Την ευγνωμοσύνη της προς τον δήμαρχο Λειψών, Φώτη Μάγκο, εκφράζει μέσω επιστολής η μητέρα ενός 12χρονου παιδιού, το οποίο βρέθηκε στο νησί πριν από λίγες εβδομάδες, όταν και διαπιστώθηκε από τον αγροτικό γιατρό ότι πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η οικογένεια του ανήλικου αγνοούσε πλήρως το πρόβλημα υγείας του. Η διάγνωση ενεργοποίησε άμεσα τους μηχανισμούς του υπουργείου Υγείας, οδηγώντας στη συντονισμένη μεταφορά του παιδιού: αρχικά με πλωτό μέσο από τους Λειψούς προς το Νοσοκομείο της Λέρου και στη συνέχεια με ελικόπτερο τύπου Σινούκ στη Ρόδο, όπου και του παρασχέθηκε η αναγκαία ιατρική φροντίδα.
Όπως επισημαίνει ο δήμαρχος Λειψών, η επιστολή που απέστειλε από την Ελβετία η μητέρα του παιδιού, Μαρία Πινάρντι, περιλαμβάνει ιδιαίτερα θετικά σχόλια για το επίπεδο των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας πως πρόκειται για ένα σύστημα που θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και όχι την οικονομική του κατάσταση.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του αγροτικού γιατρού Γιώργου Καλογεράκου, ο οποίος εντόπισε εγκαίρως τη νόσο σε ένα παιδί που μέχρι τότε δεν είχε λάβει σχετική διάγνωση.
«Στιγμές όπως αυτή αναδεικνύουν την αξία της ανθρώπινης ζωής, αλλά και το έργο όσων υπηρετούν με αίσθημα ευθύνης το λειτούργημά τους», τονίζει ο δήμαρχος.
Στην ίδια επιστολή, η Μαρία Πινάρντι απευθύνει θερμές ευχαριστίες και προς τους κατοίκους των Λειψών, οι οποίοι στάθηκαν στο πλευρό της ίδιας και του παιδιού της καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας τους.
Η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη:
Ανάρτηση για την υπόθεση του 12χρονου Ελβετού έκανε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, γράφοντας: «Από την επιστολή που έστειλε η μάνα του Κάρλο από την Ελβετία στον Δήμαρχο των Λειψών. Διαβάστε τi λέει και για το πόσο εξαιρετικά πιο γενναιόδωρο είναι το ΕΣΥ από το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Ελβετίας. Τα λέω συνεχώς ότι όλοι όσοι κατηγορούν όλη μέρα το ΕΣΥ, αν πήγαιναν μια μέρα να νοσηλευτούν στη Βόρεια Ευρώπη θα έρχονταν πίσω στο ΕΣΥ τρέχοντας. Μακράν το πιο γενναιόδωρο σύστημα υγείας της Ευρώπης. Ακόμη και η αύξηση της ιδιωτικής συμμετοχής υπάρχει διότι έχουμε πολύ ευκολότερη και ταχύτερη πρόσβαση εκεί πέφτει η συμμετοχή διότι για να κάνεις μία εξέταση πρέπει να περάσεις από 40 κύματα».
Η επιστολή της μητέρας του 12χρονου:
«Αγαπητέ Φώτη,
σου γράφω αυτές τις γραμμές στα γερμανικά, αλλά θα τις μεταφράσει ο δικηγόρος μου στα ελληνικά. Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω από καρδιάς, όπως και τόσους πολλούς ανθρώπους από τους Λειψούς. Όλοι σας μας στηρίξατε απίστευτα κατά τη διάρκεια του σοβαρού προβλήματος υγείας του Κάρλο.
Και όταν λέω “απίστευτα”, το εννοώ πραγματικά. Έμεινα βαθιά συγκινημένη και θετικά έκπληκτη από το πόσο μεγάλη ήταν η συμπαράσταση και πόσες φορές ένιωσα έμπρακτα τη βοήθειά σας. Εσύ, Φώτη, μίλησες μαζί μου πολλές φορές και φρόντισες προσωπικά να μπορέσουμε να επισκεφθούμε μια ειδικό γιατρό – αντιλήφθηκα πόσο δύσκολο ήταν αυτό μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, καθώς είχες να αντιμετωπίσεις και πολλές αρνήσεις. Και όλα αυτά, ενώ ουσιαστικά γνωριζόμασταν μόνο από ένα “γεια”.
Και μετά οι άνθρωποι των Λειψών: για παράδειγμα, μια οικογένεια που βρισκόταν τυχαία στη Ρόδο ήρθε να μας επισκεφθεί και μας έφερε πολλές φορές φρέσκο, σπιτικό φαγητό, για να έχουμε “κάτι υγιεινό”.
Πολλοί φίλοι και γνωστοί από τους Λειψούς μας έστελναν συνεχώς μηνύματα, ρωτούσαν πώς είμαστε και μας προσέφεραν τη βοήθειά τους. Ήξεραν ότι αναγκαστήκαμε να φύγουμε σχεδόν άρον-άρον από το ενοικιαζόμενο στούντιο για να πάμε στο νοσοκομείο. Μάλιστα, μας έστειλαν επειγόντως κάτι απαραίτητο με κούριερ μέσω πλοίου, ώστε να το πάρουμε μαζί μας στην Ελβετία (όταν ετοίμαζα βιαστικά τα πράγματα, δεν γνώριζα ότι θα καταλήγαμε στην Ελβετία και όχι ξανά στους Λειψούς).
Τέτοια προθυμία για βοήθεια και ανθρώπινη ζεστασιά δεν έχω ξαναζήσει – με συγκίνησε βαθιά. Ακόμη και το γεγονός ότι στο νοσοκομείο των Λειψών ο γιατρός Γεώργιος αντιμετώπισε άμεσα και σωστά την κατάσταση και οργάνωσε αμέσως τη μεταφορά στη Ρόδο ήταν μοναδικό. Δεν έχω λόγια – μόνο ευγνωμοσύνη.
Η μεταφορά ήταν επίσης εντυπωσιακή: με ασθενοφόρο στο λιμάνι, με στρατιωτικό πλοίο στη Λέρο και από εκεί με στρατιωτικό ελικόπτερο στη Ρόδο. Παρά το σοκ και τη δραματικότητα της κατάστασης, όλοι ήταν εξαιρετικά καλοί, υποστηρικτικοί και χαμογελαστοί με τον Κάρλο – έτσι έχει κρατήσει μια θετική ανάμνηση από όλο αυτό. Αν θέλεις, μπορώ να σου στείλω και φωτογραφίες.
Ως Ελβετίδα, έμεινα πραγματικά έκπληκτη από το πόσο καλά λειτουργεί η υγειονομική περίθαλψη σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης – και κυρίως από το ότι όλα γίνονται για το καλό του παιδιού και της μητέρας. Το κόστος δεν φαινόταν να είναι προτεραιότητα, όπως έχω συνηθίσει στην Ελβετία. Απλώς ενεργήσατε άμεσα.
Στο νοσοκομείο της Ρόδου ξεκίνησε η διαδικασία για την επιστροφή μας στην Ελβετία. Εκεί συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πόσο διαφορετικά λειτουργεί η “Ελβετία”: αρχικά υπήρξε συζήτηση – σχεδόν διαφωνία – μεταξύ των γιατρών για το αν ο Κάρλο μπορούσε να ταξιδέψει μόνος ή αν έπρεπε να τον παραλάβουν. Οι ελληνίδες γιατροί του παιδιατρικού νοσοκομείου επέμεναν ότι πρέπει να μεταφερθεί μαζί με εμένα. Από την άλλη, οι ελβετικές αρχές προσπαθούσαν να επιβάλουν μια πιο οικονομική λύση.
Έφτασαν στο σημείο να κάνουν μια νεαρή γιατρό να δακρύσει, ενώ η υπεύθυνη επαναλάμβανε συνεχώς στα αγγλικά: “Πρέπει να μεταφερθεί με τη μητέρα του – τελεία”. Όλο αυτό ήταν πολύ δύσκολο για μένα να το παρακολουθώ.
Οι γιατροί στη Ρόδο μου είπαν τότε: “Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί είστε τόσο πλούσιοι στην Ελβετία – κάνετε τα πάντα για να εξοικονομήσετε χρήματα. Αλλά εις βάρος των ασθενών”. Τελικά, η ασφάλειά μας μας μετέφερε στην Ελβετία, αλλά μόνο επειδή οι Έλληνες γιατροί επέμειναν τόσο δυναμικά υπέρ μας.
Σου τα αναφέρω όλα αυτά γιατί γνωρίζω ότι είσαι πολιτικός και φαντάζομαι ότι το ελληνικό σύστημα υγείας συχνά δέχεται κριτική. Εγώ, ως Ελβετίδα, μπορώ μόνο να πω ένα μεγάλο “ευχαριστώ” σε εσένα και σε όλους τους εμπλεκόμενους. Δεν θα περίμενα ποτέ ότι θα μας βοηθούσαν τόσο γρήγορα, τόσο απλά και τόσο ανθρώπινα.
Ακόμη και μέσα στο νοσοκομείο, ο Κάρλο αντιμετωπίστηκε με μεγάλη ελαστικότητα – μπορούσε να επιλέγει τι θα φάει, να κοιμάται περισσότερο κ.λπ. Και απέναντι σε εμένα όλοι έδειξαν μεγάλη κατανόηση, παρόλο που ήμουν συχνά εξαντλημένη και ψυχολογικά φορτισμένη.
Κλείνοντας, θέλω να πω ότι τελικά μας παρέλαβε από τη Ρόδο μια πολύ ευγενική ομάδα από την Ελβετία, που μας έκανε να ξεχάσουμε τις δυσκολίες. Η συνεργασία τους με το νοσοκομείο της Ρόδου ήταν επίσης εξαιρετική. Ωστόσο, παραμένει μια πικρή γεύση, καθώς φαίνεται ότι χωρίς την επιμονή των Ελλήνων γιατρών, δεν θα είχαμε λάβει την ίδια βοήθεια.
Έχω πλέον μάθει ότι δεν είμαι η μόνη που έχει ζήσει κάτι τέτοιο. Υπάρχουν και άλλοι Ελβετοί που, παρά την ασφάλισή τους, δυσκολεύονται να επαναπατριστούν μετά από ιατρικό περιστατικό στο εξωτερικό.
Ελπίζω σύντομα να επιστρέψουμε υγιείς στους Λειψούς, ώστε να μπορέσουμε να σε ευχαριστήσουμε και από κοντά, όπως και όλους όσοι μας βοήθησαν τόσο πολύ.
Με θερμούς χαιρετισμούς, Μαρία».
