Την ώρα που το όνομά του εμφανίζεται στα ρεπορτάζ ως αντικείμενο διερεύνησης από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO), ο ανεξάρτητος Κύπριος ευρωβουλευτής και YouTuber Φειδίας Παναγιώτου σηκώνει τον πήχη: ανακοινώνει ότι δουλεύει πάνω στη δημιουργία νέας πολιτικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με σλοβακικό «κορμό» από το περιβάλλον του Ρόμπερτ Φίτσο και πιθανές ελληνικές προσθήκες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Φειδίας έχει μιλήσει δημόσια (σε κυπριακό τηλεοπτικό σταθμό) για σχέδιο συγκρότησης νέας ευρωομάδας, με βασικούς συνομιλητές Σλοβάκους ευρωβουλευτές που κινούνται πολιτικά κοντά στον πρωθυπουργό της Σλοβακίας, Ρόμπερτ Φίτσο.

Advertisement
Advertisement

Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει πως στο τραπέζι έχει πέσει – χωρίς να θεωρείται δεδομένο – και «βολιδοσκόπηση» προς δύο Έλληνες ευρωβουλευτές, τον Νίκο Παππά και τον Νίκο Φαραντούρη, που εμφανίζονται πλέον ως ανεξάρτητοι.

Γιατί μια ευρωομάδα είναι “game changer” (και γιατί είναι δύσκολο)

Η δημιουργία πολιτικής ομάδας στην Ευρωβουλή δεν είναι απλή δήλωση προθέσεων: για να αναγνωριστεί επίσημα απαιτούνται τουλάχιστον 23 ευρωβουλευτές από τουλάχιστον το 1/4 των κρατών-μελών (δηλαδή σήμερα τουλάχιστον 7 χώρες). Αυτό μεταφράζεται σε πρόσβαση σε χρόνο ομιλίας, θέσεις/ρόλους, οργανωτική ισχύ και πόρους που οι «ανεξάρτητοι» (non-attached) δεν έχουν στον ίδιο βαθμό.  Με άλλα λόγια: αν το πετύχει, δεν θα είναι απλώς «ο influencer στο ημικύκλιο». Θα είναι παίκτης με θεσμικό αποτύπωμα.

Και η EPPO στο κάδρο: τι γνωρίζουμε μέχρι τώρα

Παράλληλα, τις τελευταίες εβδομάδες δημοσιεύματα στην Κύπρο και διεθνώς αναφέρουν ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) εξετάζει υπόθεση που σχετίζεται με καταγγελία για πιθανή κακή χρήση ευρωπαϊκών κονδυλίων, με τον ίδιο να δηλώνει ότι δεν έχει επίσημη ενημέρωση ή να απορρίπτει τους ισχυρισμούς μέσω αναρτήσεων/βίντεο.

Σε πρακτικούς όρους, η σύμπτωση των δύο ιστοριών – «έλεγχος» από τη μία, “στήσιμο” ευρωομάδας από την άλλη – δίνει ένα εκρηκτικό πολιτικό μείγμα: θεσμική φιλοδοξία με βαριά σκιά πάνω από το brand.

Advertisement

Το εγχείρημα διαβάζεται (και) ως προσπάθεια να μετατραπεί μια διάχυτη, αμφιλεγόμενη “αντισυστημική” παρουσία σε οργανωμένη πλατφόρμα μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο – ειδικά αν ο πυρήνας του έρθει από κύκλους που κατηγορούνται από αντιπάλους τους ότι «κλείνουν το μάτι» στη Μόσχα.

Το αν θα προχωρήσει, θα κριθεί από έναν σκληρό αριθμό (23 και 7 χώρες) – και από μια εξίσου σκληρή πραγματικότητα: στο ευρωπαϊκό πολιτικό πεδίο, η εικόνα δεν είναι ποτέ “μόνο εικόνα”, ειδικά όταν εμφανίζεται δίπλα σε λέξεις όπως EPPO.

Advertisement