος έχει μείνει στη μνήμα των Αμερικανών ως μια μαύρη σελίδα.
