Απεβίωσε ο Χρήστος Βαλαβανίδης σε ηλικία 81 ετών. Ο αγαπημένος ηθοποιός αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα σοβαρά προβλήματα υγείας.
Την απώλεια έκαναν γνωστή η Ελένη Γερασιμίδου και ο Αντώνης Ξένος με τους οποίους συνδεόταν με φιλία ετών.
«Χτες το βράδυ μάθαμε, από την αγαπημένη σου Ασπασία, για το δυσβάσταχτο φευγιό σου.. Αντίο σπουδαίε μας Χρήστο.. πολυτάλαντε καλλιτέχνη! Λάμπρυνες αυτό τον τόπο με την πολυσήμαντη υποκριτική σου, την υπέροχη φωνή και ποίησή σου!! Καλή δύναμη στην Ασπασία σου, στην Κατερίνα σου και σε όλους τους οικείους. Ελένη-Αντώνης-Αγγελική», αναφέρει η οικογένεια σε ανάρτηση της.
Ο ηθοποιός και ποιητής Χρήστος Βαλαβανίδης είχε διαγράψει μία σημαντική πορεία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, όπως και στην τηλεόραση.
Γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1944 και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1973. Είχε συνεργαστεί με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους καθώς και με τις δύο κρατικές σκηνές, Αθήνας και Θεσσαλονίκης, ενώ υπηρέτησε το αρχαίο δράμα, την αττική κωμωδία, την οπερέτα, το σύγχρονο θέατρο, την παντομίμα και την επιθεώρηση.
Μεταξύ άλλων έχει παίξει στις παραστάσεις «Μορμόλης» και «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας”, «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας – Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα», «Ντόλλυ».
Στη συνεργασία του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, έπαιξε τον Στέλιο στην «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη (σκην. Γιώργος Μιχαηλίδης).
Το 1996, μαζί με τη γυναίκα του, Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το «Από Μηχανής Θέατρο» μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σ’ έναν σύγχρονο, καλαίσθητο και λειτουργικό θεατρικό χώρο.
Είχε παίξει στις «Φυλλωσιές» του Λαρς Νορέν, στην «Αντίστροφη ψυχολογία», του Τσάρλς Λάντλαμ, στους «Σιδεράδες» του Μίλου Νίκολιτς (σκην. Κ. Αρβανιτάκης) και στην «Άτακτη τάξη». Υποδύθηκε τον Άλφρεντ Χίτσκοκ στο έργο «Χίτσκοκ Μπλοντ» (Θ. Μουσούρη σκην. Α. Καλογρίδη) και τον αρχηγό της συμμορίας στο θεατροποιημένο «Ντόγκβιλ» του Λαρς φον Τρίερ (Εθνικό Θέατρο σκην. Α. Καλογρίδης). Συμμετέχοντας στην παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης «Δωδέκατη νύχτα» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, έπαιξε τον ρόλο του σερ Τόμπυ (σκην. Ν. Χαραλάμπους). Στο «Τάνγκο» του Μρόζεκ (σκην. Σπύρος Ευαγγελάτος) έπαιξε το ρόλο του Στόμιλ. Το καλοκαίρι του 2006 έπαιξε στο Ηρώδειο για το Φεστιβάλ Αθηνών στις «Σφήκες» του Αριστοφάνη, τον ρόλο του Βδελυκλέωνα (σκην. Σ. Ευαγγελάτος). Το χειμώνα 2006-2007 συμμετείχε στο μιούζικαλ «Το μαγαζάκι του τρόμου» στο ρόλο του Μούσνικ.
Σκηνοθέτησε τον «Παπουτσωμένο γάτο» στο ΚΘΒΕ (γράφοντας και τους στίχους των τραγουδιών της παράστασης) καθώς και την «Αντίστροφη ψυχολογία» του Λάντλαμ.
Πρωταγωνίστησε σε σειρές όπως Το μινόρε της αυγής, Οι αυθαίρετοι, Σιγά, η πατρίδα κοιμάται, Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια, Λίστα γάμου.
Είχε παίξει στις ταινίες Λούφα και παραλλαγή του Νίκου Περάκη, Η φωτογραφία του Νίκου Παπατάκη, Πάμπτωχοι Α.Ε., Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο του Μιχάλη Ρέππα – Θανάση Παπαθανασίου.
Είχε αποσπάσει το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα. Συμμετείχε σε ξένες παραγωγές ταινιών, όπως: The First Olympics (σκην. Άλβιν Ράκοφ), My Family and other animals (σκην. Peter Barber-Fleming) «ΟΡΑ» (σκην. Udayan Prassad).
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε υπογράψει τρεις ποιητικές συλλογές, είχε συνεργαστεί με λογοτεχνικά περιοδικά κι είχε συμμετάσχει στη συγγραφή δύο τηλεοπτικών σειρών («Πλάκας Μέλαθρον», και «Οι Αθώοι της Πτέρυγας 5»).
Μενδώνη: Με την ευρύτατη παιδεία του, όπως καταδεικνύουν οι ποιητικές του συλλογές, υπήρξε ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης
Πληροφορούμενη την απώλεια του Χρήστου Βαλαβανίδη, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Χρήστου Βαλαβανίδη, ενός ηθοποιού μεγάλου διαμετρήματος που σφράγισε ανεξίτηλα το σύγχρονο θέατρό μας. Για περισσότερα από πενήντα χρόνια, ο Χρήστος Βαλαβανίδης αναμετρήθηκε με μεγάλους ρόλους, από όλο το φάσμα του ρεπερτορίου, κλασικού και σύγχρονου, από το αρχαίο δράμα μέχρι και την επιθεώρηση. Τους τίμησε ,με όπλο το πηγαίο ταλέντο του, αλλά και τον βαθύ σεβασμό του στο κείμενο, χαρίζοντάς μας μια ευρύτατη γκάμα ισάξιων ερμηνειών. Βρέθηκε, με μεγάλη επιτυχία, και πίσω από τη σκηνή, ως σκηνοθέτης και, κυρίως, θεατράνθρωπος με τη δημιουργία, σε συνεργασία με τη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, του «Από μηχανής θεάτρου». Με τη συμμετοχή του σε πολλές τηλεοπτικές σειρές κέρδισε την αγάπη του μεγάλου κοινού χαρίζοντας μας μοναδικές ερμηνείες. Σφράγισε με την παρουσία του, στη μεγάλη οθόνη, κάθε ταινία στην οποία συμμετείχε: «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα» του Νίκου Νικολαΐδη, «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, για να μνημονεύσουμε παλαιότερες παρουσίες του, στον κινηματογράφο.
Πνεύμα ανήσυχο, ερμηνευτής προικισμένος, που συνδύαζε την ευχέρεια στη χρήση των εκφραστικών του μέσων, με σκληρή δουλειά και άψογο αυτοσχεδιασμό. Ο Χρήστος Βαλαβανίδης, με την ευρύτατη παιδεία του, όπως καταδεικνύουν οι ποιητικές του συλλογές, υπήρξε ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης και αδιάπτωτος δημιουργός. Στην οικογένειά του, τους φίλους και τους συναδέλφους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».
Το ΚΘΒΕ αποχαιρετά με «βαθιά θλίψη» τον Χρήστο Βαλαβανίδη
Ανακοίνωση εξέδωσε και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ο Χρήστος Βαλαβανίδης συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ τέσσερις φορές ως ηθοποιός και μία ως σκηνοθέτης.
«Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Χρήστο Βαλαβανίδη, έναν από τους πιο ταλαντούχους και αγαπητούς ηθοποιούς του θεάτρου, του κινηματογράφου αλλά και της τηλεόρασης και έναν άνθρωπο με σπάνιο ήθος και πνευματική καλλιέργεια.
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε ένας από τους πιο πολυδιάστατους και ανήσυχους καλλιτέχνες της γενιάς του·ένας ευγενής στοχαστής και ευαίσθητος ποιητής, που με την αμεσότητα του χαρακτήρα του, την πνευματικότητα και τη γλυκύτητα της παρουσίας του κέρδισε τον σεβασμό των συναδέλφων του και την αγάπη του κοινού. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς πορείας του στο θέατρο συμμετείχε σε σημαντικές παραγωγές και συνεργάστηκε με διακεκριμένους σκηνοθέτες και ηθοποιούς, αφήνοντας το προσωπικό του στίγμα σε κάθε του εμφάνιση.
Αποφοίτησε το 1973 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο στη συνέχεια συνεργάστηκε όπως και με το ΚΘΒΕ, το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου καθώς και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Ερμήνευσε ρόλους σε αρχαίο δράμα, κωμωδία, κωμειδύλλιο, οπερέτα, σύγχρονο, μουσικό θέατρο αλλά και επιθεώρηση.
Μεταξύ άλλων εμφανίστηκε σε έργα του Σαίξπηρ, του Μολιέρου, του Μπρεχτ, αλλά και σε σημαντικές ελληνικές θεατρικές παραγωγές,
Το 1996, μαζί με τη γυναίκα του, Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το «Από Μηχανής Θέατρο» μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σ’ έναν σύγχρονο θεατρικό χώρο.
Είχε συνεργαστεί με το ραδιόφωνο ενώ το ευρύ κοινό τον αγάπησε και μέσα από πρωταγωνιστικούς τηλεοπτικούς ρόλους σε πολύ γνωστά σήριαλ καθώς και σε κινηματογραφικές ταινίες. Η παρουσία του στον κινηματογράφο ξεχώρισε για την εσωτερικότητα της ερμηνείας του και την ιδιαίτερη υποκριτική του ευαισθησία. Συμμετείχε επίσης σε διεθνείς παραγωγές, όπως The First Olympics (σκην. Alvin Rakoff), My Family and Other Animals (σκην. Peter Barber-Fleming) και ΟΡΑ (σκην. Udayan Prasad), διευρύνοντας την καλλιτεχνική του παρουσία πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Τιμήθηκε με το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα».
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη σειρά «Η γειτονιά μας» και στη συνέχεια συμμετείχε σε πολλές δημοφιλείς σειρές, όπως «Το μινόρε της αυγής», «Η τράπεζα», «Λίστα γάμου», «Οι αυθαίρετοι» και «Το κόκκινο δωμάτιο».
Παράλληλα με την υποκριτική, ασχολήθηκε συστηματικά με την ποίηση, εκδίδοντας αρκετές ποιητικές συλλογές. Η πνευματική του αναζήτηση αποτυπώθηκε στο ποιητικό του έργο, με συλλογές όπως η «Ανοιχτή Ακρόαση» και τα «Ανέκδοτα, αδέσποτα και ιδιωτικά», γραμμένες με λόγο λιτό, στοχαστικό και διεισδυτικό. «Τώρα που όλα τέλειωσαν και το κενό γεμίζει με τη σιωπή των λέξεων».
Με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος συνεργάστηκε τέσσερις φορές ως ηθοποιός και μία ως σκηνοθέτης:
• «Εκάβη» | «Κύκλωπας» του Ευριπίδη — Σκηνοθεσία: Διαγόρας Χρονόπουλος (2001)
• «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη — Σκηνοθεσία: Κούλα Αντωνιάδη (1983)
• «Ο Αλαντίν και το μαγικό λυχνάρι» της Ιρένε Μαραντέι — Σκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος (1982)
• «Η τρελή του Σαγιώ» του Ζαν Ζιρωντού — Σκηνοθεσία: Ανδρέας Βουτσινάς (1981)
Επίσης σκηνοθέτησε και έγραψε τους στίχους των τραγουδιών για την παράσταση της Παιδικής Σκηνής του ΚΘΒΕ: • «Ο Παπουτσωμένος γάτος» του Μπράιαν Γουέι, σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου (1983)
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, στην οικογένεια και στους οικείους του».
