Στη Νότια Κορέα, ένας καθηγητής μαθηματικών μπορεί να γίνει διασημότητα, να γεμίζει το Instagram με μαθητές-θαυμαστές, να βλέπει το πρόσωπό του σε διαφημίσεις και να έχει ετήσια έσοδα που υπολογίζονται σε δεκάδες εκατομμύρια. Η περίπτωση του Χιουν Γου-τζιν δεν είναι απλώς μια ιστορία προσωπικής επιτυχίας. Είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας όπου οι εισαγωγικές εξετάσεις μπορούν να καθορίσουν μια ζωή και όπου η παραπαιδεία έχει γίνει κανονική βιομηχανία σταρ.
Χειρόγραφες σημειώσεις, υπογραμμισμένοι τύποι, πράσινοι πίνακες γεμάτοι εξισώσεις, διαδικτυακά μαθήματα, χιλιάδες σχόλια θαυμασμού και μια εικόνα που θυμίζει περισσότερο celebrity παρά καθηγητή φροντιστηρίου. Ο Χιουν Γου-τζιν είναι ένας από τους πιο διάσημους καθηγητές μαθηματικών στη Νότια Κορέα, με περισσότερους από 220.000 ακολούθους στο Instagram και με έσοδα που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, εκτιμώνται στα 11 έως 17 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Στη χώρα του δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως καλός εκπαιδευτικός. Ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων «star instructors», των καθηγητών-σταρ που διδάσκουν σε μαθητές οι οποίοι προετοιμάζονται για το Suneung, τις εξαιρετικά ανταγωνιστικές εισαγωγικές εξετάσεις της Νότιας Κορέας. Εκεί, η επιτυχία σε ένα τεστ μπορεί να ανοίξει ή να κλείσει την πόρτα προς τα κορυφαία πανεπιστήμια της χώρας, τα λεγόμενα SKY universities: Seoul National University, Korea University και Yonsei University.
Ο Χιουν, απόφοιτος του Στάνφορντ σύμφωνα με τα κορεατικά μέσα, φέρεται να έχει δημιουργήσει ένα εκπαιδευτικό brand γύρω από το όνομά του: online μαθήματα, βοηθήματα, διαφημίσεις σε λεωφορεία, μετρό και μεγάλα κτίρια, ακόμη και εμπορεύματα με την εικόνα του. Το σλόγκαν που τον ακολουθεί, «ο μόνος που μπορεί να νικήσει τον Χιουν Γου-τζιν είναι ο μελλοντικός Χιουν Γου-τζιν», συμπυκνώνει τον μύθο γύρω από το πρόσωπό του.
Πίσω όμως από τη λάμψη υπάρχει και η σκιά. Στα τέλη του 2025, ο καθηγητής βρέθηκε αντιμέτωπος με κατηγορίες για παράνομη αγορά ερωτήσεων που σχετίζονταν με προσομοιώσεις των εισαγωγικών εξετάσεων. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, φέρεται να κατέβαλε περίπου 400 εκατ. γουόν (περίπου 277.000 έως 290.000 δολάρια, ανάλογα με την ισοτιμία) σε εν ενεργεία καθηγητές μεταξύ 2020 και 2023. Ο ίδιος αρνήθηκε ότι υπήρξε παράνομη διαρροή ή αθέμιτη εμπορία θεμάτων, υποστηρίζοντας μέσω της υπεράσπισής του ότι οι πληρωμές έγιναν στο πλαίσιο νόμιμων συμβάσεων για εκπαιδευτικό υλικό.
Η υπόθεση άνοιξε ξανά τη συζήτηση για το πώς η εκπαίδευση στη Νότια Κορέα έχει μετατραπεί σε πεδίο εξαντλητικού ανταγωνισμού. Τα hagwon, τα ιδιωτικά φροντιστήρια της χώρας, λειτουργούν ως παράλληλο εκπαιδευτικό σύστημα. Οι οικογένειες ξοδεύουν τεράστια ποσά για να δώσουν στα παιδιά τους πλεονέκτημα, ενώ τα συνολικά έξοδα για ιδιωτική εκπαίδευση στη χώρα έχουν καταγράψει διαδοχικά ρεκόρ. Το 2024, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία που επικαλέστηκε το Korea JoongAng Daily, οι δαπάνες έφτασαν τα 29 τρισ. γουόν, περίπου 20 δισ. δολάρια.
Και ο Χιουν δεν είναι η μόνη περίπτωση.
Στη Νότια Κορέα, η φιγούρα του καθηγητή-σταρ είχε ήδη γίνει γνωστή διεθνώς από την περίπτωση του Κιμ Κι-χουν, ενός καθηγητή Αγγλικών που είχε παρουσιαστεί ως «rock-star teacher» με ετήσια έσοδα περίπου 4 εκατ. δολαρίων. Η επιτυχία του στηριζόταν σε ένα μοντέλο όπου ο καθηγητής δεν πληρωνόταν με σταθερό μισθό, αλλά ανάλογα με τη ζήτηση των μαθητών για τα μαθήματά του, κάτι που θύμιζε περισσότερο αγορά θεάματος παρά σχολική τάξη.
Παρόμοιο φαινόμενο εμφανίστηκε και στο Χονγκ Κονγκ, όπου οι λεγόμενοι «tutor kings and queens» έγιναν πρόσωπα διαφημιστικών εκστρατειών, με αφίσες στο μετρό και εικόνα σχεδόν ποπ ειδώλου. Ο Ρίτσαρντ Ένγκ συνιδρυτής του Beacon College, θεωρείται από τους πρώτους celebrity tutors της πόλης, ενώ δημοσιεύματα είχαν ανεβάσει τις αμοιβές κορυφαίων φροντιστών έως και στο 1,5 εκατ. δολάρια ετησίως.
Στην Κίνα, η ιστορία πήρε διαφορετική μορφή. Ο Γιου Μινχόνγκ, ιδρυτής της New Oriental, ξεκίνησε ως καθηγητής Αγγλικών και εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο γνωστούς επιχειρηματίες της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα. Η εταιρεία του έγινε σύμβολο της κινεζικής αγοράς φροντιστηρίων, πριν το Πεκίνο επιβάλει το 2021 αυστηρούς περιορισμούς στον κλάδο, αναγκάζοντας μεγάλους παίκτες να αναζητήσουν νέα επιχειρηματικά μοντέλα, ακόμη και στο livestreaming εμπόριο.
Στην Ινδία, ο Αλάκ Παντέι ακολούθησε τη διαδρομή της ψηφιακής εποχής: ξεκίνησε ως καθηγητής φυσικής στο YouTube και εξελίχθηκε σε συνιδρυτή της Physics Wallah, μιας πλατφόρμας edtech που το 2024 αποτιμήθηκε στα 2,8 δισ. δολάρια μετά από χρηματοδότηση 210 εκατ. δολαρίων. Εδώ δεν μιλάμε για έναν καθηγητή με απλώς υψηλή αμοιβή, αλλά για τη μετατροπή του δασκάλου σε ιδρυτή τεχνολογικής εταιρείας, με το μάθημα ως προϊόν μαζικής κλίμακας.
Το κοινό νήμα σε όλες αυτές τις ιστορίες είναι η αγωνία. Στη Σεούλ, στο Χονγκ Κονγκ, στο Πεκίνο ή στο Νέο Δελχί, οι οικογένειες επενδύουν στην παραπαιδεία επειδή πιστεύουν ότι η σχολική επίδοση δεν είναι απλώς θέμα γνώσης, αλλά κοινωνικής επιβίωσης. Ένα καλό πανεπιστήμιο σημαίνει καλύτερη δουλειά. Μια καλύτερη δουλειά σημαίνει κοινωνική ασφάλεια. Και μέσα σε αυτό το άγχος, ο χαρισματικός καθηγητής μετατρέπεται σε σωτήρα, brand, influencer και επιχειρηματία.
Η περίπτωση του Χιουν Γου-τζιν είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή επειδή συνδυάζει όλα τα παραπάνω: την κουλτούρα των celebrities, την εμπορευματοποίηση της γνώσης, την πίεση των εξετάσεων και την αμφιλεγόμενη πλευρά μιας αγοράς όπου η «σωστή» ερώτηση μπορεί να αξίζει χρυσάφι.
Και κάπως έτσι, σε έναν κόσμο όπου η επιτυχία μετριέται από την είσοδο στο σωστό πανεπιστήμιο, ο πιο ακριβοπληρωμένος καθηγητής μαθηματικών δεν είναι απλώς καθηγητής. Είναι σύμπτωμα μιας εποχής που έχει μετατρέψει την εκπαίδευση σε αγώνα δρόμου και την ελπίδα των γονιών σε βιομηχανία εκατομμυρίων.
