Το «Μάτι της Σαχάρας», μία από τις πιο εντυπωσιακές γεωλογικές δομές της Γης, επανέρχεται στο επίκεντρο της επιστημονικής προσοχής μέσα από νέα ανάλυση της NASA Earth Observatory, η οποία ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για κρατήρα μετεωρίτη, αλλά για αποτέλεσμα πολύπλοκων γεωλογικών διεργασιών.

Στην απομακρυσμένη περιοχή του οροπεδίου Αντράρ στη βόρεια Μαυριτανία, το τοπίο συνδυάζει φυσική και ανθρώπινη ιστορία, με παλαιολιθικά εργαλεία, νεολιθικές βραχογραφίες και ίχνη μεσαιωνικών καραβανιών που διέσχιζαν τη Σαχάρα. Από το Διάστημα, η περιοχή εμφανίζεται έντονα διαμορφωμένη από τον άνεμο και το νερό, που έχουν χαράξει θίνες, οροπέδια και αποξηραμένα ποτάμια.

Στο κέντρο δεσπόζει η Δομή Ρισάτ, μια κυκλική γεωλογική μορφή με ομόκεντρους δακτυλίους, ορατή ακόμη και από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η χαρακτηριστική της μορφή οφείλεται σε διαφορική διάβρωση, όπου διαφορετικά πετρώματα φθείρονται με διαφορετικούς ρυθμούς, δημιουργώντας τις κυκλικές ράχες που παραμένουν στο χρόνο.

Για δεκαετίες, η σχεδόν τέλεια κυκλική μορφή του οδηγούσε πολλούς στην υπόθεση ότι πρόκειται για κρατήρα από πρόσκρουση μετεωρίτη. Ωστόσο, οι γεωλογικές μελέτες δείχνουν κάτι διαφορετικό: πρόκειται για έναν ανυψωμένο γεωλογικό θόλο (domed anticline), δηλαδή στρώματα πετρωμάτων που ανυψώθηκαν και στη συνέχεια διαβρώθηκαν σταδιακά.

Οι χρωματικές αποχρώσεις αντικατοπτρίζουν την παρουσία ιζηματογενών και πυριγενών πετρωμάτων. Η εικόνα που ανέλυσε η NASA τραβήχτηκε στις 10 Ιουλίου 2020 από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με κάμερα Nikon D5 και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε επεξεργασία για βελτίωση της αντίθεσης και της ευκρίνειας.

(Με πληροφορίες από NASA)