Θεωρούμε σχεδόν «κατάντια» μια μαμά να πάει διακοπές χωρίς τα παιδιά της.
«Μα πώς γίνεται;»
«Και τα παιδιά;»
«Δεν θα τους λείψουν;»
Κι όμως…
Δεν μας φαίνεται εξίσου λυπηρό να μεγαλώνουν τα παιδιά με γονείς εξαντλημένους.
Με μια μαμά που δεν θυμάται πότε ήταν η τελευταία φορά που ξεκουράστηκε.
Με έναν μπαμπά που γυρίζει σπίτι χωρίς άλλη ενέργεια.
Με ένα ζευγάρι που κάποτε ερωτεύτηκε και σήμερα λειτουργεί μόνο ως ομάδα διαχείρισης του σπιτιού.
Ποιος θα κρατήσει το παιδί;
Ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό;
Ποιος θα το πάει σχολείο;
Ποιος θα μαγειρέψει;
Ποιος θα κοιμίσει το παιδί;
Και κάπου ανάμεσα στα «ποιος»…
χάθηκαν τα «εμείς».
Δεν είναι κακό να αγαπάς τα παιδιά σου τόσο πολύ ώστε να θέλεις να είσαι καλά και για εκείνα.
Δεν είναι εγκατάλειψη να αφήσεις τα παιδιά για λίγες μέρες σε ασφαλή χέρια και να πας κάπου με τον άνθρωπό σου.
Δεν είναι εγωισμός να ξαναθυμηθείς πώς είναι να κάθεστε οι δυο σας σε ένα τραπέζι χωρίς να διακόψει κανείς.
Να ξυπνήσετε χωρίς πρόγραμμα.
Να μιλήσετε.
Να γελάσετε.
Να αγγίξετε ο ένας τον άλλον.
Να θυμηθείτε ότι πριν γίνετε «μαμά» και «μπαμπάς»…
ήσασταν δύο άνθρωποι που ερωτεύτηκαν.
Και αυτή η σχέση χρειάζεται φροντίδα.
Γιατί τα παιδιά δεν χρειάζονται μόνο γονείς που τα αγαπούν.
Χρειάζονται γονείς που έχουν χώρο μέσα τους για να αγαπούν.
Και χρειάζονται να βλέπουν ότι μια σχέση δεν είναι μόνο υποχρεώσεις, κούραση και επιβίωση.
Είναι και τρυφερότητα.
Είναι συνεργασία.
Είναι επανασύνδεση.
Είναι «σε βλέπω».
Είναι «σε θέλω».
Είναι «είμαι ακόμα εδώ».
Δεν χρειάζεται να φύγετε για έναν μήνα.
Μπορεί να είναι ένα Σαββατοκύριακο.
Μια νύχτα.
Ένα δείπνο.
Μια βόλτα.
Ένα πρωινό μόνο οι δυο σας.
Δεν έχει σημασία τόσο η διάρκεια.
Έχει σημασία να θυμάστε ότι υπάρχετε και ως ζευγάρι.
Γιατί η φροντίδα της σχέσης δεν είναι αντίθετη με τη φροντίδα των παιδιών.
Είναι μέρος της.
Και ίσως κάποια στιγμή χρειάζεται να σταματήσουμε να ρωτάμε:
«Πώς θα αφήσω τα παιδιά για να πάω διακοπές;»
και να αρχίσουμε να ρωτάμε:
«Πώς θα φροντίσω τη σχέση μου ώστε να μη χαθούμε μεγαλώνοντας μαζί τα παιδιά μας;»
Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που φρόντισες τη σχέση σου όχι ως γονιός, αλλά ως σύντροφος;
