Στις 3 Δεκεμβρίου 1855, κοντά στα χρυσωρυχεία του Fiery Creek, στην περιοχή της Βικτώριας στην Αυστραλία, ο Ιρλανδός Τζέιμς Κέλι αντιμετώπισε τον Άγγλο Τζόναθαν (Τζακ) Σμιθ. Η αναμέτρηση έμεινε στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος σε διάρκεια καταγεγραμμένος αγώνας πυγμαχίας με γυμνές γροθιές: έξι ώρες και δεκαπέντε λεπτά. Ο Σμιθ εγκατέλειψε μετά από 17 γύρους και νικητής αναδείχθηκε ο Κέλι.
Η ημερομηνία χρειάζεται διευκρίνιση: ορισμένα εορτολόγια και μεταγενέστερες αναφορές δίνουν τη 19η Οκτωβρίου 1856. Ωστόσο, το Australian Geographic και παλαιότερες συλλογές αθλητικών ρεκόρ τοποθετούν τον συγκεκριμένο αγώνα στο 1855. Η ιστορική διασταύρωση συνηγορεί υπέρ του 1855.
Χρυσοθήρες, άμαξες και χιλιάδες θεατές
Η Βικτώρια ζούσε τότε τον πυρετό του χρυσού. Παρά τη δυνατή βροχή της προηγούμενης νύχτας, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν τη μονομαχία. Χρυσοθήρες, μικροπωλητές και οικογένειες έφτασαν με άμαξες, ενώ παιδιά ανέβηκαν στα δέντρα για να δουν καλύτερα. Οι πυγμάχοι μπήκαν στον χώρο το πρωί. Ο Κέλι κέρδισε το στρίψιμο του νομίσματος και διάλεξε να έχει τον ήλιο πίσω του.
Γιατί ένας γύρος μπορούσε να διαρκέσει τόσο
Η πυγμαχία εκείνης της εποχής δεν ακολουθούσε τους σημερινούς τρίλεπτους γύρους. Στους κανόνες του London Prize Ring, ο γύρος τελείωνε όταν κάποιος έπεφτε στο έδαφος. Ακολουθούσε σύντομη ανάπαυλα και οι αντίπαλοι καλούνταν να επιστρέψουν στο κέντρο. Έτσι, 17 γύροι μπορούσαν να απλωθούν σε πολλές ώρες. Τα γυμνά χέρια, η εξάντληση και οι διαφορετικοί κανόνες έκαναν το άθλημα εξαιρετικά σκληρό.
Από τις γυμνές γροθιές στα γάντια
Κατά τον 19ο αιώνα η πυγμαχία άρχισε να μετασχηματίζεται. Οι κανόνες του μαρκησίου του Κουίνσμπερι, που δημοσιεύθηκαν το 1867, συνέβαλαν στην καθιέρωση των γαντιών και των χρονικά καθορισμένων γύρων. Η μετάβαση δεν έγινε αμέσως ούτε παντού, αλλά άλλαξε σταδιακά τη φυσιογνωμία του αθλήματος.
Το ρεκόρ και η ιστορική του σημασία
Η αναμέτρηση Κέλι–Σμιθ παραμένει σημείο αναφοράς ειδικά για την πυγμαχία χωρίς γάντια. Δεν πρέπει να συγχέεται με άλλους εξαιρετικά μακρούς αγώνες με γάντια, όπως εκείνος των Άντι Μπόουεν και Τζακ Μπερκ το 1893. Πέρα από την εντυπωσιακή διάρκεια, η ιστορία αποτυπώνει μια εποχή κατά την οποία η αντοχή και το θέαμα υπερίσχυαν των σύγχρονων κανόνων προστασίας.
Πηγές
Australian Geographic, “The longest boxing match ever” (2019): https://www.australiangeographic.com.au/history-culture/2019/08/the-longest-boxing-match-ever/
Boxing News, “The longest fight in boxing history”: https://boxingnewsonline.net/features/the-longest-fight-in-boxing-history/
The New York Clipper Annual, ιστορικά ρεκόρ πυγμαχίας: https://www.columbia.edu/cu/lweb/digital/collections/cul/texts/ldpd_5655288_002/ldpd_5655288_002.pdf
