Μια νέα μελέτη από ερευνητές του MIT προκαλεί έντονη συζήτηση στην επιστημονική κοινότητα, καθώς υποστηρίζει ότι η σκοτεινή ύλη ίσως έχει αφήσει το «αποτύπωμά» της σε ένα βαρυτικό κύμα που καταγράφηκε από διεθνή δίκτυα ανιχνευτών.
Η σκοτεινή ύλη είναι μια από τις πιο μυστηριώδεις ουσίες στο σύμπαν. Δεν εκπέμπει φως, δεν απορροφά και δεν αντανακλά ακτινοβολία, γεγονός που την καθιστά αόρατη στα τηλεσκόπια. Παρ’ όλα αυτά, η παρουσία της γίνεται αντιληπτή μόνο μέσα από τη βαρυτική της επίδραση στους γαλαξίες και στα άστρα.
Τώρα, μια ομάδα με επικεφαλής τον ερευνητή Josu Aurrekoetxea προτείνει ότι μπορεί να εντοπίσει τη σκοτεινή ύλη με έναν εντελώς νέο τρόπο: μέσα από τα βαρυτικά κύματα που παράγονται όταν συγκρούονται μαύρες τρύπες.
Σύμφωνα με το μοντέλο τους, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί γύρω από μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα να σχηματίζεται ένα πυκνό νέφος σκοτεινής ύλης. Όταν μια δεύτερη μαύρη τρύπα πλησιάζει για να συγχωνευτεί, το πέρασμά της μέσα από αυτό το νέφος αφήνει ένα πολύ λεπτό αλλά χαρακτηριστικό «στίγμα» στα βαρυτικά κύματα που εκπέμπονται.
Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε 28 ισχυρά σήματα από τα παρατηρητήρια LIGO, Virgo και KAGRA. Στα 27 από αυτά, τα δεδομένα ταίριαζαν απόλυτα με τις γνωστές προβλέψεις για συγκρούσεις μαύρων τρυπών στο κενό.
Ωστόσο, ένα σήμα, με την ονομασία GW190728, παρουσίασε μια μικρή αλλά ασυνήθιστη απόκλιση, η οποία σύμφωνα με το μοντέλο θα μπορούσε να εξηγηθεί από την παρουσία σκοτεινής ύλης.
Παρά τον ενθουσιασμό, οι επιστήμονες ξεκαθαρίζουν ότι δεν πρόκειται για επιβεβαιωμένη ανακάλυψη. Το εύρημα θεωρείται προς το παρόν ένδειξη και χρειάζεται περαιτέρω επιβεβαίωση μέσα από περισσότερα δεδομένα και μελλοντικές παρατηρήσεις.
Το ενδιαφέρον είναι ότι τα νέα παρατηρητήρια βαρυτικών κυμάτων καταγράφουν πλέον σήματα με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα, κάτι που σημαίνει ότι οι ερευνητές θα έχουν σύντομα περισσότερες ευκαιρίες να ελέγξουν αν αυτό το «παράξενο ίχνος» είναι πραγματικά η υπογραφή της σκοτεινής ύλης ή απλώς μια στατιστική σύμπτωση.
Σε κάθε περίπτωση, αν η υπόθεση επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις στη σύγχρονη φυσική, αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο που κατανοούμε το αόρατο 85% της ύλης του σύμπαντος.
Με πληροφορίες από το Universetoday / MIT / Arxiv
