Μια πληθυσμιακή έκρηξη «μεταλλαγμένων σούπερ γουρουνιών» έχει ξεφύγει από τον έλεγχο σε πόλεις-φαντάσματα στη ζώνη πυρηνικής καταστροφής της Ιαπωνίας, χάρη στους κληρονομικούς, ταχείς ρυθμούς αναπαραγωγής τους, σύμφωνα με αναφορές και ερευνητές.
Η καταστροφή στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα Νταϊίτσι το 2011, που προκλήθηκε από σεισμό μεγέθους 9,0 Ρίχτερ και τσουνάμι, ανάγκασε περίπου 164.000 ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να αποφύγουν τη ραδιενέργεια.
Μέσα στο χάος, οικόσιτοι χοίροι δραπέτευσαν σε εγκαταλελειμμένες αγροτικές εκτάσεις και άρχισαν να διασταυρώνονται με άγριους αγριόχοιρους, δημιουργώντας έναν πληθυσμό «μεταλλαγμένων» χοίρων με ανησυχητικά γενετικά χαρακτηριστικά.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου Πανεπιστήμιο Χιροσάκι διαπίστωσαν ότι οι απόγονοι κληρονόμησαν τον ταχύ αναπαραγωγικό κύκλο των οικόσιτων χοίρων, επιτρέποντας στους πληθυσμούς να αυξάνονται πολύ πιο γρήγορα από τους αγριόχοιρους.
Το φαινόμενο εξηγεί την ανεξέλεγκτη εξάπλωση των λεγόμενων «υπερ-χοίρων», που προκαλούν ζημιές σε καλλιέργειες και οικοσυστήματα. Οι επιστήμονες σημειώνουν ότι παρόμοιοι μηχανισμοί ίσως εμφανίζονται και αλλού, όπου γίνεται διασταύρωση οικόσιτων και άγριων πληθυσμών, με ασυνήθιστα γρήγορη εναλλαγή γενεών και απρόβλεπτες οικολογικές συνέπειες.
Τι συνέβη στη ζώνη της Φουκουσίμα
Οι αγριόχοιροι συγκαταλέγονται στα πιο καταστροφικά εισβολικά είδη, καθώς προκαλούν μεγάλες ζημιές σε καλλιέργειες, μεταδίδουν ασθένειες και διαταράσσουν τα οικοσυστήματα, με τεράστιο οικονομικό κόστος, όπως στις ΗΠΑ όπου οι απώλειες φτάνουν δισεκατομμύρια ετησίως. Μετά το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα, η απελευθέρωση ραδιενεργών υλικών οδήγησε σε μαζική εκκένωση κατοίκων και εγκατάλειψη αγροκτημάτων.
Πολλοί οικόσιτοι χοίροι αφέθηκαν πίσω και δραπέτευσαν όταν οι στάβλοι εγκαταλείφθηκαν ή καταστράφηκαν. Στα γύρω δάση και χωράφια διασταυρώθηκαν με αγριόχοιρους, ενώ η απουσία ανθρώπων και κυνηγιού επέτρεψε ραγδαία αύξηση των πληθυσμών. Έτσι, η ζώνη αποκλεισμού μετατράπηκε σε ανεξέλεγκτο περιβάλλον, με συνεχείς εμφανίσεις σε πόλεις-φαντάσματα και εγκαταλελειμμένες αγροτικές περιοχές.
Το φυσικό πείραμα
Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα υβρίδια της Φουκουσίμα δεν μεταλλάχθηκαν γενετικά από τη ραδιενέργεια αλλά εξελίχθηκαν μέσω διασταύρωσης και κληρονόμησης αναπαραγωγικών χαρακτηριστικών μετά την πυρηνική καταστροφή που δημιούργησε ιδανικές συνθήκες για την εξάπλωσή τους. Οι ερευνητές λένε ότι η περιοχή λειτούργησε ως ένα σπάνιο «φυσικό πείραμα» επειδή η ξαφνική εκκένωση επέτρεψε σε δραπέτες οικόσιτους χοίρους και αγριόχοιρους να αναμειχθούν χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.
Η ομάδα ανέλυσε DNA από 191 αγριόχοιρους και υβριδικά ζώα που συλλέχθηκαν κοντά στη Φουκουσίμα μεταξύ του 2015 και του 2018 για να παρακολουθήσει τη διάδοση γονιδίων οικόσιτου χοίρου στον πληθυσμό. Χρησιμοποιώντας μιτοχονδριακό DNA, που κληρονομείται από τη μητέρα, μαζί με πυρηνικούς γενετικούς δείκτες οι ερευνητές χαρτογράφησαν πώς τα γονίδια των χοίρων μεταφέρονταν μέσα από διαδοχικές γενιές υβριδίων.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα υβρίδια που προέρχονταν από θηλυκούς οικόσιτους χοίρους αναπαράγονταν τόσο γρήγορα,ώστε το DNA των χοίρων «αραίωνε» πολύ πιο γρήγορα από ό,τι περίμεναν οι επιστήμονες μέσω επαναλαμβανόμενων διασταυρώσεων με αγριόχοιρους. Με απλά λόγια τα ζώα κληρονόμησαν την ικανότητα των οικόσιτων χοίρων να αναπαράγονται γρήγορα όλο τον χρόνο αλλά με την πάροδο του χρόνου έμοιαζαν όλο και περισσότερο γενετικά με αγριόχοιρους, διατηρώντας όμως το ενισχυμένο αναπαραγωγικό χαρακτηριστικό.
Ο συν-συγγραφέας της μελέτης Δρ. Ντόνοβαν Άντερσον δήλωσε: «Υποθέσαμε ότι το μοναδικό χαρακτηριστικό των οικόσιτων χοίρων, ο ταχύς αναπαραγωγικός κύκλος όλο τον χρόνο, μπορεί να ήταν το κλειδί». Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει να εξηγηθεί γιατί οι υβριδικοί πληθυσμοί χοίρων έχουν γίνει τόσο δύσκολο να ελεγχθούν σε πολλές χώρες συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, του Καναδά και τμημάτων της Ευρώπης όπου οι αγριόχοιροι εξαπλώνονται επιθετικά.
Οι επιπτώσεις
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι μεγάλες περιβαλλοντικές καταστροφές μπορούν να προκαλέσουν απρόβλεπτες αλλαγές στην άγρια ζωή, ειδικά όταν οικόσιτα ζώα διαφεύγουν σε εγκαταλελειμμένα οικοσυστήματα. Η έρευνα δείχνει ότι παρόμοιοι μηχανισμοί ίσως συμβαίνουν και αλλού, ενώ η κατανόηση της γενετικής εξέλιξης των χοίρων μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο πληθυσμών.
(Με πληροφορίες από NewYorkPost)
