Δυόμισι χρόνια από την περιβόητη διακήρυξη των Αθηνών για ήρεμα νερά στο Αιγαίο, αποδείχτηκαν τελικά για την Τουρκία εξαιρετικά χρήσιμα προκειμένου να κερδίσει χρόνο και να προετοιμάσει την εθνική της στρατηγική για την υλοποίηση της αποκαλούμενης γαλάζιας πατρίδας.
Βλέποντας λοιπόν ότι παραγκωνίζεται συνεχώς στις διεθνείς εξελίξεις εφόσον:
-δεν μπορεί να διαδραματίσει κανέναν απολύτως ρόλο στις εξελίξεις στη μέση Ανατολή και ειδικότερα στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν,
-δεν έχει καμία απολύτως πιθανότητα να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F – 35 με τους S – 400 στην αυλή της,
-ο ρόλος της στη διαμεσολάβηση του πολέμου στην Ουκρανία βαίνει συνεχώς μειούμενος,
-ο κάθετος ενεργειακός άξονας με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ παραλύει τον μεσολαβητικό της ρόλο με τη Ρωσία, και
-ενώ πίστευε ότι είχε το πάνω χέρι στα κατεχόμενα της Κύπρου, ξαφνικά βλέπει να περικυκλώνεται από ευρωπαϊκές δυνάμεις καθώς και ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις να εγκαθίστανται πλέον στην Κυπριακή Δημοκρατία, διαπιστώνει πλέον ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να ανακοινώσει ότι με νομοσχέδιο που πρόκειται να ψηφιστεί εντός του επόμενου μηνός από την τουρκική εθνοσυνέλευση, θα εδραιώσει τις παράνομες διεκδικήσεις της και θα διασφαλίσει τα εθνικά της συμφέροντα στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο!
Δηλαδή, θα μπορεί να κατοχυρώνει θαλάσσιες δικαιοδοσίες, να εκδίδει navtex, να διεξάγει έρευνες, να καθορίζει θαλάσσιες περιοχές με ειδικό καθεστώς, να σχεδιάζει θαλάσσια πάρκα, να καθορίζει θαλάσσιους χώρους και να διεξάγει επιχειρήσεις διάσωσης και τόσες άλλες ακόμη παράνομες ενέργειες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, γράφοντας το διεθνές δίκαιο στα παλαιότερα των υποδημάτων της ή ερμηνεύοντας το διεθνές δίκαιο «α λα τούρκα»!
Και η ελληνική αντίδραση; Η ελληνική αντίδραση συνοψίζεται σε μία «λιτή και απέριττη» ανακοίνωση που λέει ότι το αυτό το νομοσχέδιο της Τουρκίας δεν παράγει καμία νόμιμη ενέργεια και παραβιάζει το διεθνές δίκαιο!
Ας σοβαρευτούμε. Η ελληνική αντίδραση δεν έχει κανένα απολύτως νόημα και κανένα απολύτως αντίκτυπο στη διεθνή διπλωματία, αν δεν συνοδευθεί από μια σειρά δυναμικών ενεργειών τόσο σε επίπεδο ΟΗΕ όσο και επίπεδο ΕΕ. Πολύ δε περισσότερο, αν δεν υπάρξει ελληνική απάντηση επί του πρακτέου.
Και τούτο διότι η Ελλάδα δεν μπορεί να πιστεύει ότι ένα τέτοιο τουρκικό νομοσχέδιο δεν παράγει καμία νόμιμη ενέργεια. Το ίδιο πίστευε και έλεγε και για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, αλλά ο χρόνος έδειξε ότι παρότι ήταν και είναι παράνομο, δυστυχώς παρήγαγε και παράγει νόμιμες ενέργειες για το εσωτερικό δίκαιο της τουρκικής και λιβυκής πλευράς σε βάρος της Ελλάδας, καθόσον και οι δύο χώρες το χρησιμοποιούν ως βάση για να εκδίδουν navtex, να διεξάγουν θαλάσσιες έρευνες και ασκήσεις και πολλά άλλα ακόμη.
Τίποτε όμως από τα παραπάνω δεν θα συνέβαινε αν η Ελλάδα είχε εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και είχε επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε 12 ναυτικά μίλια. Πολύ δε περισσότερο, αν είχε προβεί στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Κύπρο όπως έπραξε με την Αίγυπτο. Αυτή είναι η δυναμική, ορθή και σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο απάντηση της Ελλάδας στο επικείμενο νομοσχέδιο της Τουρκίας.
Δυστυχώς, όμως υπάρχουν και εντός των τειχών φωνές περιβεβλημένες με πολιτικές, επιχειρηματικές και ακαδημαϊκές ιδιότητες και τίτλους, οι οποίες αντιτίθενται σε μία τέτοια ενέργεια της Ελλάδας, ενώ ενισχύονται και από το γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας παραμένει κατακερματισμένο, με αποτέλεσμα την πολιτική ασυνεννοησία και την έλλειψη μιας ενιαίας εθνικής στρατηγικής προστασίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων..
Έτσι όμως δεν οδηγούμαστε πουθενά. Ή μάλλον οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στη διχοτόμηση του Αιγαίου στον 25ο μεσημβρινό, που αποτελεί την τελική επιδίωξη της τουρκικής εθνικής στρατηγικής.
Οι καιροί μενετοί.-
*Ο κ. Ευάγγελος Στεργιούλης είναι Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Υποστράτηγος ε.α. της Ελληνικής Αστυνομίας και απόφοιτος των Σχολών Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας.
https://m.facebook.com/evangelos.stergioulis
