Υπάρχουν στιγμές που ακόμη και το πρωτόκολλο κάνει στην άκρη. Για τον πρίγκιπα Ουίλιαμ, η κατάκτηση του Europa League από την Άστον Βίλα ήταν ακριβώς μια τέτοια στιγμή: ο πιο διάσημος οπαδός της ομάδας φωτογραφήθηκε με το τρόπαιο, αποθέωσε τους παίκτες και έζησε τη μεγάλη βραδιά όχι σαν μέλος της βασιλικής οικογένειας, αλλά σαν ένας φίλαθλος που περίμενε χρόνια αυτή τη στιγμή.
Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ μπορεί να είναι ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου, όμως όταν πρόκειται για την Άστον Βίλα, οι τίτλοι μπαίνουν για λίγο στην άκρη. Μετά την κατάκτηση του Europa League από την ομάδα του Μπέρμιγχαμ, ο πρίγκιπας της Ουαλίας φωτογραφήθηκε χαμογελαστός με το τρόπαιο και αποθέωσε δημόσια τους «χωριάτες», δείχνοντας για ακόμη μία φορά ότι η σχέση του με τον σύλλογο δεν είναι τυπική, αλλά βαθιά οπαδική.
Η Άστον Βίλα κατέκτησε το Europa League νικώντας τη Φράιμπουργκ στον τελικό της Κωνσταντινούπολης, επιστρέφοντας σε ευρωπαϊκό θρίαμβο για πρώτη φορά μετά το Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1982. Για τον σύλλογο, ήταν το πρώτο μεγάλο τρόπαιο από το League Cup του 1996, και για τους οπαδούς της, μια βραδιά που έμοιαζε βγαλμένη από παλιά, ένδοξη εποχή. Ανάμεσά τους και ο πιο προβεβλημένος φίλος της ομάδας: ο Ουίλιαμ, ο οποίος πανηγύρισε έξαλλα στις εξέδρες.
Ο ίδιος δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του. Σε ανάρτηση που έγινε μετά τον τελικό, χαρακτήρισε τη βραδιά «Amazing Night!!», ενώ η εικόνα του με το τρόπαιο στα χέρια έκανε γρήγορα τον γύρο των social media. Η Άστον Βίλα μοιράστηκε τη φωτογραφία στον επίσημο λογαριασμό της στο Instagram, με τον Ουίλιαμ να ποζάρει χαμογελαστός, περισσότερο σαν παιδί που είδε την ομάδα του να γράφει ιστορία, παρά σαν μελλοντικός βασιλιάς.
Η σχέση του πρίγκιπα Ουίλιαμ με την Άστον Βίλα κρατά χρόνια. Δεν πρόκειται για μια περιστασιακή συμπάθεια, ούτε για μια βολική επιλογή ομάδας. Ο ίδιος έχει εξηγήσει στο παρελθόν ότι επέλεξε τη Βίλα γιατί ήθελε να ακολουθήσει έναν σύλλογο με ιστορία, χαρακτήρα και συναίσθημα, όχι απαραίτητα την πιο προβλέψιμη ή κυρίαρχη ομάδα της Αγγλίας. Εχει επίσης συνδέσει την αγάπη του για τον σύλλογο με το 1982, τη χρονιά που γεννήθηκε και τη χρονιά που η Άστον Βίλα κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Δεν ήταν, άλλωστε, η πρώτη φορά που ο Ουίλιαμ άφησε το βασιλικό προσωπείο να ραγίσει για χάρη της Βίλα. Στον δρόμο προς τον τελικό, είχε βρεθεί ξανά στις εξέδρες και είχε πανηγυρίσει με ένταση την πρόκριση της ομάδας, με τις κάμερες να τον καταγράφουν να ζει το παιχνίδι σαν κανονικός φίλαθλος: αγωνία, ξέσπασμα, χειροκροτήματα, χαμόγελα. Η εικόνα του να πανηγυρίζει τα γκολ της Άστον Βίλα είχε ήδη σχολιαστεί έντονα στα βρετανικά μέσα.
Αυτό ακριβώς κάνει την ιστορία τόσο γοητευτική. Σε μια εποχή όπου η δημόσια εικόνα των royals είναι αυστηρά ελεγχόμενη, ο Ουίλιαμ στις εξέδρες της Άστον Βίλα μοιάζει λιγότερο με θεσμικό πρόσωπο και περισσότερο με έναν φίλαθλο που δεν μπορεί —και δεν θέλει— να κρύψει τι νιώθει. Η μπάλα, άλλωστε, έχει αυτή τη δύναμη: να εξισώνει τους πάντες για 90 λεπτά.
Και για τον πρίγκιπα Ουίλιαμ, η βραδιά της Κωνσταντινούπολης ήταν κάτι παραπάνω από ένας ποδοσφαιρικός τελικός. Ήταν η δικαίωση μιας μακρόχρονης σχέσης με μια ομάδα που δεν διάλεξε για την ευκολία της νίκης, αλλά για την ιστορία, την ταυτότητα και το συναίσθημά της.
Η Άστον Βίλα επέστρεψε στους ευρωπαϊκούς τίτλους. Και ο Ουίλιαμ, για μία βραδιά, δεν χρειάστηκε να παίξει κανέναν ρόλο. Ήταν απλώς αυτό που είναι εδώ και χρόνια: ένας φανατικός οπαδός των «χωριατών».
