Αν και ο Κιμ Γιονγκ Ουν ως ο απόλυτος ηγέτης προσπαθεί να κρατήσει την Βόρεια Κορέα σε μία «δημιουργική ή καταδικαστική» εσωστρέφεια και η παγκοσμιοποίηση δεν τον αφορά, τα αθλητικά του πρότυπα δεν έχουν να κάνουν με γιγενής αθλητές και ντόπιες ομάδες. Έχουν να κάνουν με Αμερικάνους και η «έκπτωση» στην ιδεολογία έγινε κυρίως για τα μάτια του Μάικλ Τζόρνταν. Εκείνον είχε ο Κιμ αφίσα στο εφηβικό του δωμάτιό, που στα κρίσιμα αναπτυξιακά χρόνια, δεν βρισκόταν στην Πιονγιάνγκ, αλλά στη Βέρνη.
Ο Κιμ Γιονγκ Ουν, ο οποίος έχει γεννηθεί κάπου ανάμεσα στο 1982 και το 1984 (δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία στη δημοσιότητα), το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ‘90 έζησε με τη μητέρα του και τα αδέλφια του στην Ελβετία.
Οι πρώτες αναφορές και οι έρευνες που έγιναν λίγο πριν αναλάβει την εξουσία, περιέγραφαν ότι ο Κιμ Γιονγκ Ουν φοίτησε σε ιδιωτικό σχολείο της πρωτεύουσας της Ελβετίας, Βέρνης, με το ψευδώνυμο Πακ-Ουν από το 1993 μέχρι το 1998. Χρόνια αργότερα κι ενώ μόλις είχε αναλάβει την θέση του γενικού γραμματέα του Εργατικού Κόμματος της Κορέας (WPK), του προέδρου της Επιτροπής Κρατικών Υποθέσεων και τα υψηλότερα αξιώματα στον βορειοκορεατικό στρατό, ήρθαν στο φως νέα έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ο Κιμ Γιονγκ Ουν ζούσε στην Ελβετία από το 1991, νωρίτερα από ό,τι είχε αρχικά θεωρηθεί, ενώ το Εργαστήριο Ανθρωπολογίας και Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο της Λυών πήγε την ιστορία ακόμα πιο μακριά. Ανέλυσε μια φωτογραφία του Κιμ Γιονγκ Ουν από το 2012 και τη φωτογραφία ενός μαθητή, η οποία τραβήχτηκε στο γυμνάσιο Liebefeld Steinhölzli, στο Κόλιτζ της Ελβετίας το 1999.
Σε εκείνη τη φωτογραφία ο πρωταγωνιστής που η ανθρωπομετρική σύγκριση του προσώπου έδωσε αντιστοιχία 95% με του Κιμ Γιονγκ Ουν, φορά μία φανέλα των Σικάγο Μπουλς με το No.91 του Ντένις Ρόντμαν.
Η selfie «μυστήριο» με τον Κούκοτς και ο Ολυμπιακός
Άρα, αν το 1999 ο Κιμ Γιονγκ Ουν (σε ηλικία περίπου 15 ετών) φορούσε τη φανέλα των Μπουλς, επιβεβαιώνονται όσα έχουν γραφτεί γι’ αυτόν και το πάθος του για το μπάσκετ, το NBA και ειδικότερα για την ομάδα του Σικάγου.
Τελικά, όσο παράλογο κι αν ακούγεται ότι ο Ντένις Ρόντμαν, απ’ όλους τους ανθρώπους του κόσμου, κατέληξε (το 2013 πρώτη φορά) να ταξιδέψει στην Πιονγιάνγκ, να συναντήσει τον Κιμ και να γίνει κατά κάποιον τρόπο ένας άτυπος μεσολαβητής για την βελτίωση των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Βόρεια Κορέας, χωρίς κάποιο αποτέλεσμα εν τέλει, ταιριάζει στο «αφήγημα».
Αυτό που έκανε την παράξενη σχέση δυνατή ήταν η εμμονή του Κιμ με τους Σικάγο Μπουλς της δεκαετίας του ’90. Ωστόσο, αυτό που δεν τράβηξε ποτέ ιδιαίτερη προσοχή είναι ότι ο Ρόντμαν δεν αποτέλεσε τον πρώτο παίκτη εκείνης της θρυλικής ομάδας που συνάντησε τον Κιμ Γιονγκ Ουν.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post από το 2009, «στο ευρύχωρο διαμέρισμά του στην οδό Κιρχστράσε στη Βέρνη, όπως ανέφερε ένας φίλος που τον είχε επισκεφθεί, ο Πακ-Ουν, δηλαδή ο Κιμ Γιονγκ Ουν, είχε ένα δωμάτιο γεμάτο με αμερικανικά αναμνηστικά μπάσκετ. Με περηφάνια έδειχνε φωτογραφίες του όπου ποζάρει δίπλα στον Τόνι Κούκοτς των Σικάγο Μπουλς και τον Κόμπι Μπράιαντ των Λος Άντζελες Λέικερς». Ναι! Ο… μύθος λέει πως ο Κιμ Γιονγκ Ουν έχει βγάλει selfie με τον Τόνι Κούκοτς και τον Κόμπι Μπράιαντ. Πού τους συνάντησε; Κανείς δεν έχει απάντηση για τον Κόμπι. Υπάρχει όμως, ένα στοιχείο για τον Κούκοτς και μάλιστα δελεαστικό.
Το ίδιο δημοσίευμα σημειώνει πως «δεν είναι σαφές πού τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες. Τουλάχιστον μία φορά όμως, αυτοκίνητο της Πρεσβείας της Βόρειας Κορέας μετέφερε τον νεαρό Κιμ στο Παρίσι για να παρακολουθήσει έναν αγώνα επίδειξης του NBA». Ποιος ήταν αυτός ο αγώνας; Τα κομμάτια του παζλ επιτέλους ενώθηκαν.
Στις 18 Οκτωβρίου 1997, ο Ολυμπιακός του Ντούσαν Ίβκοβιτς,ως πρωταθλητής Ευρώπης, αντιμετώπισε στο πλαίσιο του τουρνουά που ονομαζόταν McDonald’s Open και πλέον δεν διοργανώνεται, τους πρωταθλητές NBA, που τότε ήταν οι Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν.
Από τις κερκίδες του «Παλέ ντε Μπερσί», στην «πόλη του φωτός», φαίνεται πως το ένα ζευγάρι μάτια σπινθίριζαν και ανήκαν στον Κιμ Γιονγκ Ουν, ο οποίος είδε τον Τζόρνταν να σκοράρει 27 πόντους και τους Μπουλς να νικάνε 104-78. Έίδε όμως και τον Καρνισόβας, τον Ζουρπένκο, τον Τόμιτς και τον Μπακατσιά.
