Σήμερα στην Ριτσώνα, το τελευταίο αντίο για τον Γιώργο Παπαδάκη. Συναδέλφος και φίλος που δικαίως επιβραβεύεται με αγάπη και χειροκροτήματα από την συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνίδων και των Ελλήνων, για μία εκπληκτική καριέρα που έκανε επί 35 χρόνια σε μία τηλεοπτική εκπομπή, βάζοντας ένα μόνο γνώμονα: Έλεγχος στην εξουσία, στο πλευρό του πολίτη.
Γνωστοί και άγνωστοι που σε αγάπησαν, θα κάνουν και τη δήλωση των 30 δευτερολέπτων στις κάμερες. Κάποιοι, σίγουρα όχι όλοι, μακάρι να είναι μειοψηφία, για να πιστοποιηθεί ότι «ήμουν και εγώ εκεί». Προσωπικά δεν θα μπω σ’ αυτή τη λογική. Ο Γιώργος κρατούσε την προσωπική του ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Είμαι βέβαιος ότι και τώρα αυτό θα ήθελε. Όπως, σίγουρα το θέλει και οικογένειά του. Δεν θα αμφισβητήσω εκείνους που θα εμφανιστούν πραγματικά με πόνο ψυχής. Όλες και όλοι εκείνοι που δουλέψαν μαζί του. Και φυσικά η δεύτερη οικογένεια του, ο ΑΝΤ1.
Γιώργαρε, όπως σε φώναζα, καλοτάξιδος να είσαι. Σέβομαι αυτό που πάντα ήσουν στην ακριβοθώρητη προσωπική σου ζωή, οπότε θα το σεβαστώ και εγώ προσωπικά σήμερα, για να μη μου πεις καμιά κουβέντα από εκεί ψηλά που βρίσκεσαι. Σε έχω ικανό και θα σε δικαιολογήσω. Η HuffPost, πάντως, κάνει την δημοσιογραφική κάλυψη του αποχαιρετισμού. Ούτε γιατί πρέπει, ούτε γιατί επιβάλλεται ως γεγονός που πράγματι είναι μαχαιριά μέσα μας. Είναι γιατί το θέλουμε να σε τιμήσουμε. Το αξίζεις μπαγάσα Γιώργαρε…
