Η Βίκυ Λέανδρος δεν επιστρέφει απλώς στη Eurovision. Επιστρέφει σε έναν χώρο όπου το όνομά της είναι ήδη γραμμένο στην ιστορία. Από το «L’amour est bleu» του 1967 μέχρι το θριαμβευτικό «Après toi» του 1972, η Βασιλική Παπαθανασίου από την Κέρκυρα έγινε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ελληνικές φωνές στο εξωτερικό. Μόνο που η νίκη της, όσο κι αν την αισθάνθηκε ελληνική το κοινό, δεν ήρθε με τα χρώματα της Ελλάδας αλλά με εκείνα του Λουξεμβούργου.
Η Βίκυ Λέανδρος θα ανέβει φέτος ξανά στη σκηνή της Eurovision, στη Βιέννη, σε ένα ιστορικό αφιέρωμα που συνδέει το παρόν του διαγωνισμού με ένα από τα πιο εμβληματικά κεφάλαιά του. Η ίδια αποκάλυψε ότι θα τραγουδήσει ξανά το «L’amour est bleu», το τραγούδι με το οποίο είχε εμφανιστεί το 1967 εκπροσωπώντας το Λουξεμβούργο και είχε κατακτήσει την τέταρτη θέση. Στον ίδιο διαγωνισμό, πέντε χρόνια αργότερα, θα επέστρεφε για να πάρει την πρώτη θέση με το «Après toi», και πάλι για το Λουξεμβούργο.
Η επιστροφή της αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή γίνεται σε χρονιά που η Ελλάδα έχει τη δική της συμμετοχή με τον Ακύλα και το «Ferto». Η Λέανδρος, μιλώντας για τον φετινό εκπρόσωπο της Ελλάδας, είπε ότι τον έχει ακούσει, ότι της άρεσε το τραγούδι και πως θεωρεί ότι μπορεί να βρεθεί ακόμη και στην πρώτη τριάδα. «Να είσαι αφοσιωμένος σε αυτό που θέλεις να κάνεις εκατό τοις εκατό και βάλε όλη σου την καρδιά», ήταν η συμβουλή της προς εκείνον.
Η Βίκυ Λέανδρος, πραγματικό όνομα Βασιλική Παπαθανασίου, γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1949 στην Παλαιοκαστρίτσα της Κέρκυρας. Σήμερα είναι 77 ετών και εξακολουθεί να κουβαλά τη σφραγίδα μιας καριέρας που ξεκίνησε από πολύ νωρίς, πέρασε από τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, την Αγγλία και δεκάδες διεθνείς σκηνές, και την καθιέρωσε ως μια καλλιτέχνιδα με πραγματική ευρωπαϊκή ταυτότητα.
Το 1972, στο Εδιμβούργο, το «Après toi» έγινε το τραγούδι που την πέρασε από την κατηγορία του ταλέντου στην κατηγορία του μύθου. Η Βίκυ Λέανδρος κέρδισε τη Eurovision με 128 βαθμούς, εκπροσωπώντας το Λουξεμβούργο. Ήταν μια ιστορική νίκη για μια Ελληνίδα τραγουδίστρια, αλλά όχι για την Ελλάδα ως χώρα. Αυτό είναι και το στοιχείο που κάνει την περίπτωσή της μοναδική: πριν η Έλενα Παπαρίζου φέρει το βραβείο στην Ελλάδα το 2005, η Λέανδρος είχε ήδη αποδείξει ότι μια ελληνική φωνή μπορούσε να κυριαρχήσει στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό, απλώς κάτω από άλλη σημαία.
Πίσω από τη μεγάλη επιτυχία βρισκόταν και ο πατέρας της, Λέανδρος Παπαθανασίου, γνωστός ως Λεό Λέανδρος ή Mario Panas. Συνθέτης, στιχουργός, τραγουδιστής και παραγωγός, υπήρξε ο άνθρωπος που στήριξε τα πρώτα βήματα της κόρης του και υπέγραψε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της. Ανάμεσά τους και το «Après toi», το οποίο συνέθεσε μαζί με τον Klaus Munro, με γαλλικούς στίχους του Yves Dessca.
Ωστόσο, η σχέση πατέρα και κόρης δεν έμεινε στην ιστορία μόνο για τη δημιουργική τους σύμπραξη. Τα τελευταία χρόνια είχε έρθει ξανά στο προσκήνιο λόγω της ρήξης τους. Το 2024, ο Λεό Λέανδρος, σε ηλικία 101 ετών τότε, είχε αποστείλει εξώδικο με το οποίο ζητούσε να μη συμπεριληφθούν τραγούδια του στη συναυλία της Βίκυς Λέανδρος στο Ηρώδειο, υποστηρίζοντας ότι η προβολή της συναυλίας υποβάθμιζε τη δική του συμβολή ως δημιουργού.
Η ιστορία αυτή αναζωπύρωσε τη δημόσια συζήτηση γύρω από μια σχέση που, όπως έχει γραφτεί, είχε διαρραγεί εδώ και χρόνια. Πατέρας και κόρη υπήρξαν κάποτε αχώριστοι καλλιτεχνικά. Εκείνος στάθηκε δίπλα της στα πρώτα της βήματα, εκείνη έγινε η φωνή μέσα από την οποία τα τραγούδια του ταξίδεψαν στον κόσμο. Όμως, όπως συχνά συμβαίνει στις μεγάλες οικογενειακές και καλλιτεχνικές ιστορίες, η κοινή επιτυχία δεν εγγυήθηκε και την προσωπική γαλήνη.
Στον δημόσιο μύθο της Βίκυς Λέανδρος έχει προστεθεί και ο χαρακτηρισμός μιας γυναίκας με έντονη προσωπικότητα. Μια σταρ με διεθνή αέρα, αυτοπεποίθηση και απαιτήσεις, που άλλοτε γοήτευε και άλλοτε προκαλούσε αντιδράσεις. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία που διηγήθηκε ο Τέρενς Κουίκ στη HuffPost, από τα χρόνια μετά τη νίκη του «Après toi». Όπως έγραψε, είχε κληθεί να παραλάβει τη Βίκυ και τον πατέρα της από το διαμέρισμά τους στο Κολωνάκι με το δικό του μεταχειρισμένο μπλε Mini, προκειμένου να τους μεταφέρει σε τηλεοπτικό γύρισμα.
Σύμφωνα με την αφήγησή του, όταν η Βίκυ Λέανδρος είδε το αυτοκίνητο, φέρεται να είπε στον πατέρα της ότι δεν θα έμπαινε σε αυτό και ότι θα πήγαινε με τη Rolls-Royce. Ο Λεό Λέανδρος, όπως περιγράφει ο Κουίκ, επέλεξε να μπει ο ίδιος στο Mini, λέγοντας στην κόρη του να πάρει εκείνη το αυτοκίνητο που ήθελε. Το περιστατικό, όπως το αφηγήθηκε ο δημοσιογράφος, τον είχε πληγώσει τότε. Του φάνηκε αδιανόητο η υπεροπτική και σνομπ συμπεριφορά της.
Αυτή ακριβώς είναι ίσως και η αντίφαση που συντηρεί τον μύθο της. Η Βίκυ Λέανδρος δεν υπήρξε ποτέ μια απλή τραγουδίστρια με ωραία φωνή. Υπήρξε διεθνής περσόνα, παιδί της ελληνικής μετανάστευσης, σταρ της ευρωπαϊκής ποπ, νικήτρια της Eurovision, γυναίκα με δυνατή σκηνική παρουσία και χαρακτήρα που δεν πέρασε απαρατήρητος. Άλλοι τη θαύμασαν, άλλοι τη σχολίασαν, άλλοι τη βρήκαν δύσκολη. Κανείς όμως δεν μπόρεσε να την αγνοήσει.
Και τώρα, στη Βιέννη του 2026, η επιστροφή της στη Eurovision δεν είναι απλώς νοσταλγική. Είναι ένας κύκλος που ξανανοίγει. Η 15χρονη που το 1967 τραγούδησε το «L’amour est bleu» και απογοητεύτηκε επειδή βγήκε τέταρτη, η γυναίκα που το 1972 κέρδισε με το «Après toi», η Ελληνίδα που δεν νίκησε για την Ελλάδα αλλά έκανε την Ευρώπη να ακούσει μια ελληνική φωνή, επιστρέφει εκεί όπου κάποτε άρχισε ο μύθος της.
Και αυτό, ανεξάρτητα από σκιάσεις, ρήξεις, ιστορίες και αντιφάσεις, είναι από μόνο του μια στιγμή Eurovision. Μια στιγμή Βίκυς Λέανδρος.
