Σημαντική πρόοδο παρουσιάζει η ανάρρωση της Κρίστα Πάικ, μετά την αποτυχημένη εκτέλεσή της στο Τενεσί των ΗΠΑ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η 50χρονη πλέον μπορεί να περπατά και να μιλά, σχηματίζοντας ολοκληρωμένες προτάσεις.
Στις 30 Σεπτεμβρίου, κατά την εκτέλεσή της για τη δολοφονία της συμμαθήτριάς της, Κολίν Σλέμερ, το 1995, στην Πάικ χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης. Η γυναίκα συνέχιζε να αναπνέει και μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε τοπικό νοσοκομείο.
Η Πάικ πήρε εξιτήριο και επέστρεψε στη γυναικεία φυλακή όπου κρατούνταν επί 30 χρόνια. Όπως αναφέρουν οι δικηγόροι της, η φυσική της κατάσταση έχει βελτιωθεί. «Τώρα μπορεί να περπατάει περισσότερο μόνη της», δήλωσε ο δικηγόρος της στο TMZ. Παράλληλα, σημείωσε ότι η ομιλία της έχει παρουσιάσει βελτίωση, καθώς πλέον επικοινωνεί με μεγαλύτερη σαφήνεια και μπορεί να σχηματίζει ολοκληρωμένες προτάσεις.
Παρά την πρόοδο που έχει σημειώσει, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της αποτυχημένης εκτέλεσης παραμένουν άγνωστες. Οι γιατροί εξακολουθούν να παρακολουθούν τη γνωστική και ψυχολογική της λειτουργία. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της, ενδέχεται να χρειαστεί ακόμη και ένας μήνας προκειμένου να διαπιστωθούν οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην υγεία της 50χρονης η χορήγηση των δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης.
Η υπόθεση της Πάικ θεωρείται πρωτοφανής, καθώς εκτιμάται ότι είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει επιβιώσει από απόπειρα εκτέλεσης με θανατηφόρα ένεση. Σύμφωνα με όσα είχαν ανακοινώσει οι δικηγόροι της, κατά τη διαδικασία έγιναν τουλάχιστον επτά ενέσεις.
Όπως περιέγραψαν οι συνήγοροί της, σε κάποιο σημείο η ίδια η Πάικ έδωσε οδηγίες για το σημείο όπου θα μπορούσε να τοποθετηθεί η ενδοφλέβια γραμμή. Μάλιστα, μία από τις βελόνες, όταν αφαιρέθηκε, βρέθηκε λυγισμένη σε γωνία 90 μοιρών.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η Πάικ φέρεται να είπε: «Νιώθω σαν να πρόκειται να σπάσει το χέρι μου», ενώ σε άλλο σημείο ρώτησε: «Έτσι γίνεται αυτό;». Οι δικηγόροι της εκτιμούν ότι προβλήματα με τους ενδοφλέβιους καθετήρες είχαν ως αποτέλεσμα η πεντοβαρβιτάλη να εισέλθει στους ιστούς του σώματός της αντί να διοχετευθεί στην κυκλοφορία του αίματος.
«Προφανώς, σε κανένα σημείο κανένα μέλος της ομάδας εκτέλεσης δεν αντιλήφθηκε ότι οι ενδοφλέβιοι καθετήρες δεν είχαν τοποθετηθεί σωστά ή ότι οι φλέβες είχαν σπάσει και ότι η πεντοβαρβιτάλη εισερχόταν στο σώμα της κυρίας Πάικ», ανέφεραν οι δικηγόροι της. Πρόσθεσαν ότι, αντί να διορθώσουν το πρόβλημα, οι υπεύθυνοι ετοίμασαν και χορήγησαν ένα εφεδρικό σετ συρίγγων με πεντοβαρβιτάλη.
Μετά το περιστατικό, δικαστής στο Τενεσί διέταξε την πολιτεία να διατηρήσει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που σχετίζονται με την αποτυχημένη εκτέλεση.
Η θανατική ποινή και η αποτυχημένη εκτέλεση
Η Κρίστα Πάικ είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τη δολοφονία της Κολίν Σλέμερ. Ο τότε σύντροφός της, Τάνταριλ Σιπ, και μία ακόμη νεαρή γυναίκα, η Σαντόλα Πίτερσον, είχαν οδηγήσει τη Σλέμερ σε δασική περιοχή στο Νόξβιλ, όπου την υπέβαλαν σε βασανιστήρια και τη σκότωσαν.
Από τους τρεις εμπλεκομένους, μόνο η Πάικ αντιμετώπισε κατηγορία που μπορούσε να επιφέρει τη θανατική ποινή. Ο Σιπ ήταν τότε 17 ετών και, λόγω της ηλικίας του, δεν μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο. Του επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη και πλέον έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτημα αποφυλάκισης υπό όρους.
Η Πίτερσον κατέθεσε εναντίον των δύο συγκατηγορουμένων της και καταδικάστηκε σε ποινή με αναστολή. Το 2001, ενώ βρισκόταν ήδη στη φυλακή, η Πάικ καταδικάστηκε και για απόπειρα ανθρωποκτονίας πρώτου βαθμού, έπειτα από επίθεση σε συγκρατούμενή της.
Η υπόθεσή της είχε προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον, καθώς επρόκειτο να γίνει η πρώτη γυναίκα που θα εκτελούνταν στο Τενεσί έπειτα από περισσότερα από 200 χρόνια. Οργανώσεις κατά της θανατικής ποινής και υποστηρικτές της Πάικ είχαν ζητήσει τη μετατροπή της ποινής της, επικαλούμενοι τόσο το νεαρό της ηλικίας της κατά τον χρόνο διάπραξης του εγκλήματος όσο και στοιχεία για τη σωματική και σεξουαλική κακοποίηση που είχε υποστεί κατά την παιδική της ηλικία.
Το πρωτόκολλο θανατηφόρας ένεσης του Τενεσί προβλέπει τη χρήση πεντοβαρβιτάλης, ενός βαρβιτουρικού φαρμάκου που δρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Η ουσία έχει εγκριθεί από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για διάφορες ιατρικές χρήσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση της αϋπνίας, η θεραπεία επιληπτικών κρίσεων και η χρήση της ως προαναισθητικού πριν από χειρουργικές επεμβάσεις. Ωστόσο, ο FDA δεν ρυθμίζει τη χρήση φαρμάκων όταν αυτά χορηγούνται στο πλαίσιο εκτελέσεων.
Με πληροφορίες από TMZ, The New York Post
