«Δεξιά και Αριστερά» είναι χαρακτηρισμοί που ταιριάζουν στο παλιό πολιτικό σύστημα δήλωσε στο Open η Μαρία Καρυστιανού, προσθέτοντας πως «δεν θα θελα να έχω ταμπέλες γιατί συνομιλώ με ανθρώπους που ανήκουν σε όλα τα κόμματα και σε όλες τις ιδεολογίες» προσθέτοντας πως το αποτέλεσμα των εκλογών ενδέχεται να προκαλέσει έκπληξη και αποκλείοντας το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης.
«Το πρώτο είναι η Δικαιοσύνη και η διαφθορά»
«Άκουγα για Δικαιοσύνη, για κράτος δικαίου αλλά δεν έβλεπα τίποτα κι έτσι ο κόσμος με έμαθε αναγκαστικά από αυτό που μου συνέβη. Για μας τους πολίτες και για μένα προσωπικά, είναι πλέον αδιανόητο να ζούμε έτσι. Το σημαντικό είναι να αποκτήσουμε ένα κράτος δικαίου, να μιλήσουμε ξανά για το άρθρο 86 που προστατεύει τους πολιτικούς και τους δίνει ατιμωρησία και σε δεύτερη μοίρα έρχεται το ποια είναι η άποψή μας για τον Τραμπ. Δεν θα είμαστε μονοθεματικοί, αλλά το πρωτεύον για μας είναι να μπορέσει η χώρα να λειτουργήσει σωστά, να γίνουμε ένα κράτος δικαίου» ανέφερε.
Ως προς τις θέσεις της για αλλαγή στη Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, είπε «δεν θα ανοίξω τα χαρτιά μου τώρα γι’αυτό το ζήτημα…έχουμε ήδη πάρει αποφάσεις και έχουμε προτάσεις».
Δίκη για τα Τέμπη: «Θα είναι σικέ!»
Η Μαρία Καρυστιανού προκαλεί αίσθηση με την πρόβλεψη ότι «δεν θα ξεκινήσει η δίκη για τα Τέμπη τον Μάρτιο» και την χαρακτηρίζει «σικέ», επειδή δεν κατηγορούνται πολιτικά πρόσωπα πέρα από πλημμελήματα και «δεν υπήρξε εισαγγελέας που να φέρει στο αυτόφωρο τον υπουργό, ενώ σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι».
Σχετικά με τα άτομα στο κόμμα, είπε ότι δεν μπορεί να αναφέρει ονόματα, συμπληρώνοντας πως «προέρχονται από όλους τους χώρους αλλά δεν είναι ενεργοί πολιτικοί. Μια και μιλούν πολλοί για την κυρία Γρατσία και το γεγονός ότι προέρχεται από τη Νίκη, έχουμε ανθρώπους που ήταν στο ΠΑΣΟΚ, στη Νέα Δημοκρατία και άτομα που βρίσκονταν στην Αριστερά».
«Ας αποφασίσει η κοινωνία για τις αμβλώσεις»
Ερωτηθείσα για το ζήτημα των αμβλώσεων είπε «σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι σημαντική και κατοχυρωμένη συνταγματικά. Είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης, ας αποφασίσει η κοινωνία τι θέλει να γίνει».
«Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Εγώ είμαι παιδίατρος και διχάζομαι, δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω… Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της, όμως στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει ένα άλλο ηθικό θέμα που είναι πολύ σημαντικό για μένα. Δεν έχει σημασία τι λέω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία, οι περισσότεροι θα έχουν καλύτερη άποψη και γνώμη και είναι πιο δημοκρατικό. Μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται[…]Από τη στιγμή που χτυπάει η καρδιά είναι μια ζωή που έχει δημιουργηθεί και μετά από κάποιες εβδομάδες, ακόμα και τα παιδιά που έχουν βγει με καισαρική – πηγαίνετε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών επιβιώνουν».
