Αν υπάρχει η αίσθηση ότι τα καινούργια Ι.Χ. βγαίνουν όλο και πιο συχνά σε λευκό, δεν είναι τυχαίο. Η εικόνα στους δρόμους (και στις βιτρίνες των αντιπροσωπειών) «ξεθωριάζει» προς τις ουδέτερες αποχρώσεις και μάλιστα, στην Ελλάδα, αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη δυναμική λόγω στόλων, ήλιου και μεταπωλητικής αξίας.
Αν βάλουμε το πλαίσιο της έρευνας στην Ελλάδα, θα δούμε κατ’αρχήν ότι η αγορά κινείται έντονα από ταξινομήσεις (νέα και μεταχειρισμένα εισαγωγής) και από εταιρικές πωλήσεις.
Τον Οκτώβριο 2025 ταξινομήθηκαν 10.763 καινούργια επιβατικά, ενώ στο 10μηνο έφτασαν τα 122.995. Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει επίσης τις πρώτες κυκλοφορίες (καινούργια και μεταχειρισμένα εξωτερικού). Τον Σεπτέμβριο 2025 κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά 21.642 αυτοκίνητα συνολικά, εκ των οποίων 13.412 καινούργια.
Και σε ό,τι αφορά τις ιδιοκτησίες και το χρώμα: στην Ελλάδα, μεγάλο μέρος της «πίτας» δεν είναι ιδιώτες που διαλέγουν χρώμα με την καρδιά, αλλά εταιρείες, leasing και rent-a-car. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται ρεπορτάζ για την αγορά, περίπου 6 στα 10 αυτοκίνητα που διατίθενται είναι εταιρικά. Αυτό από μόνο του σπρώχνει την αγορά προς λευκό/γκρι/μαύρο επειδή είναι “ουδέτερα”, εύκολα στη μεταπώληση και «βολικά» για εταιρική εικόνα. Και μάλιστα σε στοιχεία που δημοσιεύτηκαν για τις επιλογές χρώματος στην Ελλάδα, το λευκό εμφανίζεται πρώτο με περίπου 26% στα νέα οχήματα, με μαύρο 22% και γκρι 19% να ακολουθούν.
Παγκόσμια εικόνα: τα ουδέτερα χρώματα «κλειδώνουν» την πρωτιά
Η ίδια ιστορία παίζεται παντού. Στο Axalta 2025 Global Automotive Color Popularity Report, το λευκό παραμένει πρώτο παγκοσμίως με 29%, ακολουθούν μαύρο 23% και γκρι 22%.
Στην Ευρώπη, μάλιστα, το γκρι προηγείται (26%), με λευκό (25%) και μαύρο (22%) να ακολουθούν.
Είναι θέμα μόδας; Ναι. Αλλά είναι και οικονομία κλίμακας.
Η «μόδα» υπάρχει (minimal αισθητική, SUV που “γράφουν” καλύτερα σε γκρι/λευκό, premium look σε μαύρο). Όμως η μεγάλη μηχανή είναι αλλού. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν κίνητρο να απλοποιούν την παλέτα. Κάθε αλλαγή χρώματος στη γραμμή βαφής έχει κόστος (χρόνος, καθαρισμοί, απώλειες υλικών). Μελέτη για τη διαδικασία βαφής αναφέρει ότι η αλλαγή χρώματος είναι ακριβή λόγω σπατάλης βαφής/διαλυτών στη μετάβαση. Από την πλευρά του καταναλωτή, τα “έξτρα” χρώματα συχνά κοστίζουν παραπάνω, επειδή απαιτούν μεταλλικές νιφάδες, περισσότερα στάδια ή ακριβότερες χρωστικές.
Με απλά λόγια: λίγα, ασφαλή, εμπορικά χρώματα = λιγότερη πολυπλοκότητα για το εργοστάσιο + πιο “εύπεπτο” στοκ για την αντιπροσωπεία.
Είναι θέμα ασφάλειας στην οδήγηση; Λίγο – αλλά όχι όπως το φαντάζεται ο κόσμος.
Υπάρχει ερευνητικό υπόβαθρο που συνδέει το χρώμα με την ορατότητα και άρα με πιθανότητες σύγκρουσης, αλλά το αποτέλεσμα είναι συνήθως μέτριο και επηρεάζεται από πολλά “ναι μεν, αλλά”.
Χαρακτηριστικά, έρευνα του Monash University Accident Research Centre (ανάλυση πραγματικών δεδομένων συγκρούσεων) βρήκε ότι σε σχέση με τα λευκά οχήματα, ορισμένα χρώματα χαμηλότερης ορατότητας (μεταξύ τους μαύρο/γκρι/μπλε/κόκκινο/ασημί) συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο σύγκρουσης, με τη συσχέτιση να είναι πιο έντονη στο φως της ημέρας και έως περίπου 10% σε σχετικούς όρους.
Το σωστό συμπέρασμα: Το χρώμα μπορεί να παίζει ρόλο ορατότητας, αλλά στην πράξη η ασφάλεια σήμερα καθορίζεται πολύ περισσότερο από φώτα ημέρας, συστήματα υποβοήθησης, ελαστικά, ταχύτητα, κούραση, κινητό.
Η Ελλάδα έχει έναν ακόμα λόγο να “αγαπά” το λευκό: ζέστη
Σε χώρα με έντονη ηλιοφάνεια και αστικό παρκάρισμα, το χρώμα δεν είναι απλώς αισθητικό. Ερευνητές του Berkeley Lab έχουν δείξει ότι αυξάνοντας την ανακλαστικότητα του «κελύφους» ενός αυτοκινήτου μειώνεται η θερμοκρασία “soak” στην καμπίνα κατά περίπου 5–6°C, ενώ σε μετρήσεις, η οροφή ανοιχτόχρωμου οχήματος μπορεί να είναι έως και 25°C πιο δροσερή από αντίστοιχο μαύρο.
Με απλά λόγια: λευκό/ανοιχτό = λιγότερο καμίνι = λιγότερο A/C (και περισσότερη υπομονή στην καθημερινότητα).
Ο «σιωπηλός» πρωταγωνιστής: leasing, εταιρικοί στόλοι και μεταπώληση
Όταν η αγορά γέρνει προς εταιρικές ταξινομήσεις, το χρώμα γίνεται απόφαση “λογιστηρίου”. Ευκολία στο branding (decal/wrap πάνω στο λευκό), πιο προβλέψιμη μεταπωλητική ζήτηση, πιο πρακτικό στη χρήση/ζέστη, πιο “ουδέτερο” για πολλούς οδηγούς. Και αυτό, στην Ελλάδα, με την ισχυρή παρουσία leasing/ενοικιάσεων, λειτουργεί σαν πολλαπλασιαστής.
