The Blog

Nα γιατί οι δίαιτες μου αποτύγχαναν πάντα στο παρελθόν

Αυτό που κατάλαβα και λειτούργησε για εμένα (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι λειτουργεί και για όλους) είναι ότι η διατροφή μας πρέπει να είναι τρόπος ζωής και όχι μία φάση που επιβάλουμε στον εαυτό μας για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα προκειμένου να χάσουμε κιλά. Μπορεί να καταφέρεις να περάσεις ένα χρονικό διάστημα κλεισμένος στο σπίτι για να μην μπεις σε πειρασμό ή ζυγίζοντας τις φακές που θα φας το μεσημέρι, αλλά αυτό είναι δύσκολο να γίνει τρόπος ζωής. Όπως δεν είναι και ρεαλιστικό να πιστεύεις ότι δεν θα κάνεις καμία παρασπονδία στην διατροφή σου.
Αυτή η δημοσίευση αναρτήθηκε στην κλειστή πλέον Πλατφόρμα Αρθρογράφου Huffpost. Οι συνεργάτες αρθρογράφοι έχουν τον έλεγχο της δουλειάς τους και αναρτούσαν δημοσιεύσεις ελεύθερα στον ιστότοπό μας. Εάν θεωρείτε πως πρέπει να επισημάνετε αυτήν την καταχώριση ως καταχρηστική, στείλτε μας ένα e-mail.

Αυτό που είσαι συνέχεια σε δίαιτα, δοκιμάζεις τα πάντα, πετυχαίνει για ένα διάστημα και μετά, άντε πάλι φτου κι από την αρχή. Αυτή ήταν η δική μου ζωή μέχρι πριν τρία χρόνια.

Θυμάμαι την πρώτη μου δίαιτα την είχα κάνει όταν πήγαινα ακόμα στο Δημοτικό. Είχε στεφθεί με απόλυτη επιτυχία, μέχρι που μετά από έναν χρόνο πήρα πίσω τα κιλά που είχα χάσει. Από εκείνη τη στιγμή η ζωή μου ήταν αυτό. Δηλαδή, δίαιτα για ένα διάστημα και μετά άντε πάλι να παίρνω τα κιλά. Είχα μία διατροφή γιο γιο. Ξεκινούσα πάντα αποφασιστικά και με μεγάλη συνέπεια, μέχρι που κάποια στιγμή «λύγιζα», αποφάσιζα να ενδώσω στον οποιονδήποτε πειρασμό που υπήρχε γύρω μου και παρέδιδα τα όπλα.

Αυτό κράτησε πολλά χρόνια, με τα κιλά να έρχονται και να φεύγουν και εμένα να βρίσκομαι σε απόγνωση, αφού σκεφτόμουν ότι αυτή θα είναι η ζωή μου!

Όταν ξεκίνησα γυμναστική, τον πρώτο χρόνο που πήγαινα απλά στο γυμναστήριο, αποφάσισα να αρχίσω να προσέχω και τι τρώω. Έκοψα τις υπερβολές, αλλά κατά τα άλλα συνέχισα να τρώω αυτά που έτρωγα πάντα. Διαφορά στη ζυγαριά μου δεν μπορώ να πω ότι είδα, αν και μου έλεγαν ότι φαίνομαι αδυνατισμένη.

Όταν ξεκίνησα crossfit και στη συνέχεια την paleo, η ζυγαριά άρχισε να πέφτει κατακόρυφα. Κάθε μέρα έτρωγα απίστευτες ποσότητες από αβοκάντο, αβγό, κρέας και ξηρούς καρπούς, αλλά συνέχιζα να χάνω κιλά. Φυσικά, γυμναζόμουν γύρω στις 5-6 φορές την εβδομάδα, οπότε δεν μπορώ να ξεχωρίσω τι ήταν ακριβώς αυτό που πυροδότησε τον οργανισμό μου. Μπορώ να υποθέσω μόνο, ότι ήταν ένας συνδυασμός αυτών των δύο πραγμάτων. Τρία χρόνια μετά, όχι μόνο έχω καταφέρει να διατηρήσω την απώλεια βάρους, αλλά και μπορώ να βγαίνω κανονικά έξω για φαγητό, να πηγαίνω σε σπίτια και γενικά να μην φοβάμαι το φαγητό. Κοιτάζοντας λίγο πίσω και προσπαθώντας να αναζητήσω τι είναι το διαφορετικό που κάνω τώρα και δεν έκανα παλαιότερα παρατήρησα ορισμένα σημαντικά πράγματα που ίσως μπορούν να δικαιολογήσουν το γιατί αποτύγχαναν οι δίαιτες που έκανα όλα αυτά τα χρόνια.

Το πρώτο είναι ότι η paleo διατροφή που ακολουθώ τα τελευταία τρία χρόνια δεν είναι δίαιτα. Δεν είναι ένας τρόπος για να χάσεις κιλά (αν και αυτό μπορεί να έρθει στην πορεία), αλλά είναι τρόπος ζωής. Πάντα στις δίαιτες όλοι σε συμβουλεύουν να μην λες ότι κάνεις δίαιτα, αλλά διατροφή. Πώς, όμως, μπορείς να πεις ότι κάνεις διατροφή όταν πρέπει να τρως μισό μήλο την ημέρα ή να μετράς τα σπυριά από το ρύζι; Ο πρωταρχικός λόγος που την ξεκίνησα είναι επειδή ήθελα να κάνω καλό στον οργανισμό μου προσφέροντάς του θρεπτικά συστατικά, τα οποία είναι απομακρυσμένα από χημική επεξεργασία. Σταμάτησα να τρώω ζάχαρη, όχι επειδή θέλω να φοράω άνετα το μπικίνι μου στην παραλία (αυτό ήταν το ευτυχές αποτέλεσμα), αλλά επειδή διάβασα και κατάλαβα πόσο κακή είναι η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης, τόσο για τον εγκέφαλο, όσο και για τον υπόλοιπο οργανισμό. Στην αρχή μου έλεγαν όλοι να μην τρώω τόσα πολλά αβοκάντο ή ξηρούς καρπούς γιατί είναι πλούσια σε θερμίδες, αλλά η paleo διατροφή δεν έχει να κάνει με θερμίδες, αλλά με το να μπαίνουν στον οργανισμό ωφέλιμα τρόφιμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα αναψυκτικά με τις μηδενικές θερμίδες. Έχουν λιγότερες θερμίδες από τα αβοκάντο, αλλά αυτό σημαίνει ότι μας κάνουν καλό; Έχοντας όλα τα παραπάνω στο νου μου οι πειρασμοί εκεί έξω είναι πολύ λιγότεροι.

Το δεύτερο που παρατήρησα είναι ότι δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Όπως όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν κάνουν δίαιτα, έτσι κι εγώ σηκώνομαι το πρωί , ανοίγω το ψυγείο και τα ντουλάπια της κουζίνας μου και σκέφτομαι τι θα φάω. Μπορεί, εκείνων τα ντουλάπια να έχουν ψωμί του τοστ και δημητριακά. Τα δικά μου έχουν ξηρούς καρπούς, αβοκάντο και αβγά. Από αυτά επιλέγω χωρίς να χρειάζεται να μετρήσω γραμμάρια ή να κόψω ένα τυρί φέτα σε σχήμα σπιρτόκουτου για να το καταναλώσω. Με αυτόν τον τρόπο, δεν υπάρχει άγχος γύρω από το φαγητό που θα καταναλώσω.

Το τρίτο και το πιο σημαντικό είναι ότι γνωρίζω γιατί δεν πρέπει να τρώω ορισμένες τροφές. Όποιον κι αν ρωτήσεις θα σου πει ότι δεν είναι καλό να τρώμε υδατάνθρακες μαζί με πρωτεΐνη ή φαγητό μετά τις 9 το βράδυ ή οποιαδήποτε άλλη θεωρία έχει ακούσει. Γιατί, όμως; Ο λόγος ποιος είναι; Έχω κάτσει, έχω διαβάσει έρευνες, έχω περάσει ώρες μιλώντας σε γιατρούς και διατροφολόγους και γνωρίζω πλέον ποια είναι τα τρόφιμα που είναι καλό να καταναλώνω και ποια να αποφεύγω. Σε αντίθεση, με οποιαδήποτε δίαιτα είχα κάνει στο παρελθόν κάθε γεύμα μου είχε λόγο ύπαρξης και τον λόγο δεν τον ήξερε μόνο ο διατροφολόγος, αλλά και εγώ η ίδια. Η γνώση και η εκπαίδευση γύρω από το φαγητό και τον τρόπο που λειτουργεί ο οργανισμός είναι το σημαντικότερο εφόδιο που πήρα και το πιο ουσιαστικό πράγμα που έλειπε από τις προηγούμενές μου δίαιτες.

Τέλος, έχω σταματήσει να νιώθω ενοχές όποτε πρόκειται να κάνω μία παρασπονδία. Είναι και αυτή στο πρόγραμμα. Εάν δεν ακολουθείς ένα τόσο αυστηρό διαιτολόγιο που πρέπει να ζυγίζεις γραμμάρια από στήθος κοτόπουλο και να μετράς κουκιά, μία παρασπονδία δεν σου φαίνεται τόσο μεγάλη και σημαντική. Είναι μία παρένθεση στην καθημερινή σου ζωή, η οποία θα κλείσει και θα συνεχίσεις σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Άλλωστε, αν έχεις κάνει την paleo ή to clean eating τρόπο ζωής, οι παρασπονδίες που θα αποζητάς δεν θα είναι ίδιες με παλαιότερα.

Αυτό που κατάλαβα και λειτούργησε για εμένα (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι λειτουργεί και για όλους) είναι ότι η διατροφή μας πρέπει να είναι τρόπος ζωής και όχι μία φάση που επιβάλουμε στον εαυτό μας για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα προκειμένου να χάσουμε κιλά. Μπορεί να καταφέρεις να περάσεις ένα χρονικό διάστημα κλεισμένος στο σπίτι για να μην μπεις σε πειρασμό ή ζυγίζοντας τις φακές που θα φας το μεσημέρι, αλλά αυτό είναι δύσκολο να γίνει τρόπος ζωής. Όπως δεν είναι και ρεαλιστικό να πιστεύεις ότι δεν θα κάνεις καμία παρασπονδία στην διατροφή σου.

Ο λόγος που δε μπορεί κάποιος να χάσει κιλά ή τα ξαναπαίρνει δεν είναι μόνο ένας. Το σώμα μας είναι ένα πολυπαραγοντικό και πολύπλοκο σύστημα που εξαρτάται από πολλά πράγματα, όπως την ψυχολογία μας, την διάθεση, τη σωματική άσκηση και την διατροφή και θα ήταν απλούστευση και γενίκευση να πει κάποιος ότι έχει βρει την τέλεια λύση! Η μοναδική μου συμβουλή είναι να ρωτήσετε τον διατροφολόγο σας, να διαβάσετε και να μάθετε τα πάντα γύρω από την διατροφή σας. Βρείτε αυτό που ταιριάζει στον δικό σας οργανισμό και στην καθημερινότητά σας και κάντε τον τρόπο ζωής.

Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα του bubbles & avocados