Τέσσερις αστροναύτες θα επιστρέψουν στη Σελήνη με την αποστολή Άρτεμις ΙΙ, την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στο φεγγάρι εδώ και μισό αιώνα – ταξιδεύοντας πιο μακριά από τη Γη από ό,τι έχει ταξιδέψει οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο πλήρωμα στο παρελθόν.
Η αποστολή Άρτεμις ΙΙ της NASA αναμένεται να εκτοξευτεί σύντομα (η εκτόξευση αναμένεται από την 1η Απριλίου και μετά) και να φέρει πολύτιμα στοιχεία για το σεληνιακό περιβάλλον, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα προσελήνωση και, κάποια στιγμή, μια βάση στη Σελήνη. Οι αστροναύτες θα πετάξουν με ένα σκάφος μεγέθους minibus, μέσα στο οποίο θα είναι κλεισμένοι για 10 ημέρες. Η εκτόξευση θα γίνει με τον πύραυλο SLS (Space Launch System), τον πιο ισχυρό πύραυλο που έχει φτιάξει ποτέ η NASA, από το διαστημικό κέντρο Κένεντι στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ στη Φλόριντα.
Όπως υπογραμμίζεται σε σχετικό αφιέρωμα του BBC, ο SLS, ύψους 98 μέτρων, έχει πετάξει μόνο μια φορά στο παρελθόν, το 2022, για την αποστολή Άρτεμις Ι, χωρίς αστροναύτες. Αποστολή του είναι να πάει το διαστημόπλοιο Orion στο Διάστημα – εάν κάτι δεν πάει καλά στην εκτόξευση, το πλήρωμα θα εγκαταλείψει το σκάφος με το Launch Abort System, στην κορυφή του πυραύλου.
Το πλήρωμα αποτελείται από τρεις Αμερικανούς και έναν Καναδό, που εκπαιδεύονται για την αποστολή εδώ και πάνω από δύο χρόνια. Πρόκειται για τους Ρέιντ Γουάισμαν (ΗΠΑ, 50 ετών), επικεφαλής της αποστολής και έμπειρο αστροναύτη, Βίκτορ Γκλόβερ (ΗΠΑ, 49), επίσης έμπειρο αστροναύτη και πρώην πιλότο δοκιμών, Κριστίνα Κοχ (ΗΠΑ, 47), ηλεκτρολόγο μηχανικό/ mission specialist με δωδεκαετή εμπειρία αστροναύτη και Τζέρεμι Χάνσεν (Καναδάς, 50), πιλότο μαχητικού που δεν έχει ταξιδέψει κανά στο Διάστημα.
H κάψουλα Orion έχει πλάτος περίπου πέντε μέτρα και ύψος τρία. Για να συνηθίσουν στις συνθήκες διαβίωσης, τα μέλη του πληρώματος έχουν περάσει πολύ καιρό συντροφιά- σε κάποιες περιπτώσεις έχουν κοιμηθεί και στο σκάφος, το οποίο μπορεί να θυμίζει σε κάποιους τομείς τις κάψουλες των αποστολών του προγράμματος «Απόλλων», μα είναι πολύ πιο εξελιγμένο. Λόγω των συνθηκών έλλειψης βαρύτητας, όλες οι επιφάνειες είναι εξίσου προσβάσιμες, κάτι που αξιοποιείται για οικονομία χώρου. Υπάρχει σύστημα νερού για να πίνουν νερό οι αστροναύτες και να ενυδατώνουν την τροφή τους (ο καθένας μάλιστα έχει επιλέξει τα αγαπημένα του γεύματα για το ταξίδι), υπάρχει ένα σύστημα γυμναστικής και επίσης μια…τουαλέτα (ειδικά σχεδιασμένη για το Διάστημα), κάτι που οι αστροναύτες του «Απόλλων» δεν είχαν πριν 50 χρόνια.
Η αποστολή θα κρατήσει περίπου 10 ημέρες (ανάλογα με το πότε θα γίνει η εκτόξευση και τις θέσεις της Γης και της Σελήνης). Την πρώτη ημέρα θα πετάξουν σε τροχιά γύρω από τη Γη, σε ύψος 70.000 χλμ (ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι στα 400 χλμ πάνω από τη Γη) και θα ελέγξουν τα συστήματα του σκάφους. Μετά το Orion θα αποκολληθεί από τον τελευταίο όροφο του πυραύλου και οι αστροναύτες θα απομακρύνουν το διαστημόπλοιο. Το επόμενο βήμα θα είναι το ταξίδι προς τη Σελήνη, κατά το οποίο θα συνεχίζονται οι έλεγχοι στα συστήματα, ενώ και οι ίδιοι θα είναι υπό στενή παρακολούθηση, με πειράματα για να διαπιστωθεί πώς επηρεάζονται τα ανθρώπινα σώματα σε τέτοιες αποστολές. Ο κύριος προβληματισμός είναι η ακτινοβολία, και για αυτό θα έχουν μαζί τους δοσίμετρα. Επίσης, θα δοκιμάζουν τις στολές τους.
Φτάνοντας στη Σελήνη, θα πετάξουν και πάνω από την αθέατη πλευρά, σε απόσταση 6.500- 9.500 χλμ από την επιφάνεια, κάνοντας μετρήσεις και συλλέγοντας επιστημονικά στοιχεία. Κάποια στιγμή θα είναι σε θέση να δουν τη Σελήνη και τη Γη μαζί από τα παράθυρα του διαστημοπλοίου, ενώ άξιο αναφοράς είναι πως όσο είναι πίσω από τη Σελήνη δεν θα έχουν επαφή με τη Γη για 30-50 λεπτά. Η επιστροφή στη Γη θα κρατήσει τέσσερις ημέρες, και στο τελευταίο στάδιο η κάψουλα πληρώματος θα αποσυνδεθεί από το υπόλοιπο διαστημόπλοιο και θα μπει στην ατμόσφαιρα με ιλιγγιώδη ταχύτητα, υφιστάμενη θερμοκρασίες μέχρι και 2.700 βαθμών Κελσίου. Αφού περάσει, θα ανοίξουν αλεξίπτωτα με το σκάφος να προσθαλασσώνεται στον Ειρηνικό, στα ανοιχτά της Καλιφόρνιας.
Με πληροφορίες από BBC
