Η Υπηρεσία Ασύλου του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου προχώρησε στην έκδοση και επίδοση της απόφασης με την οποία ανακαλείται το καθεστώς διεθνούς προστασίας του Τζαβέντ Ασλάμ, προέδρου της Πακιστανικής Κοινότητας στην Ελλάδα.
Πρόκειται για τη διοικητική συνέχεια της υπόθεσης από τις 16 Φεβρουαρίου, όταν είχε γνωστοποιηθεί ότι η Υπηρεσία είχε ενεργοποιήσει τη διαδικασία ανάκλησης και είχε καλέσει τον ίδιο να καταθέσει τις παρατηρήσεις του εντός 15 εργάσιμων ημερών, πριν από την τελική κρίση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η διαδικασία ακολουθήθηκε όπως προβλέπεται: ο ενδιαφερόμενος υπέβαλε το υπόμνημά του, η Υπηρεσία Ασύλου επανεξέτασε τις παρατηρήσεις του, τις οποίες, σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Μετανάστευσης, απέρριψε εμφατικά, καθώς κρίθηκε ότι «δεν συντρέχουν πλέον οι λόγοι για τους οποίους του είχε χορηγηθεί αρχικά διεθνής προστασία στην Ελλάδα».
Με την επίδοση της απόφασης, ανοίγει ο νέος κύκλος της υπόθεσης: εφόσον το επιθυμεί, ο Τζαβέντ Ασλάμ μπορεί να προσφύγει στην Αρχή Προσφυγών, ώστε η υπόθεση να κριθεί σε δεύτερο βαθμό.
Ποιος είναι ο Τζαβέντ Ασλάμ
Ο Τζαβέντ Ασλάμ είναι μια γνωστή φιγούρα στο πεδίο του μεταναστευτικού, με συχνές δημόσιες παρεμβάσεις. Σε παλαιότερες τοποθετήσεις του έχει αναφέρει ότι ζει στην Ελλάδα περίπου τρεις δεκαετίες, ότι έχει σπουδές στις πολιτικές επιστήμες, ότι ζει στην Αθήνα με την οικογένειά του και ότι είναι εκλεγμένος πρόεδρος της πακιστανικής κοινότητας «Η Ενότητα» από το 2005, εκπροσωπώντας – κατά τους ισχυρισμούς του – δεκάδες χιλιάδες Πακιστανούς/ές.
Παράλληλα, έχει προκαλέσει αντιδράσεις με δηλώσεις του για ζητήματα θρησκευτικής παρουσίας (όπως το τζαμί στον Βοτανικό και τη συζήτηση για «ορατότητα» της κοινότητας) αλλά και με το ύφος ορισμένων τοποθετήσεών του σε περιόδους κοινωνικής έντασης.
Η επίμαχη συζήτηση για «γάμο μεταξύ εξαδέλφων»
Στην καρδιά της τρέχουσας αντιπαράθεσης βρέθηκαν αναφορές –που αναπαράγονται ευρέως– ότι σε βιντεοληπτικό υλικό ο Ασλάμ εμφανίζεται να συζητά ζητήματα όπως ο γάμος μεταξύ εξαδέλφων και να επικαλείται τη Σαρία ως «κανόνα» που κατά την προσέγγισή του θα έπρεπε να βρίσκει εφαρμογή και στην Ελλάδα με θέσπιση νόμου.
