Σε μια συγκυρία έντονης πολιτικής ρευστότητας, ο Ανδρέας Δρυμιώτης, από τους εγκυρότερους πολιτικούς αναλυτές, επανέρχεται με μια σκληρή αποτίμηση για το πολιτικό σκηνικό, υποστηρίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ, με τη γραμμή του κατά της συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία, λειτουργεί τελικά υπέρ της κυβερνητικής παράταξης, ενώ εκτιμά (μιλώντας με την HuffPost) ότι η δεξαμενή της Αριστεράς έχει εξαντληθεί όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Την ίδια ώρα, εμφανίζεται ψύχραιμος απέναντι στην ενίσχυση της «δεξιάς της δεξιάς», θεωρώντας ότι πρόκειται για μια τάση που αργότερα θα ισορροπήσει.
Ο πολιτικός αναλυτής, μιλώντας το πρωί της Κυριακής, άσκησε αιχμηρή κριτική στο ΠΑΣΟΚ για την απόφασή του να εντάξει στην κεντρική πολιτική γραμμή του συνεδρίου το «όχι» σε μια μελλοντική συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία. Κατά την εκτίμησή του, η στάση αυτή όχι μόνο δεν ενισχύει την αυτόνομη προοπτική του κόμματος, αλλά αντίθετα στέλνει στους ψηφοφόρους το μήνυμα ότι η μόνη σταθερή λύση είναι η ΝΔ.
Ο Δρυμιώτης υποστήριξε ότι ένα κόμμα που θέλει να εμφανίζεται ως δύναμη ευθύνης δεν μπορεί να προαναγγέλλει αδιέξοδα και ακυβερνησία. Στο ίδιο πλαίσιο, φέρεται να θεωρεί πως η επιλογή αυτή καθιστά το ΠΑΣΟΚ «χορηγό» της Νέας Δημοκρατίας, ακριβώς επειδή περιορίζει εκ των προτέρων τα περιθώρια εναλλακτικών κυβερνητικών σχημάτων.
Στην ίδια παρέμβαση, ο αναλυτής τοποθετήθηκε και για τις πιθανές πολιτικές επιδόσεις του Αλέξη Τσίπρα, εκτιμώντας ότι σε ενδεχόμενη εκλογική επιστροφή του το 2027 το ποσοστό του θα κινηθεί γύρω στο 10% με 12%. Παράλληλα, σχολίασε τη δημόσια παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού, λέγοντας ότι όσο μιλά πολιτικά, η δυναμική της αποδυναμώνεται και δύσκολα θα αποκτήσει καθοριστική βαρύτητα στις κάλπες.
Η συνολική εικόνα που περιγράφει, πάντως, είναι ευρύτερη από την ελληνική συγκυρία. Όπως είπε και στον Τέρενς Κουίκ, «η λίμνη της Αριστεράς έχει στερέψει από ψάρια», μια φράση που επιχειρεί να συμπυκνώσει τη στρατηγική και κοινωνική εξάντληση του χώρου όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα. Μέσα σε αυτό το τοπίο, η άνοδος της πιο σκληρής Δεξιάς καταγράφεται μεν ως υπαρκτή, χωρίς όμως να του προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς εκτιμά ότι πρόκειται για μια φάση που αργότερα θα εξισορροπηθεί.
