Σε μία τηλεοπτική εμφάνιση με έντονο προσωπικό φορτίο, ο Πασχάλης άνοιξε κεφάλαια από τη ζωή του που παραμένουν ανοιχτά, μιλώντας τόσο για τη σχέση με τη σύζυγό του Αλίκη όσο και για την υπόθεση της εξωσυζυγικής του σχέσης, για την οποία είπε ότι αναμένονται εξελίξεις. Στην ίδια συζήτηση, όμως, βγήκε στην επιφάνεια και η πιο ανθρώπινη πλευρά του: η συγκίνηση για τα αδέλφια του και η μνήμη μιας διαδρομής που ξεκινά από το Δοξάτο Δράμας και φτάνει στην κορυφή της ελληνικής ποπ.

Ο τραγουδιστής αναφέρθηκε στη μακρόχρονη σχέση του με τη σύζυγό του, θυμίζοντας ότι γνωρίστηκαν σε πολύ μικρή ηλικία και ότι, παρά τις διαφορές στους χαρακτήρες τους, έμειναν μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Στάθηκε επίσης στην εξωσυζυγική σχέση που είχε στο παρελθόν, λέγοντας πως η υπόθεση αυτή επηρέασε αρνητικά την οικογένειά του και εξακολουθεί να τους απασχολεί, ενώ σημείωσε ότι περιμένει σημαντικές εξελίξεις γύρω από το θέμα.

Advertisement
Advertisement

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η στιγμή που μίλησε για τα αδέλφια του. Ο Πασχάλης περιέγραψε την εμπειρία μιας πολυμελούς οικογένειας που σημαδεύτηκε από τη μετανάστευση, εξηγώντας ότι το θέμα αυτό τον αγγίζει βαθιά. Αναφέρθηκε στην απώλεια ενός αδελφού του στον Καναδά και συνέδεσε τη βιωματική αυτή πληγή με τραγούδια που έχει ερμηνεύσει και αγαπήσει όλα αυτά τα χρόνια.

Πίσω από αυτή τη δημόσια εξομολόγηση βρίσκεται μια πορεία σχεδόν έξι δεκαετιών. Ο Πασχάλης Αρβανιτίδης γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1946 στο Δοξάτο Δράμας και από νεαρή ηλικία βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου άρχισε να χτίζει τη μουσική του ταυτότητα. Έγινε το πρόσωπο που συνδέθηκε όσο λίγοι με την ελληνική ποπ, παραμένοντας ενεργός από το 1966 έως σήμερα.

Το καθοριστικό κεφάλαιο της καριέρας του γράφτηκε με τους Olympians. Ο ίδιος έχει περιγράψει το 1966 ως χρονιά-τομή, όταν το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, τον «Τρόπο», ένα τραγούδι που, όπως έχει πει, λειτούργησε σχεδόν επαναστατικά για την εποχή και συνέβαλε στη διαμόρφωση της ελληνικής ποπ μουσικής.

Και πράγματι, ο «Τρόπος» δεν ήταν απλώς μια επιτυχία. Ήταν το τραγούδι με το οποίο ο Πασχάλης και οι Olympians πέρασαν σε ένα ευρύ κοινό, με στίχους και μουσική του ίδιου του Πασχάλη. Η πρώτη εκτέλεση καταγράφεται ως «Πασχάλης & Olympians» και οι εμβληματικοί πρώτοι στίχοι «Πόσο μ’ αρέσει ο τρόπος που μ’ αγαπάς» έμειναν χαραγμένοι στη συλλογική μνήμη.

Ο ίδιος έχει αποκαλύψει ότι το τραγούδι γράφτηκε σχεδόν σαν έμπνευση της στιγμής, πρώτα στη μουσική και έπειτα στον στίχο. Έχει επίσης πει ότι η απήχησή του ήταν εκρηκτική ήδη από τις πρώτες ζωντανές εμφανίσεις, ενώ οι πωλήσεις του ξεπέρασαν τις 150.000 κόπιες, ένα εξαιρετικά μεγάλο μέγεθος για τα δεδομένα της εποχής.

Ήταν τότε που τον πρωτογνώρισα, ως νεαρός ρεπόρτερ, στο στούντιο ηχογραφήσεων στο υπόγειο της οδού Σταδίου. Ήταν από τότε που μας έδεσε μια ειλικρινής φιλία. Όπως και με τον οργανίστα των Ολύμπιανς, επίσης καλό μου φίλο Άλκη Κακαλιάγκο.

Αυτή ακριβώς η διπλή ταυτότητα του ανθρώπου που κουβαλά προσωπικές δοκιμασίες και του καλλιτέχνη που σφράγισε μια ολόκληρη εποχή είναι που εξακολουθεί να κάνει τον Πασχάλη ξεχωριστό. Σήμερα, κάθε δημόσια εμφάνισή του δεν λειτουργεί μόνο ως αφορμή για ειδησεογραφία, αλλά και ως υπενθύμιση μιας μουσικής διαδρομής που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα: από το αγόρι του Δοξάτου μέχρι τον ερμηνευτή που έκανε μια ολόκληρη χώρα να σιγοτραγουδήσει τον «Τρόπο».

Μην ξεχνάμε επίσης, ότι στη δεκαετία του 70, ο Πασχάλης σάρωνε στις συναυλίες που έδινε σε όλη την Ελλάδα με διοργανωτή τον Άλκη Έξαρχο. Τεράστιο μάνατζερ της εποχής εκείνης. Μόνος του μπορούσε και γέμιζε στάδια ολόκληρα…