Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Current Pharmaceutical Analysis δείχνει, σύμφωνα με άρθρο του Science alert , ότι η φύση μπορεί να μας προσφέρει ιδέες για βελτιωμένες θεραπείες της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Hassan II του Κας Μπλάνκα στο Μαρόκο βρήκαν ότι μια ουσία που απαντάται στα φύλλα του φυτού Αλόε βέρα, η β-σιτοστερόλη, μπορεί να είναι χρήσιμη στην αντιμετώπιση της νόσου του Αλτσχάιμερ, βασιζόμενοι σε υπολογιστικά μοντέλα που προβλέπουν τον τρόπο με τον οποίο ενδέχεται να δεσμεύεται με ένζυμα που σχετίζονται με την ασθένεια.
Παρ΄όλο που η μελέτη δεν περιελάμβανε εργαστηριακά πειράματα ή δοκιμές σε ανθρώπους, αποτελεί ένα καλό σημείο εκκίνησης που εντοπίζει πιθανές θεραπευτικές οδούς που αξίζει να διερευνηθούν.
Η Αλόε βέρα είναι ένα πασίγνωστο για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες παχύφυτο, που για αιώνες έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά για την αντιμετώπιση φλεγμονών στο δέρμα, για βελτίωση της πέψης και ενίσχυση του ανοσοποιητικού — αν και η επιστημονική τεκμηρίωση αυτών των οφελών είναι ανάμεικτη. Στη συγκεκριμένη έρευνα, οι επιστήμονες εξέτασαν 11 ενώσεις από το φυτό μέσω in silico μελετών, δηλαδή με προσομοιώσεις στον υπολογιστή, για να δουν πώς μπορεί να αλληλεπιδρούν με τα ένζυμα ακετυλοχολινεστεράση (AChE) και βουτυρυλοχολινεστεράση (BChE).
Αυτά τα ένζυμα έχουν σημασία γιατί διασπούν την ακετυλοχολίνη, ένα νευροδιαβιβαστή σημαντικό για μάθηση και μνήμη, που συνήθως βρίσκεται σε μειωμένα επίπεδα σε ανθρώπους με Αλτσχάιμερ. Στο πλαίσιο αυτό, η αναστολή της δράσης αυτών των ενζύμων θεωρείται μία από τις στρατηγικές για τη βελτίωση των συμπτωμάτων της νόσου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων, η β-σιτοστερόλη εμφάνισε υψηλή δέσμευση σε αυτά τα ένζυμα, υποδεικνύοντας πως μπορεί να είναι αποτελεσματική στο να επιβραδύνει τη διάσπαση της ακετυλοχολίνης.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέτασαν πόσο καλά θα μπορούσε να λειτουργήσει η β- σιτοστερόλη σε μορφή φαρμάκου. Αυτό γίνεται μέσω μιας ανάλυσης που ονομάζεται ADMET: Απορρόφηση, Κατανομή, Μεταβολισμός, Απέκκριση, Τοξικότητα. Αυτά τα μοντέλα εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο το φάρμακο μπορεί να αλληλεπιδράσει με το σώμα και να κινηθεί μέσα σε αυτό.
Η β-σιτοστερόλη και, σε μικρότερο βαθμό, η βουτυρική ή σουκινικό οξύ, έδειξαν υποσχόμενες ιδιότητες. Η μελέτη καταλήγει ότι αυτές οι ενώσεις αξίζουν περαιτέρω διερεύνηση ως υποψήφιες για ανάπτυξη θεραπειών.
Οι συγγραφείς τονίζουν για άλλη μια φορά ότι αυτά τα αποτελέσματα βασίζονται μόνο σε υπολογιστικά δεδομένα και όχι σε εργαστηριακά πειράματα ή κλινικές δοκιμές, αλλά αποτελούν ένα καλό πρώτο βήμα για μελλοντική έρευνα.
Νόσος Αλτσχάιμερ: Αναμένεται σχεδόν να τριπλασιαστεί το ποσοστό των ανθρώπων που θα επηρεάσει το 2050
Η νόσος του Αλτσχάιμερ επηρεάζει σήμερα πάνω από 55 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί στα 138 εκατομμύρια έως το 2050, καθιστώντας την μία από τις κυριότερες αιτίες άνοιας. Παρά την πρόοδο στην κατανόηση των μηχανισμών και κινδύνων της νόσου, δεν υπάρχει ακόμη πλήρης κατανόηση του τι την προκαλεί ή πώς να την θεραπεύσει πλήρως.
Σύμφωνα με το Nationl Institute of Ageing, εκτιμάται ότι ένας στους δεκατρείς ανθρώπους από 64 ως 85 ετών κι ένας στους τρεις ανθρώπους άνω των 85 ετών ζει με τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Με πληροφορίες από: science alert , nia.nih.gov
