Ο Μίλτος Πασχαλίδης μίλησε το βράδυ της Δευτέρας 30 Μαρτίου για τη σχέση του με το ΚΚΕ, εκφράζοντας τη στεναχώρια του για τη στάση του κόμματος απέναντι στον γάμο των ομοφύλων, καθώς και για την ανησυχία του σχετικά με τις πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ και για τους γονείς του.
Αρχικά, ανέφερε στο One Channel ότι του είχε προταθεί από το ΚΚΕ να είναι υποψήφιος βουλευτής σε μη εκλόγιμη θέση, κάτι που αρνήθηκε, εξηγώντας πως δεν θεωρεί τον εαυτό του χρήσιμο στη Βουλή. Όπως είπε, πιστεύει ότι προσφέρει περισσότερα μέσα από τη συγγραφή και την ερμηνεία τραγουδιών. Τόνισε ότι τιμά και αγαπά το κόμμα, αλλά δεν επιθυμεί να συμμετέχει σε ψηφοδέλτιο, παρόλο που το ψηφίζει, άλλοτε ως κύρια επιλογή και άλλοτε ως τη λιγότερο κακή λύση.
Στη συνέχεια, δήλωσε ότι τον στεναχώρησε η στάση του ΚΚΕ απέναντι στον γάμο των ομοφύλων, χαρακτηρίζοντάς την απάνθρωπη. Υπογράμμισε ότι η αριστερά οφείλει να συνδέεται με τον ουμανισμό και την ανθρωπιά, αλλιώς δεν είναι χρήσιμη, ενώ σημείωσε πως πρέπει να υπηρετεί τους ανθρώπους και όχι τον εαυτό της, ακόμη κι αν χρειαστεί να κάνει συμβιβασμούς σε ορισμένα ζητήματα.
Απαντώντας σε ερώτηση του Ρένου Χαραλαμπίδη για το τι σημαίνει να είναι κάποιος αριστερός, επισήμανε ότι πρέπει να δίνεται μεγαλύτερη σημασία στο «εμείς». Παράλληλα, θεωρεί απαραίτητο να είναι δωρεάν βασικά αγαθά όπως η υγεία, η παιδεία και το νερό. Τόνισε ότι δεν θα πρέπει αυτά να αποτελούν ταξικό προνόμιο, επισημαίνοντας πως δεν είναι σωστό το παιδί ενός εύπορου ανθρώπου να λαμβάνει διαφορετική εκπαίδευση ή περίθαλψη. Αναφέρθηκε μάλιστα σε προσωπική εμπειρία: όταν η μητέρα του υπέστη εγκεφαλικό το 2017, αναγκάστηκε να τη μεταφέρει σε ιδιωτικό νοσοκομείο, καθώς το ασθενοφόρο τον είχε ενημερώσει ότι θα καθυστερούσε έως και πέντε ώρες.
Σε άλλη ερώτηση σχετικά με το τι δεν θα ήθελε να συμβεί τα επόμενα 20 χρόνια, απάντησε ότι φοβάται το ενδεχόμενο ενός Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκφράζοντας την ανησυχία του για την πορεία των πραγμάτων με βάση όσα βλέπει από τον Τραμπ, ενώ ευχήθηκε τα παιδιά του να είναι υγιή.
Ο Μίλτος Πασχαλίδης αναφέρθηκε επίσης σε ένα περιστατικό με τον πατέρα του κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Όπως διηγήθηκε, ο πατέρας του, αν και δεξιός, το απόγευμα της 16ης προς 17η Νοεμβρίου αποφάσισε να πάει στο φαρμακείο για να πάρει γάζες, ιώδιο και ασπιρίνες, ώστε να τα μεταφέρει στους φοιτητές που ζητούσαν βοήθεια. Παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας του, που ήταν αριστερή και φοβόταν για την ασφάλειά του, εκείνος πήγε κανονικά. Μάλιστα, φόρεσε τη στολή του εφέδρου υπαξιωματικού για να περάσει τα μπλόκα χωρίς να τον σταματήσουν, καθώς τον θεώρησαν άνθρωπο του καθεστώτος. Έφτασε στο Πολυτεχνείο, παρέδωσε τα φάρμακα και επέστρεψε συγκινημένος.
Μιλώντας για τους γονείς του, τόνισε ότι ο πατέρας του έθετε τον ουμανισμό και την ιδιότητά του ως φαρμακοποιού -δηλαδή την ευθύνη να σώζει ζωές- πάνω από κάθε ιδεολογία. Διευκρίνισε ότι δεν ήταν υποστηρικτής της χούντας, αλλά δεξιός, με καραμανλικές πεποιθήσεις. Περιέγραψε τον πατέρα του ως πιο ήπιο χαρακτήρα, ενώ τη μητέρα του ως δυναμική και αυστηρή, μια τυπική Ελληνίδα μάνα που έδινε προτεραιότητα στην οικογένεια. Αν και πολιτικά βρίσκονταν σε διαφορετικά στρατόπεδα, αυτό ήταν περισσότερο τυπικό, καθώς ο πατέρας του εξέφραζε περισσότερο το συλλογικό «εμείς», ενώ η μητέρα του επικεντρωνόταν κυρίως στην οικογένεια.
Τέλος, εξομολογήθηκε ότι του λείπουν όπως ήταν όταν ήταν υγιείς και όχι όπως τους θυμάται στο τέλος της ζωής τους, καθώς η εικόνα της ασθένειας τον πληγώνει.
