Η Τροχαία έχει αρχίσει να κόβει πρόστιμα, ξεκινώντας από τα σούπερ μάρκετ, σε οδηγούς που σταθμεύουν παράνομα σε θέσεις φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων. Πρόκειται για μια εξέλιξη που αναδεικνύει ένα όλο και πιο ορατό πρόβλημα στην καθημερινότητα της ηλεκτροκίνησης: την κατάληψη κρίσιμων υποδομών από αυτοκίνητα που δεν τις χρησιμοποιούν για τον σκοπό για τον οποίο προορίζονται. Και μάλιστα το Σάββατο πάνω από 60 κλήσεις βεβαιώθηκαν σε οδηγούς με αυτοκίνητα συμβατικών αυτοκινήτων που στάθμευσαν παράνομα σε θέση φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων.
Για καιρό, οι θέσεις φόρτισης αντιμετωπίζονταν από πολλούς οδηγούς σαν ένα ακόμη βολικό σημείο στάθμευσης. Είτε έξω από σούπερ μάρκετ είτε σε εμπορικά κέντρα, δημοτικά πάρκινγκ και άλλους χώρους όπου υπάρχουν σχετικοί σταθμοί, η εικόνα ήταν συχνά η ίδια: θέσεις δεσμευμένες για φόρτιση καταλαμβάνονταν από αυτοκίνητα που απλώς είχαν παρκάρει.
Τώρα, όμως, το τοπίο αλλάζει. Οι πρώτοι έλεγχοι δείχνουν ότι η ανοχή απέναντι σε αυτή την πρακτική περιορίζεται και ότι οι θέσεις φόρτισης αρχίζουν να αντιμετωπίζονται ως αυτό που πραγματικά είναι: αναγκαία υποδομή για τη λειτουργία της ηλεκτροκίνησης.
Το θέμα δεν αφορά μόνο την τήρηση ενός κανόνα στάθμευσης. Αφορά την ίδια τη δυνατότητα ενός οδηγού ηλεκτρικού οχήματος να μετακινηθεί, να εξυπηρετηθεί και να συνεχίσει τη διαδρομή του. Οταν μια θέση φόρτισης είναι κατειλημμένη από όχημα που δεν φορτίζει, στην πράξη ακυρώνεται η χρησιμότητα του σταθμού.
Η αντίφαση είναι προφανής. Από τη μία πλευρά, η δημόσια συζήτηση επιμένει στη μετάβαση προς πιο «καθαρές» μορφές μετακίνησης, με λιγότερους ρύπους και μεγαλύτερη στήριξη της ηλεκτροκίνησης. Από την άλλη, σε επίπεδο καθημερινής συμπεριφοράς, οι ίδιες οι υποδομές που στηρίζουν αυτή τη μετάβαση συχνά μπλοκάρονται.
Ειδικά στα σούπερ μάρκετ, όπου οι φορτιστές τοποθετούνται όλο και συχνότερα για να εξυπηρετούν οδηγούς κατά τη διάρκεια των αγορών τους, το πρόβλημα γίνεται πιο ορατό. Οι χώροι αυτοί είναι από τα πρώτα σημεία όπου εφαρμόζονται στην πράξη οι έλεγχοι, ακριβώς επειδή εκεί καταγράφεται συχνά αυξημένη κίνηση και καθημερινή χρήση.
Το μήνυμα είναι σαφές: οι θέσεις φόρτισης δεν είναι θέσεις προσωρινής εξυπηρέτησης για όποιον βολεύεται να αφήσει για λίγο το όχημά του. Προορίζονται αποκλειστικά για αυτοκίνητα που φορτίζουν. Και αυτό αφορά όχι μόνο τα συμβατικά οχήματα, αλλά και όσα ηλεκτρικά ή plug-in υβριδικά σταθμεύουν εκεί χωρίς να είναι συνδεδεμένα.
Η επιβολή προστίμων αποκτά έτσι έναν διπλό χαρακτήρα. Από τη μία λειτουργεί αποτρεπτικά για μια πρακτική που υπονομεύει την καθημερινή χρήση των φορτιστών. Από την άλλη στέλνει το μήνυμα ότι η ηλεκτροκίνηση δεν είναι μόνο ζήτημα τεχνολογίας ή υποδομών, αλλά και ζήτημα οδηγικής παιδείας.
Γιατί το βασικό ερώτημα παραμένει απλό: θέλουμε πράγματι μια πόλη με λιγότερους ρύπους και περισσότερα ηλεκτρικά οχήματα ή θέλουμε μόνο την εικόνα της προόδου χωρίς να σεβόμαστε τους στοιχειώδεις κανόνες που τη συνοδεύουν;
Οι πρώτες κλήσεις της Τροχαίας, ξεκινώντας από χώρους όπως τα σούπερ μάρκετ, δείχνουν ότι η συζήτηση περνά πλέον από τη θεωρία στην πράξη. Και ίσως αυτή να είναι η πιο ουσιαστική αλλαγή: ότι η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση δεν θα κριθεί μόνο από το πόσοι φορτιστές τοποθετούνται, αλλά και από το αν θα παραμένουν πραγματικά διαθέσιμοι σε εκείνους που τους χρειάζονται.
