Η ελληνική δημοσιογραφία είναι από σήμερα φτωχότερη, καθώς ο Σταύρος Τσώχος, ένας από τους πλέον σεβάσμιους λειτουργούς της ενημέρωσης, απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών. Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, όχι μόνο για τις γνώσεις και την πολυετή του σταδιοδρομία, αλλά κυρίως για το σπάνιο ήθος και την έμφυτη ευγένεια που τον χαρακτήριζαν σε κάθε του βήμα. Όσοι τον γνωρίσαμε προσωιπκά και είχαμε μία ευκαιρία έστω να συνεργαστούμε ή να διδαχρούμε από τον Σταύρο, θα τον θυμόμαστε πάντοτε με αγάπη και συγκίνηση.
Προσωπικά, τον συνάντησα τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας μου στον νεοσύστατο τότε τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤΕΝΝΑ, όπου τον έβλεπα με θαυμασμό και δέος να περνά από την αίθουσα σύνταξης για να χαιρετίσει και να ενθαρρύνει δημοσιογραφικούς “νεοσούς”, ενώ ο ίδιος είχε ήδη εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στο αθλητικό ρεπορτάζ στη χώρα.
Καριέρα και μέσα στα γήπεδα
Πριν καθιερωθεί με το μικρόφωνο στο χέρι, ο Σταύρος Τσώχος υπήρξε ποδοσφαιριστής.
- Ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50 από τον Ολυμπιακό.
- Αγωνίστηκε επίσης στην Προοδευτική (τη σεζόν 1958-59) και στον Φωστήρα, με τη φανέλα του οποίου ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις αρχές της δεκαετίας του ’60, έχοντας προλάβει να αγωνιστεί στην Α’ Εθνική.
- Το 2000, επέστρεψε στον αγαπημένο του Ολυμπιακό από ένα διαφορετικό πόστο, αναλαμβάνοντας καθήκοντα Διευθυντή του Γραφείου Τύπου της ΠΑΕ.
Ένας κύριος των ερτζιανών και των εφημερίδων
Η καριέρα του Σταύρου Τσώχου υπήρξε μακρά και συνεπής, συνυφασμένη με τις χρυσές εποχές του ραδιοφώνου και του Τύπου. Ωστόσο, αυτό που τον έκανε να ξεχωρίζει ανάμεσα στους συναδέλφους του δεν ήταν οι τίτλοι ή οι επιτυχίες, αλλά ο τρόπος που τις διαχειριζόταν.
Σε έναν χώρο συχνά έντονο και ανταγωνιστικό, ο Σταύρος Τσώχος παρέμεινε «φάρος» ηρεμίας. Η ακεραιότητά του ήταν αδιαπραγμάτευτη και η πένα του, αν και αιχμηρή όταν χρειαζόταν, δεν στερήθηκε ποτέ τη δικαιοσύνη και το μέτρο. Όσοι είχαν την τύχη να συνεργαστούν μαζί του θυμούνται έναν άνθρωπο που ήξερε να ακούει. Η ευγένειά του δεν ήταν τυπική κοινωνική σύμβαση, αλλά εσωτερική ανάγκη να τιμά τον συνομιλητή του, είτε επρόκειτο για έναν νεαρό δόκιμο δημοσιογράφο είτε για μια δημόσια προσωπικότητα.
Η κληρονομιά του
Ο Σταύρος Τσώχος δίδαξε με το παράδειγμά του ότι η δημοσιογραφία μπορεί να ασκείται με αξιοπρέπεια. Δεν κυνήγησε ποτέ τον εύκολο εντυπωσιασμό ή την τοξικότητα. Αντιθέτως, επένδυσε στην ποιότητα του λόγου και στην καθαρότητα της ματιάς του.
«Η ευγένεια είναι η δύναμη των δυνατών», έλεγαν οι παλαιότεροι, και ο Σταύρος Τσώχος τo έκανε πράξη καθημερινά, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που αποτελεί οδηγό για τις επόμενες γενιές.
Αποχαιρετούμε εμείς ως HuffPost, ιδιαίτερα ο Τέρενς Κουίκ που συνεργάστηκε επί σειράν ετών μαζί του και εγώ κατά δεύτερο λόγο, έναν αληθινό τζέντλεμαν, έναν άνθρωπο που τίμησε το λειτούργημα της δημοσιογραφίας όσο λίγοι.
