Για χρόνια, η παιδική φροντίδα ήταν σχεδόν ο κανόνας: μια γειτόνισσα, μια θεία, μια γιαγιά, μια επαγγελματίας νταντά χωρίς σύμβαση. Τώρα το κράτος επιχειρεί να βάλει πλαίσιο – και χρήμα – σε μια καθημερινότητα που κρατά όρθια χιλιάδες νοικοκυριά. Το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς» επεκτείνεται σε όλη τη χώρα και δίνει voucher έως 500 ευρώ τον μήνα για κατ’ οίκον φροντίδα βρεφών/νηπίων, με δυνατότητα εισοδήματος για τον/την φροντιστή/στρια έως 1.500 ευρώ αν αναλάβει έως τρία παιδιά.
Το “500άρι” δεν είναι μισθός – είναι κουπόνι υπηρεσίας
Η οικονομική ενίσχυση δίνεται ως voucher στην οικογένεια (ωφελούμενο πρόσωπο) για να πληρώσει φροντιστή/στρια που είναι ενταγμένος/η σε Μητρώο. Το ύψος του voucher, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, διαμορφώνεται:
Έως 500 ευρώ / μήνα για πλήρη απασχόληση,
300 ευρώ / μήνα για μερική απασχόληση,
Για άνεργες μητέρες σε αναζήτηση εργασίας προβλέπεται ενίσχυση 300 ευρώ συνολικά για 3 μήνες.
Και εδώ μπαίνει το headline που είναι πολύ σημαντικό: το 1.500 ευρώ προκύπτει επειδή κάθε επιμελητής/τρια μπορεί να αναλάβει έως τρία παιδιά.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν μητέρες με παιδιά 2 μηνών έως 2,5 ετών (και πατέρες με αποκλειστική επιμέλεια), με ετήσιο ατομικό εισόδημα έως 24.000 ευρώ. Για τη δράση υπάρχουν επίσης επίσημες πληροφορίες/κατευθύνσεις από το αρμόδιο υπουργείο.
Οι «νταντάδες»: Προϋποθέσεις, πιστοποιητικά, έλεγχοι
Εκεί που μέχρι χθες αρκούσε «σε ξέρω, σε εμπιστεύομαι», τώρα μπαίνουν φίλτρα:
Απολυτήριο υποχρεωτικής εκπαίδευσης και online σεμινάριο κατάρτισης, πιστοποιητικό πρώτων βοηθειών (ΕΚΑΒ/Ερυθρός Σταυρός/άλλος πιστοποιημένος φορέας) και ιατρικές βεβαιώσεις (ψυχίατρος, παθολόγος, δερματολόγος), ποινικό μητρώο και έλεγχος για αδικήματα κατά ανηλίκων.
Στο πρόγραμμα μπορούν να μπουν και παππούδες/γιαγιάδες με νόμιμη αμοιβή — στοιχείο που αλλάζει (και συμβολικά) το πώς αναγνωρίζεται η άτυπη οικογενειακή φροντίδα.
Το πραγματικό story πίσω από το voucher: Εργασία, φύλο, “γκρίζα” οικονομία
Εδώ είναι το σημείο που σηκώνει HuffPost-τύπου ανάγνωση:
Επιστροφή στην εργασία: Το πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο για να «ξεμπλοκάρει» γονείς – στην πράξη κυρίως μητέρες – όταν δεν υπάρχει θέση σε βρεφονηπιακό ή όταν τα ωράρια δεν βγαίνουν.
Επισημοποίηση μιας αόρατης δουλειάς: Η κατ’ οίκον φροντίδα ήταν διαχρονικά “γυναικεία υπόθεση” και συχνά ανασφάλιστη. Η ένταξη σε μητρώο και πιστοποιητικά είναι προσπάθεια να μετατραπεί σε ρυθμισμένη υπηρεσία.
Ασφάλεια παιδιών vs. πρόσβαση: Τα πιστοποιητικά ανεβάζουν το επίπεδο ασφάλειας, αλλά είναι και εμπόδιο (χρόνος/κόστος/γραφειοκρατία) ειδικά για μεγαλύτερες ηλικίες που θα ήθελαν να μπουν ως φροντιστές.
Πρακτικό πλαίσιο: πότε ανοίγει και τι να κάνουν όσοι ενδιαφέρονται
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η πλατφόρμα αναμένεται να ανοίξει τον Μάρτιο 2026 και συστήνεται οι ενδιαφερόμενοι να έχουν έτοιμα δικαιολογητικά. Για βασικές επίσημες πληροφορίες, υπάρχει η κεντρική σελίδα της δράσης.
Τρία ερωτήματα που θα κρίνουν αν το μέτρο θα πετύχει
1. Θα μειώσει πραγματικά τη «μαύρη» εργασία ή απλώς θα τη μετακινήσει;
Το πρόγραμμα επιχειρεί να φέρει στο φως μια αγορά που λειτουργούσε άτυπα για δεκαετίες. Το ερώτημα είναι αν το voucher θα λειτουργήσει ως κίνητρο νομιμότητας ή αν θα συνυπάρξει με την ανεπίσημη εργασία — ειδικά σε περιπτώσεις όπου οι οικογένειες χρειάζονται περισσότερες ώρες από όσες καλύπτει η επιδότηση.
2. Είναι αρκετά τα 300–500 ευρώ σε σχέση με το πραγματικό κόστος φύλαξης;
Στην πράξη, το κόστος κατ’ οίκον φροντίδας σε μεγάλες πόλεις συχνά ξεπερνά το ποσό του voucher. Αν η διαφορά παραμένει μεγάλη, υπάρχει ο κίνδυνος το μέτρο να λειτουργήσει περισσότερο ως «βοήθημα» παρά ως ουσιαστική λύση πρόσβασης σε υπηρεσίες φροντίδας.
3. Τι αλλάζει όταν η οικογενειακή φροντίδα – ακόμη και της γιαγιάς – αποκτά επίσημη αμοιβή;
Ίσως εδώ βρίσκεται η πιο βαθιά κοινωνική αλλαγή: η αναγνώριση ότι η φροντίδα παιδιών είναι εργασία με αξία, ακόμη κι όταν γίνεται μέσα στην οικογένεια. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που βλέπουμε τη φροντίδα, την εργασία των γυναικών και την ισορροπία μεταξύ οικογένειας και αγοράς εργασίας.
