Έχουμε μεγαλώσει με την επικίνδυνη ψευδαίσθηση ότι η μεγάλη αγάπη πρέπει να συνοδεύεται από θυσίες, δάκρυα και έναν διαρκή πόνο. Όμως, αν πονάς, έχεις αναρωτηθεί ποτέ αν αυτό που βιώνεις είναι πράγματι αγάπη ή απλώς ένας αγώνας επιβίωσης μέσα σε μια σχέση που δεν σε χωράει;
Στον κόσμο των «δεδομένων» και των κοινωνικών συμβάσεων, συχνά βαφτίζουμε τον πόνο «πάθος» και την ασάφεια «πολυπλοκότητα». Ως Certified Coach (AC), η δουλειά μου είναι να σου δείξω τον καθρέφτη: Η αληθινή αγάπη δεν πληγώνει. Η αληθινή αγάπη γιατρεύει, επεκτείνει και δημιουργεί ασφάλεια. Αν η σχέση σου απαιτεί να «μικρύνεις» για να χωρέσεις, τότε αυτή η σχέση δεν έχει χώρο για εσένα.
Το Παράδοξο του Πόνου: Αν πληγώνεσαι, δεν έχεις αγαπηθεί (σωστά)
Ακούγεται σκληρό, αλλά είναι η μόνη αλήθεια που μπορεί να σε απελευθερώσει. Όταν βρίσκεσαι σε ένα περιβάλλον όπου τα συναισθήματά σου υποτιμούνται, όπου η ύπαρξή σου τίθεται υπό αμφισβήτηση ή όπου πρέπει διαρκώς να αποδεικνύεις την αξία σου, δεν έχεις αγαπηθεί. Έχεις γίνει αντικείμενο διαχείρισης, ανάγκης ή προβολής.
Η αγάπη, στην αγνή της μορφή, είναι αποδοχή. Αν δεν υπάρχει χώρος για τα συναισθήματά σου, αν δεν υπάρχει χώρος για τη δική σου εξέλιξη, τότε απλώς καταλαμβάνεις μια θέση στη ζωή κάποιου άλλου, χωρίς να κατοικείς πραγματικά μέσα στην καρδιά του.
Φύγε για να κάνεις χώρο: Η στρατηγική του κενού χώρου
Το σύμπαν απεχθάνεται το κενό. Όσο κρατάς τα χέρια σου σφιχτά γύρω από μια σχέση που σε πληγώνει, δεν έχεις χέρια ελεύθερα για να αγκαλιάσεις αυτό που πραγματικά προορίζεται για εσένα.
- Η αποχώρηση ως πράξη αυτοσεβασμού: Το να φεύγεις από εκεί που δεν σε βλέπουν δεν είναι ήττα. Είναι η μεγαλύτερη νίκη της αυτογνωσίας σου.
- Η αξία σου δεν διαπραγματεύεται: Δεν χρειάζεται να γίνεις «κάτι άλλο» για να σε αγαπήσουν. Χρειάζεται να γίνεις περισσότερο «εσύ» για να σε αναγνωρίσει ο κατάλληλος άνθρωπος.
Όπως θα έλεγε και η Louise Hay, η ζωή σε στηρίζει όταν εσύ στηρίζεις τον εαυτό σου. Το «προορισμένο» για εσένα δεν είναι μια τυχαία μοίρα, αλλά μια συχνότητα. Όταν σταματάς να δέχεσαι τα ψίχουλα, δείχνεις στο σύμπαν (και στον εαυτό σου) ότι είσαι έτοιμη για το πλήρες γεύμα.
Ο άνθρωπος που προορίζεται για εσένα θα αναγνωρίσει την πληρότητά σου, όχι την έλλειψή σου. Θα δημιουργήσει χώρο για να υπάρχεις, να αναπνέεις και να ανθίζεις.
Το Επόμενο Βήμα για Εσένα
Μην φοβάσαι το κενό που θα αφήσει μια αποχώρηση. Αυτό το κενό είναι ο «ιερός χώρος» όπου θα γεννηθεί η νέα σου ζωή.
- Αναγνώρισε την αλήθεια: Πονάει; Τότε δεν είναι αγάπη.
- Συγχώρεσε τον εαυτό σου: Για τις φορές που έμεινες παραπάνω από όσο έπρεπε.
- Άνοιξε χώρο: Πίστεψε βαθιά ότι αξίζεις μια αγάπη που δεν θα χρειάζεται μετάφραση, επεξήγηση ή δάκρυα.
Είσαι έτοιμη να αφήσεις το «λίγο» για να κάνεις χώρο στο «όλο»; Γιατί η αλήθεια είναι μία: Το αξίζεις!
Με αγάπη,
Μαριάννα
