Στις 22 ή 23 Απριλίου αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να βρεθεί στην Αθήνα ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, με στόχο να πέσουν οι υπογραφές για την ανανέωση της Συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης Ελλάδας–Γαλλία στην Άμυνα και την Ασφάλεια. Μαζί με το «κύριο κείμενο», στο τραπέζι βρίσκεται και ένα παράρτημα ή ξεχωριστό μνημόνιο για συνεργασία στην αμυντική καινοτομία, σε μια συγκυρία όπου οι ελληνογαλλικοί δεσμοί δεν είναι μόνο διπλωματικοί, αλλά αποτυπώνονται πλέον απτά σε αεροπλάνα, πλοία και κρίσιμες υποδομές.
Η επίσκεψη του Μακρόν «κουμπώνει» πάνω στην ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία που υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2021 και τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, σε περίοδο αυξημένης έντασης στην περιοχή.
Αυτή τη φορά, κρίσιμη παράμετρος είναι το πόσο «δεσμευτική» θα είναι η νέα εκδοχή της συμφωνίας, καθώς – όπως καταγράφεται – η ελληνική πλευρά επιδιώκει ενίσχυση της πρακτικής της αξίας και όχι απλώς μια τυπική ανανέωση. Παράλληλα, σχεδιάζεται συμπληρωματικό μνημόνιο κατανόησης (MoU) για την αμυντική καινοτομία, με συμμετοχή από ελληνικής πλευράς του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) και από γαλλικής του Agence de l’innovation de défense (AID).
Τι έχει πάρει η Ελλάδα από τη Γαλλία τα τελευταία χρόνια: Rafale και Belharra
Η «συμμαχία» Αθήνας–Παρισιού δεν έμεινε στις διακηρύξεις. Μετριέται πλέον και σε παραδόσεις.
Rafale: Η Ελλάδα ολοκλήρωσε την παραλαβή των 24 μαχητικών Rafale (αρχική συμφωνία για 18 και στη συνέχεια επιπλέον 6), με το 24ο αεροσκάφος να προσγειώνεται στην Τανάγρα τον Ιανουάριο του 2025.
Belharra (FDI HN): Στο Πολεμικό Ναυτικό, η νέα γενιά φρεγατών τύπου Belharra έχει ήδη “πιάσει λιμάνι” σε επίπεδο ορόσημων: στις 18 Δεκεμβρίου 2025 έγινε στη Λοριάν η τελετή ονοματοδοσίας και ύψωσης της ελληνικής σημαίας στην πρώτη φρεγάτα FDI HN, τον «Κίμωνα».
Και η συζήτηση δεν σταματά εκεί: στο δημόσιο πεδίο έχει καταγραφεί επίσης η πρόθεση της Αθήνας να κινηθεί για τέταρτη φρεγάτα (η γνωστή «option») και να ενισχύσει το πακέτο οπλισμού, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τη Γαλλία.
Και το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ: γαλλική υπογραφή, γεωπολιτικό ρίσκο
Στο ενεργειακό πεδίο, μια άλλη γαλλική «σφραγίδα» βρίσκεται στο επίκεντρο: η Nexans είναι η εταιρεία που έχει αναλάβει την κατασκευή του καλωδίου για το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Great Sea Interconnector (GSI), που συνδέει Ελλάδα–Κύπρο και προβλέπεται να επεκταθεί προς Ισραήλ.
Η ίδια η Nexans έχει δηλώσει ότι παραμένει δεσμευμένη στην υλοποίηση του έργου, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι βρίσκεται σε εξέλιξη αναπρογραμματισμός δραστηριοτήτων και άρα τροποποιήσεις στο χρονοδιάγραμμα που «μετακινούν» την εικόνα παράδοσης σε σχέση με τους αρχικούς στόχους.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο τεχνικό ή χρηματοοικονομικό. Είναι και γεωπολιτικό: οι έρευνες και οι διαδικασίες για την όδευση του καλωδίου, ειδικά ανατολικά της Κάσου και της Καρπάθου, έχουν συνδεθεί με τον κίνδυνο τουρκικών παρεμβάσεων. Είναι ενδεικτικό ότι ήδη από το 2025 καταγραφόταν σχεδιασμός και προετοιμασία για την προστασία των ερευνών σε περίπτωση που «τεθούν εμπόδια από την Τουρκία», καθώς η Άγκυρα αμφισβητεί το πλαίσιο δραστηριοτήτων στην περιοχή.
Η προβλεπόμενη επίσκεψη Μακρόν στα τέλη Απριλίου δεν αφορά απλώς μια ακόμα διμερή συνάντηση κορυφής. Έρχεται να “κλειδώσει” έναν άξονα που τρέχει ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα:
- Ασφάλεια/άμυνα (ρήτρες, επιχειρησιακή συνεργασία),
- εξοπλισμοί (Rafale, Belharra και τα επόμενα βήματα),
- στρατηγικές υποδομές (η διασύνδεση GSI, με γαλλική εταιρεία στο τιμόνι της παραγωγής καλωδίων, αλλά με δυσκολίες που περνούν από τον “στενό λαιμό” της Ανατολικής Μεσογείου).
Και όσο αυτά τα τρία “κουτιά” συναντιούνται στο ίδιο πολιτικό timing, τόσο η ελληνογαλλική σχέση μετατρέπεται από διπλωματικό κεφάλαιο σε πρακτικό εργαλείο ισχύος, με όλα τα ρίσκα, αλλά και όλα τα μηνύματα που αυτό εκπέμπει προς τρίτους.
