Μπορεί να πιστεύουμε ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν κάποια πράγματα τα οποία αναφέρουμε γύρω τους, αλλά αντιθέτως δεν είναι λίγες οι φορές που δίνουν σημασία σε κάτι που ούτε καν θα μας παιρνούσε από το μυαλό ότι τα ενδιαφέρει.
Τα παιδιά λοιπόν δεν προσέχουν μόνο όσα τους λέμε άμεσα, αλλά και διαφορετικές συμπεριφορές και καταστάσεις όπως τον τρόπο που μιλάμε για τον εαυτό μας, για τους άλλους, τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στην καθημερινότητα αλλά και τον τρόπο που διαχειριζόμαστε καταστάσεις.
Τι ακριβώς προσέχουν χωρίς να το καταλαβαίνουμε:
Πώς νιώθουμε για τον/τη σύντροφο ή τους φροντιστές τους
Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά δεν παρατηρούν μόνο αυτά που λέμε, αλλά και τις μη λεκτικές ενδείξεις που δίνουν οι ενήλικες. Σε άρθρο του Greater Good Magazine αναφέρεται ότι τα παιδιά μπορούν να αντιληφθούν τα μη λεκτικά σήματα (όπως η στάση του σώματος, η άνεση ή η ενδόμυχη στάση μας απέναντι σε άλλους ανθρώπους) και να σχηματίσουν προκαταλήψεις ή συμπεράσματα με βάση αυτά ακόμα κι όταν αυτά δεν λέγονται ξεκάθαρα με λόγια.
Όπως εξηγεί η κλινική ψυχολόγος Τζάζμιν Μακόι σε άρθρο της huffpost.com ακόμη και φαινομενικά «αθώα» σχόλια για τον άλλο γονέα ή φροντιστή γίνονται αντιληπτά.
Όταν μιλάμε με σεβασμό και θετικά λόγια για τους σημαντικούς ενήλικες στη ζωή τους, τα παιδιά αισθάνονται ασφάλεια και συναισθηματική σταθερότητα.
Τη σχέση μας με το σώμα μας
Τα παιδιά παρακολουθούν πώς μιλάμε για το σώμα μας και πώς στεκόμαστε απέναντί του. Η διαιτολόγος Αλίσα Μίλερ τονίζει στο άρθρο της huffpost.com ότι από μικρή ηλικία τα παιδιά μαθαίνουν τι θεωρείται «καλό» ή «κακό» σώμα μέσα από τα σχόλια και τη στάση μας.
Αποφεύγοντας την αυτοκριτική και την αρνητική εικόνα σώματος, τους διδάσκουμε αποδοχή και αυτοσεβασμό.
Πώς φερόμαστε στον εαυτό μας όταν κάνουμε λάθος
Ο τρόπος που διαχειριζόμαστε τα λάθη μας λειτουργεί ως πρότυπο συμπεριφοράς. Όταν είμαστε αυστηροί και επικριτικοί με τον εαυτό μας, τα παιδιά μαθαίνουν να κάνουν το ίδιο.
Αντίθετα, όταν δείχνουμε αυτοσυμπόνια, αποδοχή και διάθεση για μάθηση, τα βοηθάμε να αναπτύξουν ανθεκτικότητα.
Τη στάση μας απέναντι στο φαγητό
Τα παιδιά προσέχουν όχι μόνο τι τρώμε, αλλά και πώς μιλάμε για το φαγητό. Σχόλια όπως «αυτό παχαίνει» ή η ενοχή γύρω από το φαγητό επηρεάζουν τη σχέση τους με την τροφή.
Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά συχνά υιοθετούν τις διατροφικές συνήθειες των γονιών τους, τόσο στην παιδική όσο και στην ενήλικη ζωή.
Η προσοχή των παιδιών και η σύνδεση με τη μάθηση
Στην επιστημονική ιστοσελίδα psychologicalscience αναφέρεται μια νέα έρευνα που δείχνει ότι η «απροσήλωτη προσοχή» των παιδιών μπορεί να είναι πλεονέκτημα για τη μάθηση. Στη μελέτη ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τορόντο διαπίστωσαν ότι τα παιδιά απορροφούν πληροφορίες ανεξάρτητα από το αν τους ζητείται να εστιάσουν σε αυτές ή όχι.
Σε πειράματα όπου και τα παιδιά και οι ενήλικες έπρεπε να προσέξουν συγκεκριμένες εικόνες ή σχήματα, τα παιδιά ήταν εξίσου ικανά να θυμηθούν πληροφορίες που δεν είχαν στόχο να προσέξουν, ενώ οι ενήλικες αποδόμησαν καλύτερα μόνο ό,τι τους είχε ζητηθεί να παρακολουθήσουν.
Αυτό δείχνει ότι το παιδικό μυαλό λειτουργεί σαν «σφουγγάρι» που απορροφά ερεθίσματα απ’ όλο το περιβάλλον πράγμα που, παρά το όποιο μειονέκτημα στην εστίαση, ενισχύει τη μάθηση και τη γνωστική ανάπτυξη όταν εκτίθενται σε νέα και διαφορετικά ερεθίσματα.
Με πληροφορίες από huffpost.com , Greater Good Magazine και psychologicalscience
