Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη δημογραφική και κοινωνική πρόκληση. Η γήρανση του πληθυσμού, η αύξηση του προσδόκιμου ζωής και η πίεση στο ασφαλιστικό σύστημα απαιτούν μια νέα στρατηγική. Ως πρόεδρος του κόμματος των συνταξιούχων, θεωρώ ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει με τεχνοκρατική ψυχραιμία και όχι με προεκλογικές υπερβολές.
1. Δημογραφική πραγματικότητα
Ο συνολικός αριθμός συνταξιούχων ξεπερνά τα 2,5 εκατομμύρια. Το 36% είναι 71–80 ετών και το 27% άνω των 81. Πρόκειται για πληθυσμό που χρειάζεται σταθερό εισόδημα, υγειονομική κάλυψη και θεσμική προστασία.
2. Η πίεση του κόστους ζωής
Οι αυξήσεις στις βασικές ανάγκες τρόφιμα, ενέργεια, φάρμακα, κινούνται με ρυθμούς πολλαπλάσιους των αυξήσεων των συντάξεων. Η πολιτεία πρέπει να αναγνωρίσει ότι η τρίτη ηλικία δεν έχει περιθώριο αναπλήρωσης εισοδήματος μέσω εργασίας.
3. Τα επιδόματα δεν αποτελούν λύση
Οι έκτακτες ενισχύσεις των 250–300 ευρώ, ακόμη και αν αυξηθούν, δεν αντιμετωπίζουν το δομικό πρόβλημα. Η οικονομική πολιτική πρέπει να μετακινηθεί από τα «μπαλώματα» σε μόνιμες παρεμβάσεις.
4. Τι προτείνει το κόμμα των Συνταξιούχων
-Μόνιμη τιμαριθμική αναπροσαρμογή των συντάξεων.
-Επανεξέταση του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων με βάση τις πραγματικές απώλειες της περιόδου 2010–2018.
-Σταδιακή εξάλειψη της προσωπικής διαφοράς, ώστε να αποκατασταθεί η ισονομία.
-Ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας για άτομα άνω των 65, με ειδικά προγράμματα πρόληψης.
-Δημιουργία ανεξάρτητου Παρατηρητηρίου Κόστους Ζωής Τρίτης Ηλικίας, που θα παρακολουθεί τις τιμές και θα εισηγείται αναπροσαρμογές.
5. Στόχος η αξιοπρεπής διαβίωση
Η συζήτηση για τις συντάξεις δεν είναι λογιστική άσκηση. Είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής. Οι συνταξιούχοι έχουν συμβάλει επί δεκαετίες στην ανάπτυξη της χώρας και δικαιούνται ένα πλαίσιο που εξασφαλίζει σταθερότητα και αξιοπρέπεια.
