Την Ελλάδα εκπροσωπούν και τιμούν με τη δουλειά, την πορεία και τις δημόσιες τοποθετήσεις τους σε κάθε γωνιά του κόσμου. Η Βίκυ Λέανδρος και ο Νίκος Αλιάγας, δύο Έλληνες με διεθνή αναγνώριση, συναντήθηκαν για μια ιδιαίτερα προσωπική και ουσιαστική συζήτηση.
Δεν επρόκειτο για μια συνηθισμένη συνέντευξη που πραγματοποίησε ο Νίκος Αλιάγας. Οι δύο τους συνομίλησαν με άνεση, οικειότητα και εμφανή αμοιβαίο σεβασμό, σαν δύο άνθρωποι που έχουν χαράξει σημαντικές διεθνείς πορείες μακριά από την Ελλάδα, χωρίς όμως να απομακρυνθούν ποτέ πραγματικά από την ελληνική τους ταυτότητα.
Δύο Έλληνες της διασποράς με κοινές εμπειρίες
Η συζήτηση κινήθηκε ανάμεσα στην Ελλάδα και τη ζωή στο εξωτερικό, στις προσωπικές ρίζες και τη διεθνή πορεία, στη μνήμη, την επιτυχία, το πέρασμα του χρόνου, αλλά και στις έννοιες της πατρίδας, του «νόστου» και του ανήκειν.
Η συνάντηση της Βίκυς Λέανδρος με τον Νίκο Αλιάγα πραγματοποιήθηκε και μαγνητοσκοπήθηκε στο πλαίσιο του Sani Festival, με αφορμή την εμφάνιση της εμβληματικής τραγουδίστριας. Η Βίκυ Λέανδρος μοιράστηκε εμπειρίες από μια ζωή που διαμορφώθηκε μέσα από διαφορετικές χώρες, γλώσσες και πολιτισμούς. Από την πλευρά του, ο Νίκος Αλιάγας συμμετείχε στη συζήτηση όχι μόνο με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, αλλά και ως Έλληνας της διασποράς, καταθέτοντας τη δική του προσωπική εμπειρία.
Αυτή η κοινή αφετηρία έδωσε στη συνάντηση έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Σε αρκετές στιγμές τα όρια ανάμεσα στη συνέντευξη και την προσωπική κουβέντα εξαφανίζονται και ο διάλογος εξελίσσεται σε μια ειλικρινή ανταλλαγή σκέψεων ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που αναγνωρίζουν ο ένας στον άλλον κοινά βιώματα: την καταγωγή, την επιτυχία εκτός Ελλάδας και την προσπάθεια να διατηρήσουν μια ουσιαστική σχέση με την πατρίδα τους.
«Ό,τι έχει να κάνει με την Ελλάδα μάς κάνει πιο ευσυγκίνητους»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αυθόρμητες και ανθρώπινες στιγμές της συζήτησης. Οι παύσεις, το χιούμορ, η συγκίνηση και η φυσική χημεία ανάμεσά τους δίνουν έναν διαφορετικό τόνο στη συνάντηση.
Μια συζήτηση που αρχικά αφορά τη διεθνή καριέρα των δύο προσώπων μετατρέπεται σταδιακά σε μια βαθύτερη κουβέντα για την ταυτότητα, τη μνήμη και τη σχέση με τον τόπο καταγωγής. Ο Νίκος Αλιάγας ξεκινά τη συζήτηση επιστρέφοντας με τη Βίκυ Λέανδρος στα παιδικά της χρόνια στη Γερμανία και στην πορεία που την οδήγησε, μόλις στα 15 της χρόνια, να συμμετάσχει στη Eurovision το 1967. Αναφέρονται στις πρώτες μεγάλες επιτυχίες της, στην οικογένεια, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την επιτυχία και διατηρούν τις ισορροπίες τους.
«Ό,τι έχει να κάνει με την Ελλάδα μάς κάνει πιο ευσυγκίνητους, μάς αγγίζει στη σάρκα και την ψυχή μας», σημειώνει ο Νίκος Αλιάγας στο 13:50 της συζήτησης.
«Ήμουν το παιδί των μεταναστών που κοιμόμουν κάτω από τη ραπτομηχανή»
Σημαντικό μέρος της κουβέντας αφιερώνεται στην έννοια του νόστου, στην επιθυμία της επιστροφής και στη βαθιά λαχτάρα τους να βρίσκονται στην Ελλάδα, αλλά και στην τέχνη και τον πολιτισμό των Ελλήνων.
Στη συνέχεια, ο Νίκος Αλιάγας περνά από τον ρόλο του συνεντευκτή σε εκείνον του ανθρώπου που μοιράζεται τη δική του ιστορία και μιλά για τα πρόσωπα που τον ενέπνευσαν.
«Ήμουν το παιδί των μεταναστών που κοιμόμουν κάτω από τη ραπτομηχανή του πατέρα μου, στη Γαλλία», εξηγεί. Όπως περιγράφει, όταν βρέθηκε τυχαία σε ένα ραδιοφωνικό στούντιο μπροστά σε ένα μικρόφωνο, αισθάνθηκε έτοιμος και δεν φοβήθηκε ποτέ.
Ο ίδιος εξηγεί ακόμη ότι η επιτυχία του είχε για εκείνον έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό: «Χαιρόμουν με την επιτυχία για να χαρεί η μητέρα και ο πατέρας μου». Όπως παραδέχεται, δεν τον ενδιέφερε να κυνηγήσει ούτε τα χρήματα ούτε τη δόξα.
