Ο Muhoozi Kainerugaba, αρχηγός του στρατού της Ουγκάντα και γιος του προέδρου της χώρας, επανήλθε με νέες αναρτήσεις που συνδέουν την Ελλάδα, τον Μέγα Αλέξανδρο, την Τουρκία και μια δόση αποκαλυπτικής ρητορικής. Και κάπως έτσι, το Χ έγινε ξανά το μέρος όπου η διπλωματία φοράει κράνος, ανεβαίνει σε τανκ και πατάει «δημοσίευση».
Υπάρχουν στιγμές στη διεθνή επικαιρότητα που η πραγματικότητα κοιτάζει τη σάτιρα στα μάτια και της λέει: «Κράτα μου το κράνος». Η νέα διαδικτυακή εμφάνιση του Muhoozi Kainerugaba, αρχηγού του στρατού της Ουγκάντα, ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία.
Λίγες ημέρες αφότου είχε ισχυριστεί ότι έκανε τεστ DNA και βρέθηκε να είναι κατά 14% Έλληνας, ο Kainerugaba επανήλθε με αναρτήσεις στις οποίες δήλωσε ότι «δεν υπάρχει καμία αμφιβολία» πως έχει σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο, ενώ ταυτόχρονα εξαπέλυσε νέα επίθεση κατά της Τουρκίας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, χαρακτήρισε την Οθωμανική Αυτοκρατορία «διαβολική» και τους Τούρκους «Αντίχριστους».
Σε αυτό το σημείο, η λογική κατεβάζει ρολά και αφήνει βάρδια στη φαντασία. Διότι όταν ένας αρχηγός στρατού, γιος εν ενεργεία προέδρου, συνδέει τον εαυτό του με τον Μέγα Αλέξανδρο, επιτίθεται ρητορικά στην Τουρκία και μιλά με όρους μεταφυσικής μάχης, δεν ξέρεις αν πρέπει να καλέσεις αναλυτή διεθνών σχέσεων, ιστορικό ελληνιστικής περιόδου ή σεναριογράφο του Netflix.
Το ακόμα πιο παράξενο είναι η ταχύτητα με την οποία η αφήγηση αλλάζει επίπεδα. Από το DNA περνάμε στην αρχαιότητα, από την αρχαιότητα στη γεωπολιτική, από τη γεωπολιτική στη θρησκευτική καταγγελία και από εκεί στο απόλυτο χάος των social media. Λείπει μόνο να μας ενημερώσει ότι έχει υπογράψει και τη Συμφωνία των Πρεσπών, ότι διαθέτει προσωπικό χάρτη της εκστρατείας του Αλεξάνδρου και ότι, σε εισαγωγικά πάντα, ετοιμάζεται να «κηρύξει πόλεμο» στην Τουρκία από το πληκτρολόγιο.
Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι μόνο το κωμικό του πράγματος. Είναι ότι τέτοιες δηλώσεις δεν προέρχονται από έναν τυχαίο λογαριασμό που ξύπνησε με υπερβολική αυτοπεποίθηση και κακή σύνδεση Wi-Fi. Προέρχονται από τον αρχηγό του στρατού μιας χώρας. Και όταν ένας θεσμικός παράγοντας μιλά με τέτοιους όρους, το αστείο αρχίζει να βαραίνει.
Η υπόθεση έχει όλα τα στοιχεία της εποχής μας: πολιτική ως performance, ιστορία ως προσωπικό brand, social media ως πεδίο διπλωματικής σύγκρουσης και μια επικίνδυνη ευκολία με την οποία η υπερβολή γίνεται είδηση. Ο Μέγας Αλέξανδρος, που εδώ και αιώνες χρησιμοποιείται από έθνη, ηγέτες, ιδεολογίες και φαντασιώσεις μεγαλείου, βρίσκεται ξαφνικά να πρωταγωνιστεί και σε μια αφρικανική εκδοχή γεωπολιτικού Twitter-drama.
Κάπου εδώ, η Ελλάδα εμφανίζεται άθελά της σε έναν ρόλο που δεν ζήτησε. Από χώρα αναφοράς γίνεται στοιχείο ταυτότητας, από ιστορικό σύμβολο γίνεται εργαλείο αυτοπροβολής και από πολιτισμική μνήμη γίνεται meme με στρατιωτικές επωμίδες. Η ειρωνεία είναι ότι όσο πιο πολύ κάποιος προσπαθεί να εμφανιστεί ως απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τόσο περισσότερο θυμίζει τη σύγχρονη παγκόσμια πολιτική: γεμάτη στόμφο, ελάχιστη αυτοσυγκράτηση και πολλά posts.
Και οι Τούρκοι; Όσο κι αν η πολιτική κόντρα, οι ιστορικές μνήμες και οι περιφερειακές αντιπαλότητες είναι υπαρκτές, οι γενικεύσεις και οι θρησκευτικού τύπου χαρακτηρισμοί δεν ανήκουν στη σοβαρή πολιτική γλώσσα. Ανήκουν σε εκείνη τη γκρίζα ζώνη όπου η διπλωματία παύει να είναι διπλωματία και γίνεται διαδικτυακή μονομαχία με αρχαία αγάλματα, αυτοκρατορίες και φαντασιακούς εχθρούς.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι ότι ένας στρατηγός γράφει παράξεναπράγματα στο Χ. Είναι ότι, στην εποχή μας, αυτά τα πράγματα μπορούν να ταξιδέψουν πιο γρήγορα από μια επίσημη ανακοίνωση, να γίνουν πολιτικό μήνυμα, εθνικό αφήγημα, αφορμή για ένταση ή απλώς ακόμα ένα επεισόδιο στο παγκόσμιο reality της εξουσίας.
Μέχρι νεωτέρας, λοιπόν, ο Muhoozi Kainerugaba δηλώνει συγγενής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επιτίθεται στην Τουρκία και μετατρέπει την ιστορία σε προσωπικό υπερθέαμα. Το μόνο που μένει είναι το επόμενο επεισόδιο. Και, με βάση τον ρυθμό των αναρτήσεων, μάλλον δεν θα αργήσει.
