Ο Νίκος (Νικόλαος) Στασινόπουλος, ιστορική μορφή του ομίλου Βιοχάλκο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών. Για πολλούς ήταν ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με έναν από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής βιομηχανίας, επιλέγοντας σταθερά χαμηλό προφίλ, χωρίς δημόσιο θόρυβο.
Στην επίσημη ιστοσελίδα της Viohalco, η αναφορά στο πρόσωπό του είναι χαρακτηριστικά σύντομη: Chairman (Πρόεδρος) – μη εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ., με μεταπτυχιακές σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και θητείες ως Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της «Viohalco Hellenic». (viohalco.com)
Αντίστοιχη εικόνα για τη θέση του στη διοίκηση αποτυπώνεται και στα στοιχεία του Χρηματιστηρίου Αθηνών για τη Viohalco (ATHEXGROUP)
Όσα γράφονται σήμερα για την προσωπικότητά του συγκλίνουν σε μία λέξη: διακριτικότητα. Παρά την ισχύ και την επιρροή που είχε αποκτήσει, προτίμησε να μείνει μακριά από τις δημόσιες εμφανίσεις και κάθε μορφή επίδειξης, λειτουργώντας περισσότερο ως «αθόρυβος θεματοφύλακας» μιας ολόκληρης εποχής επιχειρηματικότητας
Ένας κύκλος που κλείνει
Η είδηση του θανάτου του επαναφέρει στο προσκήνιο κάτι που συχνά ξεχνιέται στη φασαρία της επικαιρότητας: Ότι η ελληνική βιομηχανία χτίστηκε, σε μεγάλο βαθμό, από ανθρώπους που δεν χρειάζονταν δημόσια σκηνή για να είναι παρόντες. Και ότι κάθε τέτοια απώλεια δεν είναι απλώς «οικονομική» ή «επιχειρηματική» είδηση – είναι και μια υπενθύμιση για το πώς αλλάζει η χώρα.
